In deze wet wordt verstaan onder:

a. pensioen: een pensioen, toegekend of geacht mede te zijn toegekend krachtens de wet van 25 mei 1962, Stb. 196, houdende instelling van een Bijstandkorps van burgerlijke rijksambtenaren, dat bestemd is voor dienst in Nederlands-Nieuw-Guinea;

b. pensioenreglement: het pensioenreglement, bedoeld in artikel 15 van de onder a genoemde wet;

c. eigen pensioen: een pensioen als bedoeld in artikel 8 van het pensioenreglement;

d. weduwenpensioen: een pensioen als bedoeld in artikel 10 van het pensioenreglement;

e. wezenpensioen: een pensioen als bedoeld in artikel 11 van het pensioenreglement.

In deze afdeling wordt verstaan onder:

a. pensioen: een pensioen als bedoeld in artikel 1, onder a , met inbegrip van de daarop verleende toeslagen;

b. ander pensioen: een pensioen, als bedoeld in artikel 16, tweede lid jo. vierde lid, van het pensioenreglement.

c. algemeen ouderdomspensioen: een bruto ouderdomspensioen als bedoeld in de Algemene Ouderdomswet met inbegrip van de daarbij behorende vakantie-uitkering voorzover deze niet behoren tot de overlijdensuitkering krachtens die wet;

d. algemeen weduwenpensioen en algemeen wezenpensioen: een weduwenpensioen of een tijdelijke weduwenuitkering onderscheidenlijk een wezenpensioen, als bedoeld in de Algemene Weduwen- en Wezenwet zoals die wet laatstelijk luidde.

e. «algemene nabestaandenuitkering», «algemene halfwezenuitkering» en «algemene wezenuitkering»: uitkering op grond van de Algemene nabestaandenwet.

Voor de toepassing van deze wet wordt onder het algemeen ouderdomspensioen van een rechthebbende die de 65-jarige leeftijd reeds heeft bereikt mede begrepen het algemeen ouderdomspensioen waarop zijn echtgenoot recht heeft, tenzij het echtpaar duurzaam gescheiden leeft.

Voor de toepassing van de bepalingen van deze afdeling geldt het volgende.

a. Een pensioen wordt geacht te zijn berekend naar 8/5 maal de pensioendiensttijd, die voor de berekening van het pensioen in aanmerking is genomen, tot een maximum van veertig jaren.

b. Indien in een pensioen een invaliditeitstoeslag, als bedoeld in de Tweede Afdeling is begrepen, wordt het pensioen geacht te zijn berekend naar 8/5 maal een met de som van pensioen en invaliditeitstoeslag overeenkomende pensioendiensttijd, tot een maximum van veertig jaren. De voorgaande volzin vindt overeenkomstige toepassing ten aanzien van weduwen- en wezenpensioenen, waarop krachtens artikel 6, tweede lid, of artikel 6, vierde lid, een toeslag is verleend.

c. Een vol algemeen ouderdomspensioen wordt geacht betrekking te hebben op het tijdvak, liggende tussen de tijdstippen, waarop de rechthebbende op een eigen pensioen, dan wel degene aan wiens overlijden het recht op pensioen wordt ontleend, de leeftijd van 15 jaren heeft bereikt en die van 65 jaren heeft of zou hebben bereikt. Buiten beschouwing wordt gelaten dat deel van vorenbedoeld tijdvak waarop betrekking heeft of geacht kan worden betrekking te hebben het bedrag van het algemeen ouderdomspensioen waarop aanspraak is verkregen door vrijwillige premiebetaling op grond van de Algemene Ouderdomswet.

d. De uitkering op grond van de Algemene nabestaandenwet wordt geacht betrekking te hebben op het tijdvak, liggende tussen de tijdstippen waarop degene, aan wiens overlijden het recht op pensioen wordt ontleend, de leeftijd van 15 jaren heeft bereikt en die van 65 jaren heeft of zou hebben bereikt. Buiten beschouwing wordt gelaten dat deel van vorenbedoeld tijdvak waarover vrijwillige premiebetaling krachtens artikel 63 van de Algemene nabestaandenwet heeft plaatsgevonden.

