a. rechthebbende: persoon die recht heeft op een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten als bedoeld in paragraaf 2.1 van deze wet;

b. het CAK: de besloten vennootschap CAK, gevestigd te ’s-Gravenhage;

c. Onze Minister: Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport;

d. burgerservicenummer: het nummer, bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Wet algemene bepalingen burgerservicenummer;

e. sociaal-fiscaalnummer: het nummer, bedoeld in artikel 2, derde lid, onderdeel j, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen.

　

1. Iemand heeft jaarlijks recht op een bij algemene maatregel van bestuur vast te stellen tegemoetkoming, indien hij behoort tot een bij of krachtens die maatregel te bepalen groep van personen:

a. die gebruik maken van hulpmiddelenzorg, farmaceutische zorg, fysiotherapie, oefentherapie en geneeskundige zorg die behoren tot de verzekerde prestaties op grond van de Zorgverzekeringswet,

b. voor wie ingevolge artikel 9b, eerste lid, van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten is vastgesteld dat zij aanspraak hebben op zorg, of

c. die gebruik maken van een individuele voorziening, die beoogt hen in staat te stellen een huishouden te voeren als bedoeld in artikel 4, eerste lid, onderdeel a, van de Wet maatschappelijke ondersteuning.

2. De tegemoetkoming, bedoeld in het eerste lid, kan voor verschillende groepen op een verschillend bedrag worden vastgesteld.

3. De criteria, genoemd in het eerste lid, onder a tot en met c, kunnen indien dit met het oog op een betere werking van deze wet op korte termijn noodzakelijk wordt geacht, bij algemene maatregel van bestuur worden aangevuld.

4. Na de plaatsing in het Staatsblad van een krachtens het derde lid vastgestelde algemene maatregel van bestuur wordt een voorstel van wet tot regeling van het betrokken onderwerp zo spoedig mogelijk bij de Staten-Generaal ingediend. Indien het voorstel wordt ingetrokken of indien een van de beide kamers der Staten-Generaal besluit het voorstel niet aan te nemen, wordt de algemene maatregel van bestuur onverwijld ingetrokken. Wordt het voorstel tot wet verheven, dan wordt de algemene maatregel van bestuur ingetrokken op het tijdstip van inwerkingtreding van die wet.

　

1. Het bestuur van het CAK stelt ambtshalve het recht op en de hoogte van de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 2, eerste lid, vast.

2. Het CAK verstrekt de tegemoetkoming, bedoeld in artikel 2, eerste lid, voor het einde van het kalenderjaar volgend op het jaar waarop de tegemoetkoming betrekking heeft.

3. Het CAK ziet bij de uitvoering van de in het eerste en tweede lid bedoelde taak toe op:

a. een tijdige voorbereiding en uitvoering;

b. de kwaliteit van de daarbij gebruikte procedures;

c. de zorgvuldige behandeling van personen en instellingen die met hem in aanraking komen;

d. de zorgvuldige behandeling van bezwaarschriften en klachten die worden ontvangen.

4. Het CAK treft voorzieningen, waardoor personen en instellingen, die met hem in aanraking komen in verband met de uitvoering van de in het eerste en tweede lid bedoelde taak, in de gelegenheid zijn voorstellen tot verbetering van werkwijzen en procedures te doen.

5. Onze Minister kan beleidsregels vaststellen met betrekking tot de uitvoering van de in het eerste en tweede lid bedoelde taak door het CAK. De beleidsregels worden in de Staatscourant bekend gemaakt.

6. Indien naar het oordeel van Onze Minister het CAK zijn in het eerste en tweede lid bedoelde taak ernstig verwaarloost, kan Onze Minister de noodzakelijke voorzieningen treffen. De voorzieningen worden, spoedeisende gevallen uitgezonderd, niet eerder getroffen dan nadat het CAK in de gelegenheid is gesteld om binnen een door Onze Minister te stellen termijn alsnog zijn taak naar behoren uit te voeren. Onze Minister stelt beide kamers der Staten-Generaal onverwijld in kennis van door hem getroffen voorzieningen als bedoeld in de eerste volzin.

