1. Voor de toepassing van deze wet wordt verstaan onder:

a. Speciaal Tribunaal: het Speciaal Tribunaal voor Libanon, inwerking gesteld bij Resolutie 1757 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 30 mei 2007;

b. Statuut: het Statuut van het Speciaal Tribunaal voor Libanon, opgenomen in de bijlage bij resolutie 1757 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 30 mei 2007;

c. overlevering: de terbeschikkingstelling van een persoon door Nederland aan het Speciaal Tribunaal ten behoeve van een tegen hem gericht strafrechtelijk onderzoek bij het Speciaal Tribunaal;

d. doorvoer: het begeleid vervoer over Nederlands grondgebied van een persoon ten behoeve van zijn terbeschikkingstelling door een vreemde staat aan het Speciaal Tribunaal, dan wel door het Speciaal Tribunaal aan een vreemde staat;

e. Onze Minister: Onze Minister van Justitie.

2. Voor de toepassing van deze wet wordt mede verstaan onder:

Nederlands grondgebied: het grondgebied van de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba;

Nederlandse wet: een wet die van kracht is in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba;

in Nederland: in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba.

　

1. Op verzoek van het Speciaal Tribunaal kunnen personen wier aanhouding als verdachte door het Speciaal Tribunaal is gelast en die in Nederland worden aangetroffen, voorlopig worden aangehouden.

2. Iedere officier van justitie en hulpofficier van justitie is bevoegd de voorlopige aanhouding te bevelen.

3. Het bepaalde in de artikelen 14, tweede tot en met het vijfde lid, 15, 16, eerste lid, onder a, 16a en 17 van de Uitleveringswet is van overeenkomstige toepassing, met dien verstande dat de aangehouden persoon zo spoedig mogelijk wordt voorgeleid aan de officier van justitie bij het arrondissementsparket te’s-Gravenhage. Voor de toepassing van artikel 16a wordt in plaats van officier van justitie bij het arrondissementsparket te Amsterdam gelezen de officier van justitie bij het arrondissementsparket te’s-Gravenhage.

　

1. Tot het in behandeling nemen van verzoeken van het Speciaal Tribunaal tot overlevering is de rechtbank Den Haag bij uitsluiting bevoegd.

2. De artikelen 21 tot en met 27 – met uitzondering van artikel 26, derde lid, – en 28, eerste lid, van de Uitleveringswet zijn van overeenkomstige toepassing. Voor de toepassing van artikel 22a wordt in plaats van officier van justitie bij het arrondissementsparket Amsterdam gelezen de officier van justitie bij het arrondissementsparket Den Haag.

3. De rechtbank kan bij zijn uitspraak over de vatbaarheid voor inwilliging van het verzoek van het Speciaal Tribunaal de overlevering slechts ontoelaatbaar verklaren indien:

a. ten aanzien van de aan hem voorgeleide persoon niet kan worden vastgesteld dat deze degene is wiens overlevering wordt gevraagd; of

b. de overlevering is gevraagd terzake van strafbare feiten waarvan het Speciaal Tribunaal ingevolge zijn Statuut kennelijk niet bevoegd is kennis te nemen.

4. De uitspraak van de rechtbank is onmiddellijk uitvoerbaar.

5. De artikelen 29, 30, eerste volzin, en tweede lid, 32, 33, eerste en tweede lid, 36, 41 tot en met 47 – met uitzondering van de verwijzing in artikel 47, derde lid, naar artikel 552d, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering – en 52 tot en met 60 van de Uitleveringswet zijn van overeenkomstige toepassing. Voor de toepassing van artikel 41, vijfde lid, tweede volzin, van de Uitleveringswet wordt in plaats van officier van justitie bij het arrondissementsparket Amsterdam gelezen de officier van justitie bij het arrondissementsparket Den Haag.

　

1.Doorvoer van verdachten en van andere personen die door de autoriteiten van een vreemde staat aan het Speciaal Tribunaal worden overgedragen of op verzoek van het Speciaal Tribunaal naar Nederland zijn overgedragen of gekomen, geschiedt in opdracht van het Speciaal Tribunaal door en onder de bewaking van door Onze Minister aangewezen Nederlandse ambtenaren.

2.Doorvoer van verdachten en van andere personen die door het Speciaal Tribunaal vanuit Nederland aan de autoriteiten van een vreemde staat worden overgedragen, geschiedt in opdracht van het Speciaal Tribunaal door en onder de bewaking van door Onze Minister aangewezen Nederlandse ambtenaren.

3.Het transport in Nederland buiten de onder het gezag van het Speciaal Tribunaal staande ruimten van de verdachten of van andere personen aan wie op last van het Speciaal Tribunaal hun vrijheid is ontnomen, geschiedt in opdracht van het Speciaal Tribunaal door en onder de bewaking van door Onze Minister aangewezen Nederlandse ambtenaren.

4.De in dit artikel bedoelde ambtenaren zijn bevoegd alle dienstige maatregelen te nemen ter beveiliging van de betrokken personen en ter voorkoming van hun ontvluchting.

　

1.Aan verzoeken van het Speciaal Tribunaal om enigerlei vorm van rechtshulp, gericht tot een al dan niet met name aangeduid orgaan van justitie of de politie in Nederland, wordt zoveel mogelijk gevolg gegeven.

2.De artikelen 552i, 552j, 552n, 552o, tot en met 552q – met uitzondering van de verwijzing in artikel 552p, vierde lid, naar artikel 552d, tweede lid – van het Wetboek van Strafvordering en artikel 51, eerste en vierde lid, van de Uitleveringswet zijn van overeenkomstige toepassing.

3.Vertegenwoordigers van het Speciaal Tribunaal wordt desgevraagd toegestaan bij de uitvoering van verzoeken als bedoeld in het eerste lid, tegenwoordig te zijn en de nodige vragen te stellen of doen stellen aan bij die uitvoering betrokken personen.

4.De met de uitvoering van verzoeken om rechtshulp belaste Nederlandse autoriteiten zijn verantwoordelijk voor de veiligheid van daarbij betrokken personen en zijn te dien einde bevoegd voorwaarden te stellen aan de wijze waarop aan verzoeken om rechtshulp uitvoering wordt gegeven.

　

1.Getuigen of deskundigen, van welke nationaliteit ook, die, gehoor gevende aan een dagvaarding of oproeping van het Speciaal Tribunaal of als gevolg van een bevel tot medebrenging van het Speciaal Tribunaal, naar Nederland komen, kunnen in Nederland niet worden vervolgd, aangehouden of aan enige andere vrijheidsbeperkende maatregelen worden onderworpen voor feiten of veroordelingen die voorafgingen aan hun aankomst in Nederland.

2.De in het eerste lid bedoelde immuniteit vervalt indien de getuige of deskundige, hoewel hij gedurende vijftien achtereenvolgende dagen na het tijdstip waarop zijn aanwezigheid niet meer door het Speciaal Tribunaal werd vereist, de mogelijkheid had Nederland te verlaten maar hier te lande is gebleven of in Nederland is teruggekeerd na het te hebben verlaten.