e. Als diensttijd wordt uitsluitend in aanmerking genomen de diensttijd gelegen tussen de tijdstippen waarop de rechthebbende op een eigen pensioen, dan wel degene aan wiens overlijden het recht op pensioen wordt ontleend, de leeftijd van 15 jaren heeft bereikt en die van 65 jaren heeft of zou hebben bereikt.

f. Diensttijd, waarnaar een pensioen geacht wordt te zijn berekend en die niet daadwerkelijk in dienstverhouding is doorgebracht, wordt geacht aan te sluiten bij het einde van de dienstverhouding waaraan het recht op pensioen is ontleend; voor zover dientengevolge deze diensttijd zich uitstrekt na het tijdstip waarop de leeftijd van 65 jaar is of zou worden bereikt wordt die diensttijd, te rekenen van dat tijdstip, geacht te zijn doorgebracht, voor zoveel mogelijk gedurende tijdvakken van onderbreking van de daadwerkelijk in dienstverhouding doorgebrachte tijd en voor het overige onmiddellijk voor de aanvang van de diensttijd waarnaar het pensioen is berekend.

g. De vakantie-uitkeringen, bedoeld in de Algemene Ouderdomswet en de Algemene nabestaandenwet, worden geacht op overeenkomstige wijze als het ouderdomspensioen, de uitkering op grond van de Algemene nabestaandenwet in termijnen te worden uitbetaald.

1. Indien een tijdvak, waarop het algemeen ouderdomspensioen moet worden geacht betrekking te hebben, geheel of gedeeltelijk samenvalt met een tijdvak, gedurende hetwelk wordt geacht te zijn vervuld diensttijd, waarnaar een pensioen wordt geacht te zijn berekend, wordt voor iedere maand gedurende welke aanspraak bestaat op algemeen ouderdomspensioen en op pensioen, de uitbetaling van het pensioen beperkt.

2. De beperking wordt gesteld op een bedrag gelijk aan het bedrag van het algemeen ouderdomspensioen dat geacht kan worden betrekking te hebben op het tijdvak, gedurende hetwelk wordt geacht te zijn vervuld diensttijd, waarnaar een pensioen wordt geacht te zijn berekend, met dien verstande, dat:

a. indien een gehuwde vrouw die niet duurzaam gescheiden leeft van haar echtgenoot aanspraak heeft op een eigen pensioen, wordt uitgegaan van het algemeen ouderdomspensioen voor een ongehuwde, dan wel van het algemeen ouderdomspensioen voor een gehuwde als dit laatste pensioen minder bedraagt;

b. indien het algemeen ouderdomspensioen is toegekend aan een ongehuwde die een kind heeft jonger dan 18 jaar, dat niet als eigen kind, aangehuwd kind of pleegkind tot het huishouden van een ander behoort en voor wie op grond van de Kinderbijslagwet kinderbijslag is ontvangen, wordt uitgegaan van een algemeen ouderdomspensioen van een ongehuwde pensioengerechtigde;

c. de overlijdensuitkering die op grond van de Algemene Ouderdomswet is uitbetaald, buiten beschouwing wordt gelaten.

3. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties kan nadere regels stellen met betrekking tot de in de vorige leden bedoelde beperking te hanteren bedragen.

1. Op schriftelijk verzoek van degene, die aantoont, dat uit hoofde van zijn aanspraak op algemeen ouderdomspensioen mede een vermindering plaats vindt van een andere pensioenuitkering, wordt, voor zover de tijdvakken, gedurende welke wordt geacht te zijn vervuld de diensttijd, waarnaar het pensioen en de andere pensioenuitkering worden geacht te zijn berekend, samenvallen, het bedrag van die vermindering voor zoveel mogelijk in mindering gebracht op het bedrag van de beperking van het pensioen, zulks met ingang van de dag waarop bedoelde omstandigheid is opgetreden, doch niet vroeger dan een jaar voor de eerste dag van de maand, waarin het desbetreffende verzoek werd ingediend.

