a. rechthebbende: persoon die recht heeft op een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten als bedoeld in paragraaf 2.1 van deze wet;

b. het CAK: het CAK, genoemd in artikel 48, eerste lid, van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten;

c. Onze Minister: Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport;

d. burgerservicenummer: het nummer, bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Wet algemene bepalingen burgerservicenummer;

e. inspecteur: inspecteur als bedoeld in artikel 2, derde lid, onderdeel b, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen;

f. inkomensgegeven: inkomensgegeven als bedoeld in artikel 21, onderdeel e, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen.

　

1. Recht op een van de draagkracht afhankelijke tegemoetkoming van het CAK heeft degene die in het berekeningsjaar behoort tot een bij of krachtens algemene maatregel van bestuur te bepalen groep van personen:

a. die gebruik maken van hulpmiddelenzorg, farmaceutische zorg, fysiotherapie, oefentherapie of geneeskundige zorg die behoort tot de verzekerde prestaties op grond van de Zorgverzekeringswet,

b. voor wie ingevolge artikel 9b, eerste of vierde lid, van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten is vastgesteld dat zij aanspraak hebben op zorg, of

c. die gebruik maken van een individuele voorziening, die beoogt hen in staat te stellen een huishouden te voeren als bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel a, dan wel zich te verplaatsen in en om de woning als bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel b, van de Wet maatschappelijke ondersteuning.

2. Bij algemene maatregel van bestuur wordt de hoogte van de tegemoetkoming, bedoeld in het eerste lid, vastgesteld, waarbij de hoogte van de tegemoetkoming voor verschillende groepen op een verschillend bedrag kan worden vastgesteld.

3. De criteria, genoemd in het eerste lid, onder a tot en met c, kunnen indien dit met het oog op een betere werking van deze wet op korte termijn noodzakelijk wordt geacht, bij algemene maatregel van bestuur worden aangevuld.

4. Na de plaatsing in het Staatsblad van een krachtens het derde lid vastgestelde algemene maatregel van bestuur wordt een voorstel van wet tot regeling van het betrokken onderwerp zo spoedig mogelijk bij de Staten-Generaal ingediend. Indien het voorstel wordt ingetrokken of indien een van de beide kamers der Staten-Generaal besluit het voorstel niet aan te nemen, wordt de algemene maatregel van bestuur onverwijld ingetrokken. Wordt het voorstel tot wet verheven, dan wordt de algemene maatregel van bestuur ingetrokken op het tijdstip van inwerkingtreding van die wet.

5. In afwijking in zoverre van de tweede en derde volzin van het vierde lid wordt, in geval de wijzigingen in de krachtens het derde lid vastgestelde algemene maatregel van bestuur meer omvatten dan een aanvulling van de criteria, genoemd in het eerste lid, onder a tot en met c, de algemene maatregel van bestuur niet ingetrokken, maar zodanig gewijzigd dat onverwijld dan wel met terugwerkende kracht tot en met de datum van inwerkingtreding van de wet uitsluitend de criteria waarmee de criteria, genoemd in het eerste lid, onder a tot en met c, zijn aangevuld, vervallen.

　

1. Geen recht op de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 2, eerste lid, bestaat indien het toetsingsinkomen in het tweede jaar voorafgaande aan het berekeningsjaar hoger was dan € 24 570,– of indien het een belanghebbende met een partner betreft, hoger was dan € 35 100,–.

2. In afwijking van artikel 3 van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen wordt voor de toepassing van artikel 2 en dit artikel onder partner van belanghebbende verstaan degene die, bezien naar de situatie op de laatste dag van het berekeningsjaar, de niet duurzaam gescheiden levende echtgenoot is en degene die op grond van artikel 1, tweede tot en met zevende lid, van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten met een echtgenoot is gelijk gesteld of mede als gehuwd of als echtgenoot is aangemerkt.