　

1. Indien iemand die meent rechthebbende te zijn of zijn erfgenaam het CAK verzoekt om informatie over de gronden waarop een tegemoetkoming is verleend of geweigerd, verstrekt het CAK binnen 30 dagen na het verzoek kosteloos en in begrijpelijke taal schriftelijk de gevraagde informatie. Het verzoek kan worden gedaan vanaf 1 november van het kalenderjaar volgend op het jaar waarop de tegemoetkoming betrekking heeft. Het CAK gaat bij dit verzoek, na toestemming van verzoeker, bij zorgverzekeraars als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Zorgverzekeringswet, indicatieorganen als bedoeld in artikel 9a van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten, colleges van burgemeester en wethouders of andere bij algemene maatregel van bestuur bepaalde instanties als bedoeld in artikel 5, tweede lid, na onder welke criteria als bedoeld bij of krachtens artikel 2, eerste lid, degene die meent rechthebbende te zijn, valt en deelt de uitkomst hiervan aan verzoeker mede. De verzoeker legitimeert zich desgevraagd op deugdelijke wijze.

2. Indien iemand die meent rechthebbende te zijn of diens erfgenaam na afloop van de termijn, genoemd in het eerste lid, geen antwoord heeft gekregen van het CAK dan wel het antwoord onvoldoende acht, delen de in het eerste lid genoemde en bedoelde instanties op verzoek van hem of zijn erfgenaam binnen 30 dagen na het verzoek kosteloos en in begrijpelijke taal schriftelijk mede onder welke criteria, met inbegrip van de onderliggende zorggegevens, als bedoeld bij of krachtens artikel 2, eerste lid, degene die meent rechthebbende te zijn, valt.

3. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld over de vorm waarin de informatie wordt verstrekt.

　

1. Het CAK neemt het burgerservicenummer of, bij ontbreken daarvan, het sociaal-fiscaalnummer van rechthebbenden voor de uitvoering van de in artikel 3, eerste en tweede lid, bedoelde taak in zijn administratie op.

2. Zorgverzekeraars als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Zorgverzekeringswet, indicatieorganen als bedoeld in artikel 9a van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten, colleges van burgemeester en wethouders en andere bij algemene maatregel van bestuur aangewezen instanties verstrekken aan het CAK persoonsgegevens van rechthebbenden, waaronder persoonsgegevens betreffende de gezondheid als bedoeld in de Wet bescherming persoonsgegevens, noodzakelijk voor de uitvoering van de in artikel 3, eerste en tweede lid, bedoelde taak.

3. Bij algemene maatregel van bestuur wordt bepaald tot welke gegevens de verplichtingen, bedoeld in het tweede lid, zich uitstrekken en in welke gevallen de gegevens, bedoeld in het eerste en tweede lid, verder worden verwerkt met het oog op de uitvoering van de in artikel 3, eerste en tweede lid, bedoelde taak.

4. Bij ministeriële regeling wordt bepaald:

a. volgens welke technische standaarden gegevensverwerking plaatsvindt;

b. aan welke beveiligingseisen gegevensverwerking voldoet;

c. de hoogte van de vergoeding voor zorgverzekeraars voor het aanleveren van gegevens noodzakelijk voor het uitvoeren van de in artikel 3, eerste en tweede lid, bedoelde taak;

d. op welke datum gegevens als bedoeld in het tweede lid uiterlijk worden verstrekt aan het CAK.

　

1.Onze Minister is bevoegd zorgverzekeraars als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Zorgverzekeringswet en indicatieorganen als bedoeld in artikel 9a van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten, ter handhaving van het bepaalde bij of krachtens artikel 5, tweede lid en vierde lid, onderdelen a en d, een aanwijzing te geven.

2.Indien een zorgverzekeraar als bedoeld in het eerste lid niet binnen vier weken aan een aanwijzing als bedoeld in het eerste lid, voldoet, is Onze Minister bevoegd een last onder dwangsom op te leggen.

3.Indien indicatieorganen als bedoeld in het eerste lid niet binnen vier weken voldoen aan een aanwijzing als bedoeld in het eerste lid, kan Onze Minister noodzakelijke maatregelen treffen. Onze Minister stelt beide kamers der Staten-Generaal onverwijld in kennis van deze door hem getroffen maatregelen.

　

1.Het CAK zendt jaarlijks voor 15 november aan Onze Minister een begroting voor in het volgende kalenderjaar te verstrekken tegemoetkomingen als bedoeld in artikel 2, eerste lid, en voor de in dat jaar met de uitvoering daarvan gepaard gaande beheerskosten.

2.Onze Minister stelt jaarlijks voor 15 december het budget vast voor de kosten van tegemoetkomingen en de beheerskosten, bedoeld in het eerste lid.

3.Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld over de inrichting van de begroting en over de wijze waarop en de voorwaarden waaronder het budget wordt vastgesteld.