2. Ten aanzien van de vaststelling van het tijdvak, gedurende hetwelk wordt geacht te zijn vervuld diensttijd, terzake waarvan een andere pensioenuitkering is toegekend, is het bepaalde in artikel 10 onder f van overeenkomstige toepassing. Indien een pensioenuitkering niet of niet uitsluitend is berekend naar diensttijd, wordt deze geacht te zijn berekend naar een diensttijd, die zich verhoudt tot veertig jaren, zoals het bedrag van die pensioenuitkering zich verhoudt tot het bedrag van die uitkering, indien het zou zijn berekend naar een diensttijd van 40 jaren.

3. Bij toepassing van het eerste lid wordt, ingeval aanspraak bestaat of wordt geacht te bestaan op meer dan een pensioen, het bedrag van de in dat lid bedoelde vermindering op de overeenkomstig de voorgaande artikelen berekende beperkingen dier pensioenen in mindering gebracht naar verhouding van de bedragen dier beperkingen.

4. Indien de beperking van het pensioen reeds is verminderd krachtens het bepaalde in artikel 12, vindt het eerste lid slechts toepassing voor zover zulks nodig is om te voorkomen, dat de som van evenbedoelde beperking en de vermindering, bedoeld in het eerste lid, zou overschrijden het bedrag van de beperking, indien artikel 12 geen toepassing zou hebben gevonden. De voorgaande volzin is van overeenkomstige toepassing in het geval bedoeld in het derde lid.

5. Indien de som van het bedrag, waarmee de uitbetaling van een pensioen ingevolge deze wet zou dienen te worden beperkt en het bedrag van de vermindering van een andere pensioenuitkering een bedrag gelijk aan 80 percent van het volle algemeen ouderdomspensioen zou overschrijden, wordt van deze overschrijding een deel in mindering gebracht op het bedrag van de beperking en wel in de verhouding waarin de diensttijd, waarnaar het pensioen wordt geacht te zijn berekend, staat tot het totaal van de diensttijden.

6. Het eerste tot en met het vijfde lid is van overeenkomstige toepassing indien uit hoofde van aanspraak op algemeen ouderdomspensioen een vermindering plaatsvindt van een andere pensioenuitkering toekomend aan de echtgenoot van degene voor wie aanspraak bestaat of geacht wordt te bestaan op pensioen.

Het wezenpensioen, waarop twee of meer volle wezen aanspraak hebben, wordt, indien het wezenpensioen als een eenheid is toegekend, voor de toepassing van de bepalingen van dit hoofdstuk geacht aan ieder van genoemde wezen te zijn toegekend tot een bedrag, gelijk aan dat wezenpensioen gedeeld door hun aantal.

1. Bij gelijktijdige aanspraak op een weduwepensioen, onderscheidenlijk een wezenpensioen en een algemene nabestaandenuitkering, een algemene halfwezenuitkering onderscheidenlijk een algemene wezenuitkering wordt, voor zover de tijdvakken, waarop het pensioen en de algemene uitkering geacht worden betrekking te hebben, samenvallen, de betaling van het weduwepensioen, onderscheidenlijk het wezenpensioen iedere maand beperkt naar reden van 2 percent van de algemene nabestaandenuitkering, de algemene halfwezenuitkering onderscheidenlijk de algemene wezenuitkering per samenvallend jaar.

