BESLUIT van 31 mei 1985 tot uitvoering van de artikelen 3, tweede lid, 9, 12, 14 en 15 van de Wet op de dierproeven (Stb. 1977, 67)

     WIJ BEATRIX, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz. enz. enz.

     Op de voordracht van de Staatssecretaris van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur van 8 februari 1985, DG VGZ/VVP, nr. 143898;
     Gelet op de artikelen 3, tweede lid, 9, 12, 14 en 15 van de Wet op de dierproeven (Stb. 1977, 67);
     Gezien het advies van de Commissie van advies voor de dierproeven van 4 augustus 1982;
     De Raad van State gehoord (advies van 3 mei 1985, nr. W13.85.0097/15.5.18.);
     Gezien het nader rapport van de Staatssecretaris van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur van 21 mei 1985, DGVGZ/VVP, nr. 81688;

     Hebben goedgevonden en verstaan:

1. De wijze van uitvoering van een dierproef dient te zijn bepaald door een persoon die in een lidstaat van de Europese Unie of van de Europese Economische Ruimte een doctoraal examen met goed gevolg heeft afgelegd in een biologische, biomedische of zoötechnische studierichting met ten minste 500 studiebelastingsuren (sbu's) biologische basisvakken. Hiervan dienen de vakken anatomie/zoölogie en dierfysiologie ieder ten minste 200 sbu's te omvatten.

2. De in het eerste lid bedoelde persoon dient bovendien een door Onze Minister aan te wijzen cursus proefdierkunde te hebben gevolgd en met goed gevolg te hebben afgesloten.

　

– de vraagstelling van het onderzoek;

– het belang van het onderzoek voor de gezondheid of voeding van mens of dier;

– het maatschappelijke en wetenschappelijke belang van het onderzoek;

– de deskundigheid, waaronder begrepen de mate van ervaring op het desbetreffende onderzoeksgebied, van degene die de opzet en uitvoering van de proef bepaalt, in verband met artikel 9 van de wet;

– door wie of door welke commissie de wetenschappelijke kwaliteit is beoordeeld;

– de argumentatie, waarom de vraagstelling niet met minder dieren of anders dan met behulp van proefdieren kan worden beantwoord;

– de motivering van de keuze van de soort en het aantal proefdieren;

– de herkomst van de proefdieren;

– de beoogde behandeling en verzorging, waaronder begrepen de huisvesting, voor, tijdens en na de proef, alsmede de deskundigheid van de hiermee belaste persoon, in verband met artikel 12 van de wet;

– de aard, de frequentie en de duur van de ingrepen waaraan het dier wordt onderworpen;

– de mate van ongerief dat de proefdieren wordt of kan worden berokkend;

– de toepassing van verdoving of pijnstillende middelen en andere methoden ter vermijding van ongerief;

of een dier eerder is gebruikt in verband met artikel 13, derde lid, van de wet;

– of en, zo ja, op welk moment besloten zal worden over te gaan tot verantwoord doden van betrokken proefdieren, alsmede de methode welke wordt toegepast;

– de uiteindelijke bestemming van het dier na de proef.

　

1.Tenzij zulks de proef zou verijdelen dienen de voeding, de huisvesting en de overige verzorging en behandeling van de proefdieren op zodanige wijze en onder zodanige omstandigheden te geschieden dat zoveel mogelijk wordt voldaan aan hun fysiologische en ethologische behoeften.

2.Onze Minister kan nadere regelen stellen met betrekking tot het in het eerste lid bepaalde.

　

a. van ieder voor wiens handelen of nalaten de opdrachtgever als zodanig verantwoordelijk is, alle inlichtingen te verlangen alsmede inzage te verlangen van alle bescheiden en daarvan afschrift te nemen;

b. te allen tijde alle plaatsen waarvoor de opdrachtgever als zodanig verantwoordelijk is, te betreden. Indien voor het betreden van een plaats in het belang van een proef voorschriften zijn gesteld, worden deze bij het betreden van die plaats in acht genomen;

c. dieren en goederen waarvoor de opdrachtgever als zodanig verantwoordelijk is, aan een onderzoek ter plaatse of elders te onderwerpen of te doen onderwerpen en van goederen monsters te nemen of te doen nemen, een en ander voor zover dit voor de vervulling van de in artikel 6 omschreven taak redelijkerwijs nodig is.

　

1.De vergunninghouder is met betrekking tot de proefdieren waarover hij beschikt, verplicht aantekening te houden van:

a. het aantal, de soort en de datum van verwerving van de dieren;

b. de herkomst van de dieren;

c. het gebruik dat van de dieren is gemaakt;

d. de reden en de datum van afvoer der dieren.

2.De in het vorige lid bedoelde gegevens dienen te worden bewaard tot vijf jaren na afloop van het kalenderjaar waarop de gegevens betrekking hebben.

3.Voorzover het een paard, een aap, een hond of een kat betreft dienen de in het eerste lid bedoelde gegevens voor ieder dier afzonderlijk te worden bijgehouden. Daartoe dienen deze dieren door het aanbrengen van merktekens of anderszins identificeerbaar te zijn.

4.Onze Minister kan aanwijzingen geven over de wijze waarop het aanbrengen van merktekens dient te geschieden.

5.De vergunninghouder is tevens verplicht per proef aantekening te houden van:

a. het doel waarvoor de proef wordt verricht;

b. de vraagstelling die leidde tot het ontwerpen van de proef, alsmede de naam van degene die de wijze van uitvoering van de proef bepaalde;

c. de aard van de proef;

d. het aantal en de soort van de bij de proef betrokken dieren;

e. het al dan niet rechtstreeks verband van de proef met de gezondheid of met de voeding van mens of dier;

f. het al dan niet rechtstreeks verband tussen het doel van de proef en geldende wettelijke bepalingen;

g. de bij de proef in het geding zijnde technieken, daaronder begrepen eventuele verdoving;

h. het in de proef aanwezige risico van ongerief voor de dieren;

i. de bestemming der dieren na afloop van de proef.

6.Onze Minister stelt vast welke gegevens omtrent de proefdieren en de verrichte proeven de vergunninghouder hem dient te verstrekken; deze gegevens dienen jaarlijks over het voorafgaande kalenderjaar te worden verstrekt.

7.Onze Minister kan nadere regelen stellen met betrekking tot het in het eerste, vijfde en zesde lid bepaalde.