WET van 21 december 1951, houdende voorzieningen betreffende het toezicht op de verzorging en opvoeding van pleegkinderen

1. pleegkind: een door aspirant-adoptiefouders opgenomen buitenlands kind als bedoeld in artikel 1 van de Wet opneming buitenlandse kinderen ter adoptie (Stb. 1988, 566), dan wel een minderjarige die bij anderen dan zijn ouders, voogd of bloed- en aanverwanten tot en met de derde graad wordt verzorgd en opgevoed, met dien verstande, dat daaronder niet is begrepen:

a. een minderjarige, op wiens verzorging en opvoeding krachtens de bepalingen van een andere wet toezicht wordt uitgeoefend door anderen dan zijn ouders of voogd;

b. een minderjarige, die verzorgd en opgevoed wordt in een inrichting, welke, wat betreft de verzorging en opvoeding van de daarin verblijvende minderjarigen, aan toezicht krachtens de bepalingen van een andere wet is onderworpen;

c. een minderjarige, die verzorgd en opgevoed wordt in een inrichting, welke door Ons van het toezicht ingevolge de bepalingen van deze wet is vrijgesteld, dan wel behoort tot een groep van inrichtingen, die door Ons, de Raad van State gehoord, van dit toezicht is vrijgesteld;

2. ambtenaar van de raad voor de kinderbescherming: de directeur, een plaatsvervangend directeur of een door de directeur aangewezen ambtenaar van de raad voor de kinderbescherming.

　

1.Degenen die de verzorging en opvoeding van een pleegkind op zich hebben genomen en het hoofd van een inrichting, waarin een pleegkind wordt verzorgd en opgevoed, zijn verplicht van deze opneming binnen een week schriftelijk kennis te geven aan burgemeester en wethouders van gemeente, waarin het pleegkind verblijft, op een bij algemene maatregel van bestuur vast te stellen wijze.

2.Op gelijke wijze moet worden kennis gegeven van het vertrek, alsmede van het overlijden van een pleegkind.

　

1.Na ontvangst van een kennisgeving, bedoeld in artikel 5, eerste lid, stelt de raad voor de kinderbescherming een onderzoek in naar het pleegkind en het gezin of de inrichting, waarin het wordt verzorgd en opgevoed.

2.Een onderzoek in het pleeggezin of de inrichting, waarin het kind wordt verzorgd en opgevoed, vindt niet plaats, tenzij er een redelijk vermoeden bestaat, dat er in het pleeggezin of de inrichting misstanden heersen of dreigen te ontstaan.

　

1.Met het toezicht op de naleving van de bij of krachtens deze wet gegeven voorschriften zijn belast de ambtenaren van de raad voor de kinderbescherming.

2.De toezichthouder beschikt niet over de bevoegdheden, genoemd in de artikelen 5:17, 5:18 en 5:19 van de Algemene wet bestuursrecht.

3.De toezichthouder is bevoegd van degenen die de verzorging en opvoeding van een pleegkind op zich hebben genomen of het hoofd van de inrichting waar het pleegkind verblijft, te vorderen het pleegkind te tonen.

　

1.De raad voor de kinderbescherming is bevoegd het van kracht worden van een door hem op grond van de artikelen 10 of 11 genomen besluit afhankelijk te stellen van voorwaarden, binnen een in het besluit te stellen termijn te vervullen door degenen die de verzorging en opvoeding van een pleegkind op zich hebben genomen of het hoofd van de inrichting waar het pleegkind verblijft. Deze voorwaarden kunnen slechts betrekking hebben op de juiste naleving van de bepalingen dezer wet of de tot haar uitvoering gegeven voorschriften.

2.Wanneer degenen die de verzorging en opvoeding van een pleegkind op zich hebben genomen of het hoofd van de inrichting waar het pleegkind verblijft niet binnen de gestelde termijn aan de voorwaarden heeft voldaan, kan de raad voor de kinderbescherming beslissen, dat zijn besluit van kracht is geworden.

　

1.Een op grond van artikel 10, 11, 12, tweede lid, of 13 genomen besluit wordt bij exploit bekendgemaakt aan degenen die de verzorging en opvoeding van het pleegkind op zich hebben genomen of van het hoofd van de inrichting waar het pleegkind verblijft en aan hen die het ouderlijk gezag of de voogdij over de minderjarigen uitoefenen; van het besluit wordt mededeling gedaan door toezending van een afschrift aan burgemeester en wethouders.