2. Indien aanspraak bestaat op een algemene nabestaandenuitkering op grond van artikel 14, eerste lid, onderdeel a, van de Algemene nabestaandenwet of een algemene halfwezenuitkering op grond van artikel 22, eerste lid, onderdeel a, van die wet, doch geen van de in evengenoemde bepalingen bedoelde kinderen recht heeft op een wezenpensioen, wordt de beperking berekend naar de algemene nabestaandenuitkering onderscheidenlijk de algemene halfwezenuitkering die geldt voor degenen op wie artikel 17, eerste lid, onderscheidenlijk artikel 25, eerste lid, van de Algemene nabestaandenwet toepassing vindt.

3. Het bepaalde in artikel 12 is van overeenkomstige toepassing.

4. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties kan nadere regels stellen met betrekking tot de in de vorige leden bedoelde beperking te hanteren bedragen.

Indien aanspraak bestaat op een weduwenpensioen of een wezenpensioen en tevens aanspraak bestaat op een ander pensioen of op een andere pensioenuitkering vindt het bepaalde in de artikelen 14 en 15 overeenkomstige toepassing.

Op schriftelijk verzoek van de weduwe, die aantoont, dat een rente of uitkering, als bedoeld in artikel 19, onder 2e der Ongevallenwet 1921, artikel 40, onder 2e der Land- en Tuinbouwongevallenwet 1922, onderscheidenlijk artikel 2, tweede lid, der Zeeongevallenwet 1919, daaronder begrepen de daarop verleende toe- en bijslagen anders dan ingevolge de Wet compensatie premie Algemene Ouderdomswet ongevallenrentetrekkers, is beperkt wegens samenloop met een algemene nabestaandenuitkering of een algemene halfwezenuitkering wordt het bedrag van die beperking in mindering gebracht op het bedrag van de beperking van het weduwenpensioen.

1. Indien recht is ontstaan op weduwepensioen of een wezenpensioen na 31 december 2000 heeft de weduwe die de leeftijd van 65 jaar nog niet heeft bereikt, onderscheidenlijk de wees, in afwijking van de Wet brutering overhevelingstoeslag lonen, recht op een toeslag ter grootte van 1,9% van dat pensioen, met een maximum van € 791,85 per jaar.

2. Voor de toepassing van het bij of krachtens deze wet bepaalde wordt de toeslag krachtens dit artikel niet onder pensioen of uitkering begrepen.

1. Indien ter zake van het overlijden van een gepensioneerde recht op een weduwepensioen ontstaat, heeft de weduwe, recht op een toeslag voor de tijd die bij de berekening van het pensioen in aanmerking is genomen indien en voor zolang recht bestaat op een nabestaandenuitkering krachtens de Algemene nabestaandenwet, die wordt verminderd wegens inkomen uit of in verband met arbeid als bedoeld in de Algemene nabestaandenwet.

2. De toeslag, bedoeld in het eerste lid, bedraagt per pensioentellend jaar 2,5% van het verschil tussen 75% van de krachtens de artikelen 14 en 30 van de Algemene nabestaandenwet vastgestelde nabestaandenuitkering en het bedrag van de nabestaandenuitkering, zoals deze na toepassing van de vermindering, bedoeld in artikel 18 van de Algemene nabestaandenwet is vastgesteld. De toeslag bedraagt niet meer dan 75% van de krachtens de artikelen 14 en 30 van de Algemene nabestaandenwet vastgestelde nabestaandenuitkering en kan niet negatief zijn. De toeslag wordt telkens nader vastgesteld:

a. aan de hand van de ontwikkelingen van de bedragen van de Algemene nabestaandenwet;

b. bij iedere nadere vaststelling van de hiervoor bedoelde nabestaandenuitkering krachtens artikel 18 van de Algemene nabestaandenwet.

3. Het recht op toeslag, bedoeld in het eerste lid, gaat in met ingang van de maand waarin wordt voldaan aan de voorwaarden voor dat recht.