3. Geen recht op de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 2, eerste lid, bestaat in afwijking van het eerste lid, voor degene die op de laatste dag van het berekeningsjaar minderjarig is, indien het toetsingsinkomen in het tweede jaar voorafgaande aan het berekeningsjaar hoger was dan € 24 570,– of indien op hetzelfde woonadres als de minderjarige, de ouders of een ouder en diens partner, op de laatste dag van het berekeningsjaar in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens staan ingeschreven, hoger was dan € 35 100,–.

4. Voor degene die op de laatste dag van het berekeningsjaar minderjarig is, wordt in afwijking van artikel 7 van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen, het toetsingsinkomen van zijn tot het voorzien in de kosten van zijn levensonderhoud verplichte ouders dan wel een van zijn ouders en diens partner, die op de laatste dag van het berekeningsjaar op hetzelfde woonadres als de minderjarige in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens staan ingeschreven, voor de toepassing van het derde lid in aanmerking genomen.

5. Het eerste lid vindt geen toepassing ten aanzien van een belanghebbende indien:

a. zijn partner krachtens artikel 2, eerste lid, recht heeft op een hogere tegemoetkoming dan de belanghebbende of recht heeft op een even hoge tegemoetkoming en ouder is dan de belanghebbende, of

b. een persoon die op de laatste dag van het berekeningsjaar minderjarig is, op hetzelfde woonadres als de belanghebbende in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens stond ingeschreven en behoorde tot het huishouden van de belanghebbende en die krachtens artikel 2, eerste lid, recht heeft op een hogere tegemoetkoming dan de belanghebbende.

6. Het derde lid vindt geen toepassing ten aanzien van een belanghebbende indien een persoon die op de laatste dag van het berekeningsjaar op hetzelfde woonadres als de belanghebbende in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens stond ingeschreven en behoorde tot het huishouden van de belanghebbende, en die krachtens artikel 2, eerste lid, recht heeft op een hogere tegemoetkoming dan belanghebbende of een even hoge tegemoetkoming als belanghebbende en ouder is dan de belanghebbende.

7. De hoogte van het toetsingsinkomen waarboven geen aanspraak bestaat op de tegemoetkoming, bedoeld in het eerste lid onderscheidenlijk derde lid, kunnen jaarlijks bij regeling van Onze Minister worden gewijzigd voor zover de tabelcorrectiefactor, genoemd in artikel 10.2 van de Wet inkomstenbelasting 2001, daar aanleiding toe geeft.

8. In afwijking van artikel 2, eerste lid, heeft degene die niet verzekerd is krachtens een zorgverzekering als bedoeld in artikel 1, onderdeel d, van de Zorgverzekeringswet, geen recht op de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 2, eerste lid, tenzij hij militaire ambtenaar in werkelijke dienst is als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onderdeel a juncto onderdeel b, van de Militaire ambtenarenwet 1931, dan wel een militair is aan wie buitengewoon verlof met behoud van militaire inkomsten is verleend.

9. Het CAK verleent bij het ontbreken van een in aanmerking te nemen toetsingsinkomen, de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 2, eerste lid.

　

1. Het bestuur van het CAK stelt ambtshalve het recht op en de hoogte van de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 2, eerste lid, vast.

2. Het CAK verstrekt de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 2, eerste lid, voor het einde van het kalenderjaar volgend op het berekeningsjaar.

　

1. Indien iemand die meent rechthebbende te zijn of zijn erfgenaam het CAK verzoekt om informatie over de gronden waarop een tegemoetkoming is verleend of geweigerd, verstrekt het CAK binnen 30 dagen na het verzoek kosteloos en in begrijpelijke taal schriftelijk de gevraagde informatie. Het verzoek kan worden gedaan vanaf 1 november van het kalenderjaar volgend op het berekeningsjaar. Het CAK gaat bij dit verzoek, na toestemming van verzoeker, bij zorgverzekeraars als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Zorgverzekeringswet, indicatieorganen als bedoeld in artikel 9a of stichtingen als bedoeld in artikel 9b, vierde lid, van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten, colleges van burgemeester en wethouders of andere bij algemene maatregel van bestuur bepaalde instanties als bedoeld in artikel 5, tweede lid, na onder welke criteria als bedoeld bij of krachtensartikel 2, eerste lid, degene die meent rechthebbende te zijn, valt en deelt de uitkomst hiervan aan verzoeker mede. De verzoeker legitimeert zich desgevraagd op deugdelijke wijze.

