Uitspraak enkelvoudige kamer 04/6154 WWB-E




U I T S P R A A K




in het geding tussen:

[appellant], wonende te [woonplaats], appellant,

en

het College van burgemeester en wethouders van de gemeente Winterswijk, gedaagde.




I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING


Appellant heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank Zutphen van 2 november 2004, reg.nr. 04/584 WWB.

Het hoger beroep is met toepassing van artikel 21 van de Beroepswet in samenhang met artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) bij uitspraak van 26 april 2005 niet-ontvankelijk verklaard op de grond dat appellant het griffierecht niet binnen de daarvoor gegeven termijn heeft betaald.

Het verzet van appellant tegen die uitspraak is bij uitspraak van 9 augustus 2005 gegrond verklaard. Ten gevolge hiervan is de uitspraak van 26 april 2005 komen te vervallen en het onderzoek in hoger beroep voortgezet in de stand waarin het zich bevond.

Gedaagde heeft bij wijze van verweer verwezen naar de stukken die aan de rechtbank zijn toegezonden.

Appellant heeft nog nadere stukken ingezonden.

Het geding is behandeld ter zitting van 14 februari 2006, waar appellant in persoon is verschenen, en waar gedaagde zich niet heeft laten vertegenwoordigen.




II. MOTIVERING


De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden.

Bij besluit van 20 januari 2004 heeft gedaagde de aanvraag van appellant om bijzondere bijstand in de kosten van rechtsbijstand, verleend door mr. H.C. Ingelse, destijds advocaat bij Boels Zanders advocaten te Roermond, tot een bedrag van € 617,25 afgewezen. Aan dit besluit heeft gedaagde ten grondslag gelegd dat de advocaatkosten niet aangemerkt kunnen worden als uit bijzondere omstandigheden voortvloeiende noodzakelijke kosten van het bestaan, zoals bedoeld in artikel 35 van de Wet werk en bijstand (Wwb). Hierbij heeft gedaagde de omstandigheden betrokken dat er geen sprake is van toevoeging door de Raad van de Rechtsbijstand en dat de door mr. Ingelse gemaakte kosten betrekking hebben op de in het verleden door appellant gevoerde procedures tegen personen en/of instanties die betrokken waren bij zijn faillissement en de surseance van betaling.

Bij besluit van 22 april 2004 heeft gedaagde het bezwaar tegen het besluit van 20 januari 2004 ongegrond verklaard.

Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het besluit van 22 april 2004 ongegrond verklaard.

Appellant heeft zich gemotiveerd tegen deze uitspraak gekeerd.

De Raad komt tot de volgende beoordeling.

Zoals de Raad reeds eerder, onder meer in zijn uitspraak van 23 november 1999, LJN AA8546, heeft overwogen, kan de noodzaak voor het verlenen van rechtsbijstand in beginsel worden aangenomen indien op grond van de Wet op de rechtsbijstand krachtens toevoeging rechtsbijstand is verleend. In zijn uitspraak van 30 mei 2002, LJN ZB8818, heeft de Raad voorts overwogen dat, in een concreet geval waarbij van toevoeging geen sprake is, het bijstandsverlenend orgaan zich aan de hand van de zich voordoende omstandigheden zelfstandig een oordeel dient te vormen met betrekking tot de noodzaak van de gevoerde procedures.

Nu appellant in hoger beroep geen nieuwe gezichtspunten heeft aangedragen op grond waarvan de noodzaak van de door hem zonder toevoeging gevoerde procedures kan worden aangenomen, is de Raad met de rechtbank van oordeel dat gedaagde zich terecht op standpunt heeft gesteld dat de hier aan de orde zijnde advocaatkosten niet als noodzakelijke kosten van het bestaan als bedoeld in artikel 35 van de Wwb zijn aan te merken. Voor verlening van bijzondere bijstand voor deze kosten is dan ook geen plaats.

Het voorgaande brengt met zich mee dat het hoger beroep niet slaagt zodat de aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

Ten slotte ziet de Raad geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten.




III. BESLISSING


De Centrale Raad van Beroep;

Recht doende:

Bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus gewezen door mr. G.A.J. van den Hurk, in tegenwoordigheid van mr. R.J. van der Veen als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 28 februari 2006.

(get.) G.A.J. van den Hurk.

(get.) R.J. van der Veen.