4. Het recht op de toeslag, bedoeld in het eerste lid, vervalt:

a. met ingang van de eerste dag van de maand waarin de weduwe de 65-jarige leeftijd bereikt;

b. met ingang van de maand volgende op die waarin de weduwe hertrouwt, als partner wordt geregistreerd of aangemerkt, of als ongehuwd samenwonend als bedoeld in de Algemene nabestaandenwet wordt aangemerkt.

5. Voor de toepassing van het bij of krachtens deze wet bepaalde wordt de toeslag krachtens dit artikel niet onder pensioen of uitkering begrepen.

1. Indien ter zake van het overlijden van een gepensioneerde recht op een weduwepensioen als bedoeld in deze regeling ontstaat, heeft de weduwe die op 1 januari 1998 de leeftijd van 55 jaar heeft bereikt in afwijking van artikel 19b recht op een toeslag voor de tijd die bij de berekening van het pensioen in aanmerking is genomen. Dit recht bestaat indien en voor zolang recht bestaat op een nabestaandenuitkering krachtens de Algemene nabestaandenwet, die krachtens artikel 67, derde of negende lid, van de Algemene nabestaandenwet vanaf 1 januari 1998 wordt verminderd wegens de omstandigheid dat de weduwe vanaf een tijdstip voor 1 juli 1996 met dezelfde persoon ononderbroken ongehuwd samenwoont.

2. De toeslag, bedoeld in het eerste lid, bedraagt per pensioentellend jaar 2,5% van het verschil tussen 75 % van de krachtens de artikelen 14 en 30 van de Algemene nabestaandenwet vastgestelde nabestaandenuitkering en de krachtens artikel 67, derde of negende lid, van de Algemene nabestaandenwet verminderde nabestaandenuitkering. De toeslag bedraagt niet meer dan 75% van de krachtens de artikelen 14 en 30 van de Algemene nabestaandenwet vastgestelde nabestaandenuitkering. De toeslag wordt vanaf 1 januari 1998 vastgesteld met inachtneming van de bedragen vanaf die datum en wordt vervolgens telkens nader vastgesteld aan de hand van de ontwikkelingen van de bedragen van de Algemene nabestaandenwet.

3. Het recht op de toeslag, bedoeld in het eerste lid vervalt:

a. met ingang van de eerste dag van de maand waarin de weduwe de 65-jarige leeftijd bereikt;

b. met ingang van de maand volgend op die waarin de weduwe trouwt of als partner wordt geregistreerd of aangemerkt;

c. met ingang van de eerste dag van de maand waarin de vermindering van de nabestaandenuitkering, bedoeld in het eerste lid, ongedaan wordt gemaakt.

4. Het derde en vijfde lid van artikel 19b zijn van overeenkomstige toepassing.

Bij gelijktijdige aanspraak op meerdere pensioenen of uitkeringen waarop een naar aard en strekking soortgelijke toeslag wordt verleend als bedoeld in de artikelen 19b en 19c, wordt de in die artikelen bedoelde toeslag zodanig verminderd, dat het totaal van de toeslagen gelijk is aan de maximaal op grond van genoemde artikelen toe te kennen toeslag.

Indien zowel beperking van de uitbetaling van een pensioen krachtens het bepaalde in deze afdeling als krachtens het bepaalde in artikel 17 van het pensioenreglement moet plaatsvinden, vindt eerst de laatstgenoemde beperking plaats.

1. Indien een betrokkene een algemeen ouderdomspensioen, een algemene nabestaandenuitkering, een algemene halfwezenuitkering of een algemene wezenuitkering gaat genieten, of indien in het bedrag daarvan een wijziging wordt aangebracht op grond van persoonlijke omstandigheden van hemzelf, zijn echtgenoot of zijn kinderen, dan wel het genot van een algemene nabestaandenuitkering, een algemene halfwezenuitkering of een algemene wezenuitkering eindigt, is hij gehouden hiervan onverwijld kennis te geven aan Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.