2. Indien iemand die meent rechthebbende te zijn of diens erfgenaam na afloop van de termijn, genoemd in het eerste lid, geen antwoord heeft gekregen van het CAK dan wel het antwoord onvoldoende acht, delen de in het eerste lid genoemde en bedoelde instanties op verzoek van hem of zijn erfgenaam binnen 30 dagen na het verzoek kosteloos en in begrijpelijke taal schriftelijk mede onder welke criteria, met inbegrip van de onderliggende zorggegevens, als bedoeld bij of krachtens artikel 2, eerste lid, degene die meent rechthebbende te zijn, valt.

3. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld over de vorm waarin de informatie wordt verstrekt.

　

1. Zorgverzekeraars als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Zorgverzekeringswet, indicatieorganen als bedoeld in artikel 9a van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten, colleges van burgemeester en wethouders en andere bij algemene maatregel van bestuur aangewezen instanties verstrekken aan het CAK persoonsgegevens, waaronder persoonsgegevens betreffende de gezondheid als bedoeld in de Wet bescherming persoonsgegevens, van de personen, bedoeld in artikel 2, eerste lid, onder a, b en c, die noodzakelijk zijn voor de uitvoering door het CAK van de in artikel 3, eerste en tweede lid, bedoelde taak.

2. Stichtingen als bedoeld in artikel 9b, vierde lid, van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten verstrekken aan indicatieorganen als bedoeld in het eerste lid de persoonsgegevens, waaronder persoonsgegevens betreffende de gezondheid als bedoeld in de Wet bescherming persoonsgegevens, van de door hen voor zorg als bedoeld in eerstgenoemde wet geïndiceerde cliënten, die noodzakelijk zijn om te kunnen vaststellen of recht op een tegemoetkoming bestaat.

3. Het CAK neemt voor de uitvoering van zijn in artikel 3, eerste en tweede lid, bedoelde taak in zijn administratie het burgerservicenummer op van:

a. de personen, bedoeld in artikel 2, eerste lid, onder a, b en c en hun partners, en

b. de ouders en in voorkomend geval de partner van een ouder van zodanige personen die op de laatste dag van het berekeningsjaar minderjarig zijn.

4. Het CAK verstrekt voor de uitvoering van zijn in artikel 3, eerste en tweede lid, bedoelde taak aan de inspecteur het burgerservicenummer van de personen, bedoeld in het derde lid.

5. De inspecteur verstrekt aan het CAK met betrekking tot de personen van wie het CAK het burgerservicenummer heeft verstrekt, de niet in Nederland belastbare inkomens, bedoeld in artikel 8, tweede lid, van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen, die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van zijn in artikel 3, eerste en tweede lid, bedoelde taak.

6. De inspecteur verstrekt aan het CAK de twee of meer burgerservicenummers van degenen die volgens de registratie van de rijksbelastingdienst, op de laatste dag van het berekeningsjaar woonden op het door het CAK verstrekte woonadres.

7. Het CAK stelt voor de personen waarvan de inspecteur de burgerservicenummers heeft verstrekt, vast of ze op de laatste dag van het berekeningsjaar, in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens, op hetzelfde woonadres als een belanghebbende staan ingeschreven.

8. Bij algemene maatregel van bestuur wordt bepaald tot welke gegevens de verplichtingen, bedoeld in het eerste en tweede lid, zich uitstrekken en in welke gevallen de gegevens, bedoeld in het eerste, tweede en derde lid, verder worden verwerkt met het oog op de uitvoering van de in artikel 3, eerste en tweede lid, bedoelde taak.

9. Bij ministeriële regeling wordt bepaald:

a. volgens welke technische standaarden gegevensverwerking door het CAK plaatsvindt;

b. aan welke beveiligingseisen gegevensverwerking door het CAK voldoet;

c. de hoogte van de vergoeding voor zorgverzekeraars voor het aanleveren van gegevens noodzakelijk voor het uitvoeren van de in artikel 3, eerste en tweede lid, bedoelde taak;

d. op welke datum gegevens als bedoeld in het eerste en tweede lid uiterlijk worden verstrekt.

