Het Landelijk instituut sociale verzekeringen;
     Gelet op de artikelen 15, 18 en 22 van de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten; ¹

1. Ingevolge artikel II, onderdeel F, van het Belastingplan 2002 V - Socialezekerheidswetgeving, in werking getreden met ingang van 1 januari 2002, is artikel 15 Wet Rea ingrijpend gewijzigd en is artikel 18 Wet Rea (pakket op maat) komen te vervallen. Zie ook het Reïntegratie-instrumentenbesluit Wet Rea, red.

     Besluit:

Art. 1.
Het Landelijk instituut sociale verzekeringen hanteert ter zake van verstrekking van subsidies voor burnouttrainingen de beleidslijnen als weergegeven in de bijlage bij deze regeling.

Art. 2.
-1. Deze regeling is van toepassing op burnouttrainingen ten behoeve van werknemers in de sector Zorg en Welzijn.
-2. Ze is van toepassing op aanvragen die worden ontvangen na inwerkingtreding van deze regeling.
-3. Aanvragen voor de verlening van een subsidie kunnen niet meer worden ingediend na 30 september 2000.

Art. 3.
Deze regeling treedt in werking met ingang van de tweede dag na de dagtekening van de Staatscourant waarin ze wordt geplaatst.

Art. 4.
Deze regeling wordt aangehaald als: Experimentele regeling burnouttraining Wet Rea.

     Deze regeling wordt met de bijlage gepubliceerd in de Staatscourant.

Amsterdam, 21 april 1999.
J.F. Buurmeijer, voorzitter.

BIJLAGE

     In verband met inwerkingtreding van de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten (Wet Rea) met ingang van 1 juli 1998 heeft het Landelijk instituut sociale verzekeringen (Lisv) [zie Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV), red.] zich beraden over het al dan niet vergoeden en de voorwaarden voor het vergoeden van de kosten van zogenaamde burnouttrainingen. Omdat de effecten van verschillende behandelingsmethoden op hervatting in arbeid nog onvoldoende is aangetoond, heeft het bestuur ervoor gekozen nog niet op grote schaal de verstrekking van burnouttrainingen vanuit de Wet Rea te faciliteren, maar eerst te experimenteren met vergoeding voortbouwend op de eerste ervaringen. Bij de opzet van de vergoedingsregeling zijn de verdeling van verantwoordelijkheden voor reïntegratie van een arbeidsgehandicapte en het risico van langdurige arbeidsongeschiktheid in aanmerking genomen.
     Het Lisv gaat ervan uit dat burnouttrainingen, indien effectief, kunnen worden beschouwd als voorzieningen die (mede) zijn gericht op behoud, herstel of bevordering van de arbeidsgeschiktheid, als bedoeld in de artikelen 15, 18 en 22 Wet Rea.¹
     Bij de verstrekking wordt onderscheid gemaakt tussen verstrekking aan de werkgever van een arbeidsgehandicapte werknemer en verstrekking aan de arbeidsgehandicapte niet-werknemer. Bij de arbeidsgehandicapte niet-werknemer gaat het om de persoon die geen werkgever heeft. Dit kan een persoon zijn die werkzaam is in WAZ-verzekerde arbeid, dan wel een persoon die een uitkering geniet. Verwacht wordt dat de verstrekking vooralsnog in de praktijk doorgaans beperkt zal blijven tot werknemers met een werkgever en tot WAZ-verzekerden.
     Vooralsnog worden slechts vergoedingen verstrekt voor burnouttrainingen ten behoeve van personen die verzekerd zijn in de sector Zorg en Welzijn en die worden verzorgd door Hoogduin, Schaap en Kladler. Tussen de Sectorraad Zorg en Welzijn, de uitvoeringsinstelling Cadans, de arbodienst Avios en genoemd bureau zijn vóór inwerkingtreding van de Wet Rea al aanmeldingsprocedures en beoordelingsprocedures ontwikkeld voor een interventieprogramma bij burnout. Alleen indien een beoordeling volgens die procedure heeft plaatsgevonden, kan subsidie op basis van deze experimentele regeling worden verstrekt. Waar het gaat om WAZ-verzekerden en personen zonder werkgever is er uiteraard geen interventie door een bedrijfsarts, maar vindt de beoordeling geheel plaats door de verzekeringsarts van de uitvoeringsinstelling.
     Op basis van deze regeling wordt ten behoeve van niet meer dan 300 personen subsidie verstrekt. Subsidieaanvragen worden in volgorde van binnenkomst van de aanvraag behandeld.