2. Indien de belanghebbende de in het vorige lid bedoelde kennisgeving niet onverwijld doet, gaat een vermindering van de beperking niet vroeger in dan een jaar voor de eerste dag van de maand waarin de kennisgeving wordt gedaan of waarin ambtshalve vermindering van de beperking plaatsvond.

3. In bijzondere gevallen kan Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties het vorige lid buiten toepassing laten.

Indien een algemeen ouderdomspensioen, een algemene nabestaandenuitkering, een algemene halfwezenuitkering of een algemene wezenuitkering wordt toegekend of herzien over een tijdvak, waarover reeds een pensioen werd uitbetaald, kan de Sociale verzekeringsbank hetgeen dientengevolge te veel aan pensioen werd genoten, ten behoeve van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, inhouden op het algemeen ouderdomspensioen, het algemeen weduwenpensioen of het algemeen wezenpensioen, voor zover betrekking hebbende op evengenoemd tijdvak.

De bepalingen van deze afdeling blijven buiten toepassing ten aanzien van degenen, die op grond van gemoedsbezwaren hun aanspraak op algemeen ouderdomspensioen, of een uitkering op grond van de Algemene nabestaandenwet niet geldig maken.

1. Ten aanzien van degene, die op 30 juni 1964 recht had zowel op pensioen als op algemeen ouderdomspensioen, algemeen weduwenpensioen of algemeen wezenpensioen en tengevolge van de bepalingen van deze wet minder aan pensioen inbegrepen de daarop vallende toeslagen zou ontvangen dan hem op 30 juni 1964 zou toekomen indien de voor het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet geldende bepalingen van kracht waren gebleven, wordt de beperking met een zodanig bedrag verminderd, dat aan pensioen, inbegrepen de daarop vallende toeslagen, niet minder wordt ontvangen, dan op 30 juni 1964 het geval was.

2. Ingeval het vorige lid is toegepast wordt voor volgende berekeningen van de beperking het pensioen geacht te zijn vermeerderd met het bedrag, waarmede de beperking ingevolge het vorige lid is verminderd.

3. Met ingang van de dag waarop voor belanghebbende na 30 juni 1964 recht op een lager bedrag aan algemeen ouderdomspensioen, algemeen weduwenpensioen of algemeen wezenpensioen onderscheidenlijk op of na 1 juli 1996 aan een algemene nabestaandenuitkering, een algemene halfwezenuitkering, of een algemene wezenuitkering ontstaat, wordt het in het vorige lid bedoelde bedrag zodanig lager gesteld, alsof de omstandigheid die tot wijziging leidde reeds op 30 juni 1964 aanwezig was geweest.

Indien het bedrag, dat over enig tijdvak aan belanghebbende is betaald bij wijze van voorschot op het bedrag waarop krachtens deze wet over dat tijdvak recht bestaat, laatstgenoemd bedrag overtreft, wordt het meerdere niet teruggevorderd.

Toeslagen op pensioenen, toegekend bij wijze van voorschot op door het voormalige gouvernement van Nederlands-Nieuw-Guinea voorgenomen regelingen vervallen.

1. Indien terzake van het genot van een eigen pensioen, toegekend met toepassing van artikel 8, eerste lid, sub IV of V van het pensioenreglement, een weduwenpensioen of een wezenonderstand premie wordt geheven krachtens de Algemene Ouderdomswet en de de[Tekstcorrectie: “de de” moet zijn ”de”] Algemene nabestaandenwet, wordt aan de rechthebbende daarvoor een vergoeding verleend.

2. De in het eerste lid bedoelde vergoeding wordt voor de periode 1 januari 1986 tot 1 januari 1990 vastgesteld op het bedrag van de premie die ingevolge de Algemene Ouderdomswet en de Algemene Weduwen- en Wezenwet wordt geheven over de som van het eigen pensioen, weduwenpensioen of wezenonderstand en de vergoeding.