　

1. Indien na vaststelling van de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 2, eerste lid, uit een eerste vaststelling, eerste bepaling of wijziging van een inkomensgegeven of niet in Nederland belastbaar inkomen, bedoeld in artikel 8, tweede lid, van Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen, blijkt dat geen recht bestaat op die tegemoetkoming, trekt het CAK die vaststelling in en vordert de verstrekte tegemoetkoming terug.

2. Indien uit een wijziging van een inkomensgegeven of niet in Nederland belastbaar inkomen, bedoeld in artikel 8, tweede lid, van Algemene wet inkomens-afhankelijke regelingen, blijkt dat recht bestaat op de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 2, eerste lid, stelt het CAK de hoogte van die tegemoetkoming vast en verstrekt die tegemoetkoming.

3. De intrekking en de terugvordering op grond van het eerste lid geschieden binnen acht weken na het tijdstip waarop het voor het eerst vastgestelde, voor het eerst bepaalde of gewijzigde inkomensgegeven aan het CAK bekend is geworden dan wel de beschikking of uitspraak strekkende tot de in het eerste lid bedoelde vaststelling, bepaling of wijziging, onherroepelijk is geworden.

4. De vaststelling, op grond van het tweede lid, geschiedt binnen acht weken na het tijdstip waarop het gewijzigde inkomensgegeven aan het CAK bekend is geworden dan wel de beschikking of uitspraak strekkende tot de in het tweede lid bedoelde wijziging onherroepelijk is geworden.

　

1. Onze Minister is bevoegd zorgverzekeraars als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Zorgverzekeringswet en indicatieorganen als bedoeld in artikel 9a van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten, ter handhaving van het bepaalde bij of krachtens artikel 5, eerste en zevende lid, onderdelen a en d, een aanwijzing te geven.

2. Indien een zorgverzekeraar als bedoeld in het eerste lid niet binnen vier weken aan een aanwijzing als bedoeld in het eerste lid, voldoet, is Onze Minister bevoegd een last onder dwangsom op te leggen.

3. Indien indicatieorganen als bedoeld in het eerste lid niet binnen vier weken voldoen aan een aanwijzing als bedoeld in het eerste lid, kan Onze Minister noodzakelijke maatregelen treffen. Onze Minister stelt beide kamers der Staten-Generaal onverwijld in kennis van deze door hem getroffen maatregelen.

4. Ter handhaving van het bepaalde bij of krachtens artikel 5, tweede lid en vierde lid, onderdelen a en d, zijn de artikelen 16 en 17 van de Wet op de jeugdzorg van overeenkomstige toepassing op de stichtingen als bedoeld in artikel 9b, vierde lid, van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten.

　

1. De persoon die van rechtswege verzekerd is ingevolge de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten en recht heeft op een uitkering in verband met een arbeidsongeschiktheid van 35% of meer en de persoon die recht heeft op een arbeidsongeschiktheidsuitkering naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 35% of meer of op arbeidsondersteuning op grond van de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten, hebben recht op een tegemoetkoming.

2. Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, genoemd in hoofdstuk 4, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, verstrekt de tegemoetkoming.

3. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gesteld over de doelgroep, de hoogte van de tegemoetkoming en de wijze van betaling.

　

1. De betaling van tegemoetkomingen, bedoeld in de artikelen 2 en 10, geschiedt eenmaal per kalenderjaar.

2. De bedragen van de tegemoetkomingen kunnen jaarlijks per 1 januari bij regeling van Onze Minister worden gewijzigd voor zover de tabelcorrectiefactor, genoemd in artikel 10.2 van de Wet inkomstenbelasting 2001, daar aanleiding toe geeft.

3. De tegemoetkomingen zijn niet vatbaar voor beslag.

4. De tegemoetkomingen blijven buiten beschouwing bij de verlening van op het inkomen of vermogen afgestemde publiekrechtelijke uitkeringen en verstrekkingen.