1. Ingevolge artikel 2, onderdeel F, van het Belastingplan 2002 V - Socialezekerheidswetgeving, in werking getreden met ingang van 1 januari 2002, is artikel 15 Wet Rea ingrijpend gewijzigd en is artikel 18 Wet Rea (pakket op maat) komen te vervallen. Zie ook het Reïntegratie-instrumentenbesluit Wet Rea, red.

Verstrekking aan de werkgever

     Voor burnouttrainingen voor arbeidsgehandicapte werknemers kan aan de werkgever een subsidie worden verstrekt tot 75% van het bedrag van de werkelijk gemaakte kosten van de trainingen, tot ten hoogste 75% van ƒ5400,-. Voor de kosten van intake en eventueel andere onderzoekskosten voorafgaande aan de burnouttraining worden geen subsidies/vergoedingen verstrekt. Subsidies voor burnouttrainingen worden slechts verstrekt voor werknemers die bij aanvang van de training ten minste dertien weken aaneengesloten verzuimen wegens burnout of arbeidsongeschiktheidsuitkering ontvangen. Eerdere beoordeling en toekenning op basis van een volledig reïntegratieplan is mogelijk indien daarin aannemelijk wordt gemaakt dat langdurige arbeidsongeschiktheid en potentiële instroom in de WAO dreigt en de verstrekking aangevraagd wordt in het kader van een reïntegratieplan. Voorwaarde voor verstrekking is dat de burnouttraining gericht is op werkhervatting en schadelastbeperking. Bij de beoordeling van een aanvraag onderzoekt de uitvoeringsinstelling of vergoeding door een zorgverzekeraar mogelijk is. Indien wordt besloten tot verstrekking, neemt de werkgever een inspanningsverplichting op zich gericht op herplaatsing van de werknemer.

Toekenning aan de arbeidsgehandicapte niet-werknemer

     In geval van een aanvraag voor burnouttraining voor een arbeidsgehandicapte die geen werkgever (meer) heeft bij wie hij herplaatst kan worden, wordt de voorziening verstrekt aan de arbeidsgehandicapte. De burnouttraining wordt slechts verstrekt ten behoeve van de arbeidsgehandicapten die bij aanvang van de training ten minste dertien weken verzuimen. Eerdere beoordeling en toekenning is mogelijk indien uit onderzoek van de uitvoeringsinstelling aannemelijk wordt dat langdurige arbeidsongeschiktheid en potentiële instroom in de WAO dreigt. Wel dient de verstrekking aangevraagd te worden in het kader van een trajectbemiddelingsplan. Voorwaarde is dat de voorziening gericht moet zijn op werkhervatting en schadelastbeperking. Bij de beoordeling van een aanvraag onderzoekt de uitvoeringsinstelling of vergoeding door een zorgverzekeraar mogelijk is. De voorziening strekt tot volledige vergoeding van de noodzakelijke kosten van de burnouttraining tot ten hoogste ƒ5400,-. Tot de kosten worden ook gerekend de kosten van intake en eventuele andere onderzoekskosten. Ten aanzien van de arbeidsgehandicapte WAZ-verzekerde zonder WAZ-uitkering worden de kosten vergoed tot ten hoogste 75% van de werkelijke kosten, tot ten hoogste 75% van ƒ5400,-; voor de kosten van intake en eventueel andere onderzoekskosten voorafgaande aan de training worden geen subsidies verstrekt.

Evaluatieonderzoek

     Na behandeling van 300 cliënten op grond van deze regeling zal er een evaluatieonderzoek plaatsvinden, mede op basis van vergelijking met een controlegroep.

Nadere inlichtingen kunnen worden verkregen bij het Landelijk instituut sociale verzekeringen, postbus 74765, 1070 BT Amsterdam [zie Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV), red.].

Amsterdam, 21 april 1999.
J.F. Buurmeijer, voorzitter.