3. De in het eerste lid bedoelde vergoeding bedraagt vanaf 1 januari 1990, 13,636% van het bruto pensioen. Bij elke wijziging van het inhoudingspercentage dient het vergoedingspercentage steeds te worden aangepast door middel van vermenigvuldiging met een breuk waarvan de teller het nieuwe inhoudingspercentage is en de noemer 15,55 is.

4. Indien terzake van het genot van een eigen pensioen, niet toegekend met toepassing van artikel 8, eerste lid, sub IV of V van het pensioenreglement, premie wordt geheven krachtens de Algemene Ouderdomswet en de de[Tekstcorrectie: “de de” moet zijn ”de”] Algemene nabestaandenwet is het bepaalde in het vorige lid van overeenkomstige toepassing, met dien verstande dat de vergoeding wordt vastgesteld op 69,6% van de bedoelde premie.

5. De vorige leden zijn van overeenkomstige toepassing ten aanzien van personen, aan wie vrijstelling van premie-betaling ingevolge de Algemene Ouderdomswet of ingevolge de de[Tekstcorrectie: “de de” moet zijn ”de”] Algemene nabestaandenwet is verleend.

Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties is bevoegd in bijzondere gevallen, waarin de toepassing van deze wet tot een naar zijn oordeel onredelijke uitkomst leidt, ten gunste van de belanghebbende een beslissing te nemen, die met de strekking van deze wet overeenkomt.

1. Indien degene die recht heeft op een pensioen, ingevolge het bepaalde bij of krachtens de artikelen 6 en 13 van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten een bijdrage verschuldigd is in de kosten van zorg, is Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties bevoegd het pensioen en de daarop verleende toeslagen tot ten hoogste het bedrag van die bijdrage in de plaats van aan de rechthebbende zonder diens machtiging uit te betalen aan het College voor zorgverzekeringen, genoemd in artikel 58, eerste lid, van de Zorgverzekeringswet.

2. Artikel 10 van de wet van 25 mei 1962 (Stb. 196) is niet van toepassing op een ingevolge het vorige lid genomen beslissing.

[Bevat wijzigingen in andere regelgeving.]

1. Door de leden van het Bijstandkorps dient tenzij bij algemene maatregel van bestuur anders wordt bepaald, 8,5 % van 87,5 % van de onverminderde maandelijke inkomsten, niet inbegrepen de kindertoelage, waarop zij als zodanig aanspraak hebben, aan 's Rijks Kas te worden bijgedragen, met dien verstande dat 2,5 % geldt als bijdrage voor het eigen pensioen en 6 % als bijdrage voor de weduwen- en wezenpensioenen.

2. Ingeval inhouding van de in het eerste lid bedoelde bijdrage op de maandelijkse inkomsten van het lid van het Bijstandkorps niet mogelijk is, vindt verhaal daarvan plaats overeenkomstig het bepaalde in artikel 6 van het pensioenreglement, met dien verstande dat de bijdrage voor de weduwen- en wezenpensioenen tevens verhaalbaar is op het eigen pensioen.

1. Voor de toepassing van artikel 16, derde lid, van het pensioenreglement wordt na 31 december 1962 geen rekening gehouden met een beperking van de uitbetaling van een pensioen krachtens het bepaalde in de vierde afdeling.

2. Met ingang van 1 januari 1995 wordt geen toepassing gegeven aan artikel 17 van het pensioenreglement.

[Bevat wijzigingen in andere regelgeving.]

Bij algemene maatregel van bestuur kunnen nadere regelen worden gesteld voor de uitvoering van deze wet.

Deze wet kan worden aangehaald als: Wet aanpassing pensioenvoorzieningen Bijstandkorps.

1. Deze wet treedt in werking met ingang van de tweede dag na die van uitgifte van het Staatsblad waarin zij wordt geplaatst en werkt, behoudens het bepaalde in het volgende lid, terug tot 1 januari 1963.

2. Artikel 28 werkt terug tot 1 oktober 1962; de artikelen 7 en 29 werken terug tot 1 januari 1964.