4.Indien gedurende het jaar aanmerkelijke verschillen ontstaan of dreigen te ontstaan tussen de werkelijke en de begrote baten en lasten, doet het CAK, onder vermelding van de oorzaak van de verschillen daarvan, onverwijld mededeling aan Onze Minister.

5.Onze Minister kan besluiten het budget voor de beheerskosten, bedoeld in het eerste lid, te wijzigen.

6.Het CAK gaat met betrekking tot de beheerskosten, bedoeld in het eerste lid, geen verplichtingen aan en doet geen uitgaven die leiden tot overschrijding van het daarvoor vastgestelde budget.

　

1.Het CAK zendt jaarlijks voor 1 juli aan Onze Minister een jaarverantwoording over de verstrekking van tegemoetkomingen als bedoeld in artikel 2, eerste lid, en de daarmee gepaard gaande beheerskosten over het afgelopen kalenderjaar, alsmede het verslag van bevindingen, bedoeld in het zesde lid.

2.De jaarverantwoording, bedoeld in het eerste lid, omvat:

a. een jaarrekening, en

b. een jaarverslag met betrekking tot het door het CAK gevoerde beleid, de doeltreffendheid van dat beleid en de bedrijfsvoering rond de uitvoering van de in artikel 3, eerste en tweede lid, bedoelde taak en de daarmee gepaard gaande beheerskosten.

3.Het CAK legt in zijn jaarrekening, die zoveel mogelijk met overeenkomstige toepassing van titel 9 van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek wordt ingericht, rekening en verantwoording af over de kosten van tegemoetkomingen en de beheerskosten, bedoeld in artikel 7, eerste lid, en over de rechtmatigheid en doelmatigheid van het beheer in het afgelopen kalenderjaar.

4.De jaarrekening gaat vergezeld van een verklaring omtrent de getrouwheid, afgegeven door een accountant als bedoeld in artikel 393 van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek, die bereid is Onze Minister desgevraagd inzicht te geven in zijn controlewerkzaamheden.

5.De verklaring, bedoeld in het vierde lid, heeft mede betrekking op de rechtmatige verkrijging en besteding van de middelen voor de kosten van tegemoetkomingen en de beheerskosten, bedoeld in artikel 7, eerste lid.

6.De accountant voegt bij de verklaring een verslag van zijn bevindingen over de vraag of het beheer en de organisatie van de kosten van tegemoetkomingen en de beheerskosten, bedoeld in artikel 7, eerste lid, voldoen aan de eisen van rechtmatigheid, ordelijkheid, controleerbaarheid en doelmatigheid.

7.De jaarrekening behoeft de goedkeuring van Onze Minister.

8.Onze Minister houdt toezicht op de uitvoering van de in artikel 3, eerste en tweede lid, bedoelde taak en de daarmee gepaard gaande beheerskosten door het CAK.

9.Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden gesteld over de inrichting van:

a. de jaarverantwoording, bedoeld in het tweede lid;

b. de verklaring omtrent de getrouwheid, bedoeld in vierde lid;

c. het verslag van bevindingen, bedoeld in het zesde lid;

d. het aan de verklaring en het verslag van bevindingen ten grondslag liggende onderzoek.

　

1.Het CAK verstrekt desgevraagd aan Onze Minister alle voor de uitoefening van diens taak benodigde inlichtingen. Onze Minister kan inzage vorderen van alle zakelijke gegevens en bescheiden, indien dat voor de vervulling van zijn taak redelijkerwijs nodig is.

2.Het CAK geeft bij het verstrekken van de in het eerste lid bedoelde inlichtingen waar nodig aan welke gegevens een vertrouwelijk karakter dragen. Dit vertrouwelijke karakter kan voortvloeien uit de aard van de gegevens, dan wel uit het feit dat natuurlijke of rechtspersonen deze aan het CAK hebben verstrekt onder het beding dat zij als vertrouwelijk zullen gelden.

　

1. De persoon die van rechtswege verzekerd is ingevolge de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten en recht heeft op een uitkering in verband met een arbeidsongeschiktheid van 35% of meer en de persoon die recht heeft op een arbeidsongeschiktheidsuitkering naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 35% of meer of op arbeidsondersteuning op grond van de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten, hebben recht op een tegemoetkoming.

2. Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, genoemd in hoofdstuk 4, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, verstrekt de tegemoetkoming.

3. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gesteld over de doelgroep, de hoogte van de tegemoetkoming en de wijze van betaling.

　

1.De betaling van tegemoetkomingen, bedoeld in de artikelen 2 en 10, geschiedt eenmaal per kalenderjaar.