5. De tegemoetkomingen en de daarmee gepaard gaande beheerskosten komen ten laste van ’s Rijks kas.

　

1.Bij algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld over door de rijksbelastingdienst te verstrekken tegemoetkomingen specifieke zorgkosten aan belastingplichtigen met uitgaven voor specifieke zorgkosten als bedoeld in afdeling 6.5 van de Wet inkomstenbelasting 2001.

2.De uitbetaling en terugvordering van verstrekte tegemoetkomingen specifieke zorgkosten geschieden overeenkomstig de regels die gelden voor de invordering van inkomstenbelasting, met dien verstande dat bij de overeenkomstige toepassing van artikel 24 van de Invorderingswet 1990 een uit te betalen tegemoetkoming specifieke zorgkosten uitsluitend kan worden verrekend met een terugvordering van een tegemoetkoming specifieke zorgkosten.

　

1.Het CAK brengt uiterlijk 30 november 2009 de krachtens artikel 6 van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten of artikel 15 van de Wet maatschappelijke ondersteuning verschuldigde bijdragen over de kalenderjaren tot en met 2008 in rekening bij de verzekerde, bedoeld in artikel 5 van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten onderscheidenlijk de persoon, bedoeld in artikel 15 van de Wet maatschappelijke ondersteuning.

2.Na 30 november 2009 in rekening gebrachte bijdragen als bedoeld in het eerste lid hoeven niet te worden voldaan.

　

1.Tot en met 31 december 2009 behoren mede tot de uitgaven voor specifieke zorgkosten, bedoeld in afdeling 6.5 van de Wet inkomstenbelasting 2001, de volgende door de belastingplichtige over de kalenderjaren tot en met 2008 verschuldigde bijdragen, voor zover deze na 30 november 2008 aan hem in rekening zijn gebracht en door hem in 2009 zijn betaald of verrekend:

a. de krachtens artikel 6 van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten verschuldigde bijdragen in verband met het verblijf in een instelling die is toegelaten om zorg te verlenen, tot een bedrag van 25% van die bijdragen;

b. de krachtens artikel 6, vierde lid, van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten verschuldigde bijdragen, bij verblijf buiten een instelling als bedoeld in onderdeel a;

c. de krachtens artikel 15 van de Wet maatschappelijke ondersteuning verschuldigde bijdragen, voorzover de belastingplichtige deze verschuldigd is voor huishoudelijke verzorging als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onderdeel h, van die wet of voor een daarvoor bestemd persoonsgebonden budget.

2.Tot en met 31 december 2009 worden de bijdragen, bedoeld in het eerste lid, mede in aanmerking genomen als uitgaven als bedoeld in artikel 6.19 van de Wet inkomstenbelasting 2001.

　

1. Deze wet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip waarbij voor een of meer artikelen of onderdelen daarvan terugwerkende kracht mogelijk is tot en met 1 januari 2009.

2. Bij het begin van het kalenderjaar 2009 vindt artikel 10.1 van de Wet inkomstenbelasting 2001 geen toepassing met betrekking tot de in de artikelen 6.17, derde lid, en 6.20 van de Wet inkomstenbelasting 2001 vermelde bedragen.

3. Artikel 12, onderdelen G en H, vindt eerst toepassing nadat artikel 10.1 van de Wet inkomstenbelasting 2001 bij het begin van het kalenderjaar 2009 is toegepast.

4. Artikel 15 vindt eerst toepassing nadat artikel 22d van de Wet op de loonbelasting 1964 bij het begin van het kalenderjaar 2009 is toegepast.

5. Artikel 13, onderdeel B, vindt eerst toepassing nadat artikel 10.1 van de Wet inkomstenbelasting 2001 bij het begin van het kalenderjaar 2010 is toegepast.

6. Artikel 16 vindt eerst toepassing nadat artikel 22d van de Wet op de loonbelasting 1964 bij het begin van het kalenderjaar 2010 is toegepast.

　

Gegeven te ’s-Gravenhage, 29 december 2008

BEATRIX

De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
M. Bussemaker