2.In gevallen van dringende noodzaak is de raad voor de kinderbescherming bevoegd te beslissen, dat zijn besluit onmiddellijk na de betekening van kracht is.

3.Zodanig besluit verliest zijn kracht, indien de raad voor de kinderbescherming niet binnen twee dagen na de betekening de bekrachtiging van het besluit aan de rechtbank verzoekt.

4.De behandeling van dit verzoek geschiedt binnen veertien dagen na de indiening daarvan. Het bepaalde in artikel 16 vindt daarop overeenkomstige toepassing.

　

1.Degenen die de verzorging en opvoeding van een pleegkind op zich hebben genomen gezamenlijk, het hoofd van de inrichting, alsmede zij die het ouderlijk gezag of de voogdij over de minderjarigen uitoefenen, kunnen binnen veertien dagen na betekening van het in het voorgaande artikel bedoelde exploit aan de rechtbank de vernietiging verzoeken van een besluit door de raad voor de kinderbescherming genomen krachtens de artikelen 10, 11 of 12, tweede lid. De in het eerste lid van artikel 14 bedoelde mededeling vermeldt deze bevoegdheid.

2.Gelijke bevoegdheid hebben degenen die de verzorging en opvoeding van een pleegkind op zich hebben genomen gezamenlijk, alsmede het hoofd van de inrichting bij afwijzing van een verzoek tot intrekking van een besluit van de raad voor de kinderbescherming.

　

1.De rechtbank beslist na verhoor of behoorlijke oproeping van de verzoeker, de raad voor de kinderbescherming, degenen die de verzorging en opvoeding van een pleegkind op zich hebben genomen, het hoofd van de inrichting en hen, die het ouderlijk gezag of de voogdij over de minderjarigen uitoefenen, alsmede van hen, die het kind in het gezin of de inrichting hebben geplaatst.

2.De behandeling der zaak, waaraan de kinderrechter deelneemt, vindt plaats met gesloten deuren. De rechtbank kan om bijzondere redenen toegang tot de terechtzitting verlenen.

3.Op straffe van nietigheid wordt de met redenen omklede beschikking in het openbaar uitgesproken.

4.Tegen de beschikking der rechtbank staat generlei voorziening open, behoudens cassatie in het belang der wet.

5.Voor de toepassing van de artikelen 14, 15 en 16 is bevoegd de rechtbank van het arrondissement waarin het gezin is gevestigd of de inrichting is gelegen.

6.De raad voor de kinderbescherming deelt de beschikking der rechtbank onverwijld bij aangetekende brief aan burgemeester en wethouders mede.

　

1. Overtreding van de artikelen 5, 19 of 23 wordt gestraft met geldboete van de tweede categorie.

2. Niet strafbaar is de bestuurder, ondernemer of beheerder ener inrichting, van wie blijkt, dat hij de nodige maatregelen heeft genomen ter verzekering van de naleving der verplichtingen, voortvloeiende uit deze wet en de tot haar uitvoering gegeven voorschriften.

3. Bij herhaling binnen twee jaar na een onherroepelijke veroordeling wegens overtreding van een der in het eerste lid genoemde artikelen kan hechtenis van ten hoogste twee maanden of geldboete van de tweede categorie worden opgelegd. In dat geval kan de rechter tevens de openbaarmaking van de uitspraak gelasten. Onder onherroepelijke veroordeling wordt mede verstaan een onherroepelijke veroordeling door een strafrechter in een andere lidstaat van de Europese Unie wegens soortgelijke feiten.

　

1.Met de opsporing van de bij artikel 20 strafbaar gestelde feiten zijn, onverminderd artikel 141 van het Wetboek van Strafvordering, belast de ambtenaren van de raad voor de kinderbescherming. Deze ambtenaren zijn tevens belast met de opsporing van de feiten, strafbaar gesteld in de artikelen 179 tot en met 182 en 184 van het Wetboek van Strafrecht, voor zover deze feiten betrekking hebben op een bevel, vordering of handeling, gedaan of ondernomen door henzelf.

2.De artikelen 8, derde lid en 9 zijn van toepassing.

3.De artikelen 5:15, 5:16 en 5:20 van de Algemene wet bestuursrecht zijn van overeenkomstige toepassing.