2.De bedragen van de tegemoetkomingen worden jaarlijks aangepast op een bij algemene maatregel van bestuur te bepalen wijze.

3.De tegemoetkomingen zijn niet vatbaar voor beslag.

4.De tegemoetkomingen blijven buiten beschouwing bij de verlening van op het inkomen of vermogen afgestemde publiekrechtelijke uitkeringen en verstrekkingen.

5.De tegemoetkomingen en de daarmee gepaard gaande beheerskosten komen ten laste van ’s Rijks kas.

　

1.Bij algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld over door de rijksbelastingdienst te verstrekken tegemoetkomingen specifieke zorgkosten aan belastingplichtigen met uitgaven voor specifieke zorgkosten als bedoeld in afdeling 6.5 van de Wet inkomstenbelasting 2001.

2.De uitbetaling en terugvordering van verstrekte tegemoetkomingen specifieke zorgkosten geschieden overeenkomstig de regels die gelden voor de invordering van inkomstenbelasting, met dien verstande dat bij de overeenkomstige toepassing van artikel 24 van de Invorderingswet 1990 een uit te betalen tegemoetkoming specifieke zorgkosten uitsluitend kan worden verrekend met een terugvordering van een tegemoetkoming specifieke zorgkosten.

　

1.Het CAK brengt uiterlijk 30 november 2009 de krachtens artikel 6 van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten of artikel 15 van de Wet maatschappelijke ondersteuning verschuldigde bijdragen over de kalenderjaren tot en met 2008 in rekening bij de verzekerde, bedoeld in artikel 5 van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten onderscheidenlijk de persoon, bedoeld in artikel 15 van de Wet maatschappelijke ondersteuning.

2.Na 30 november 2009 in rekening gebrachte bijdragen als bedoeld in het eerste lid hoeven niet te worden voldaan.

　

1.Tot en met 31 december 2009 behoren mede tot de uitgaven voor specifieke zorgkosten, bedoeld in afdeling 6.5 van de Wet inkomstenbelasting 2001, de volgende door de belastingplichtige over de kalenderjaren tot en met 2008 verschuldigde bijdragen, voor zover deze na 30 november 2008 aan hem in rekening zijn gebracht en door hem in 2009 zijn betaald of verrekend:

a. de krachtens artikel 6 van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten verschuldigde bijdragen in verband met het verblijf in een instelling die is toegelaten om zorg te verlenen, tot een bedrag van 25% van die bijdragen;

b. de krachtens artikel 6, vierde lid, van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten verschuldigde bijdragen, bij verblijf buiten een instelling als bedoeld in onderdeel a;

c. de krachtens artikel 15 van de Wet maatschappelijke ondersteuning verschuldigde bijdragen, voorzover de belastingplichtige deze verschuldigd is voor huishoudelijke verzorging als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onderdeel h, van die wet of voor een daarvoor bestemd persoonsgebonden budget.

2.Tot en met 31 december 2009 worden de bijdragen, bedoeld in het eerste lid, mede in aanmerking genomen als uitgaven als bedoeld in artikel 6.19 van de Wet inkomstenbelasting 2001.

　

1.Deze wet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip waarbij voor een of meer artikelen of onderdelen daarvan terugwerkende kracht mogelijk is tot en met 1 januari 2009.

2.Bij het begin van het kalenderjaar 2009 vindt artikel 10.1 van de Wet inkomstenbelasting 2001 geen toepassing met betrekking tot de in de artikelen 6.17, derde lid, en 6.20 van de Wet inkomstenbelasting 2001 vermelde bedragen.

3.Artikel 12, onderdelen G en H, vindt eerst toepassing nadat artikel 10.1 van de Wet inkomstenbelasting 2001 bij het begin van het kalenderjaar 2009 is toegepast.

4.Artikel 15 vindt eerst toepassing nadat artikel 22d van de Wet op de loonbelasting 1964 bij het begin van het kalenderjaar 2009 is toegepast.

5.Artikel 13, onderdeel B, vindt eerst toepassing nadat artikel 10.1 van de Wet inkomstenbelasting 2001 bij het begin van het kalenderjaar 2010 is toegepast.

6.Artikel 16 vindt eerst toepassing nadat artikel 22d van de Wet op de loonbelasting 1964 bij het begin van het kalenderjaar 2010 is toegepast.

　

Gegeven te ’s-Gravenhage, 29 december 2008

BEATRIX

De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
M. Bussemaker