MEMORIE VAN TOELICHTING en overige kamerstukken

Nadere regelgeving:
- Aanpassingsbesluit Wwb
- Aanpassingsregeling Wwb
- Beleidsregels financieel maatregelenbeleid Ioaw, Ioaz, Bbz 2004 en Wwik
- Besluit aanwijzing registraties gezamenlijke huishouding 1998
- Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004
- Besluit extramurale vrijheidsbeneming en sociale zekerheid
- Besluit gelijkstelling vreemdelingen Wwb, Ioaw en Ioaz
- Besluit maatschappelijke ondersteuning
- Besluit SUWI
- Besluit SVB beleidsregels Wwb 2012
- Besluit Wwb 2007
- Boetebesluit socialezekerheidswetten
- Regeling administratieve uitvoeringsvoorschriften Bbz 2004
- Regeling bijstandverlening aan zelfstandigen in het buitenland
- Regeling financiering en verantwoording Ioaw, Ioaz en Bbz 2004
- Regeling statistiek Wwb, Ioaw en Ioaz 2013
- Regeling uitkeringen gemeenten Bbz 2004 voor de uitvoeringsjaren 2012 en volgende
- Regeling vaststelling gemiddeld premiepercentage voor de Werkloosheidswet dat ten gunste komt van het wachtgeldfonds
- Regeling Wwb, Ioaw en Ioaz
- Reglement justitiële jeugdinrichtingen
- SZW-intrekkingsregeling 2004

Vervallen nadere regelgeving:
- Besluit beleidsregels SVB ter uitvoering van de mandaatbesluiten inzake de Wwb (vervallen)
- Besluit Inlichtingenbureau gemeenten (vervallen)
- Besluit SVB beleidsregels Wwb 2010 (vervallen)
- Besluit vaststelling rekenpremie wachtgeldfondsen (vervallen)
- Besluit Wwb (vervallen)
- Regeling statistiek Wwb, Ioaw en Ioaz (vervallen)
- Regeling statistiek Wwb, Ioaw, Ioaz en Wik (vervallen)
- Regeling uitkeringen gemeenten Bbz 2004 voor het uitvoeringsjaar 2009 (vervallen)
- Regeling uitkeringen gemeenten Bbz 2004 voor het uitvoeringsjaar 2010 (vervallen)
- Regeling uitkeringen gemeenten Bbz 2004 voor het uitvoeringsjaar 2011 (vervallen)
- Regeling vaststelling rekenpremies Ziektewet en wachtgeldfondsen (vervallen)
- Tijdelijk besluit bevordering arbeidsinschakeling alleenstaande ouders Wwb (vervallen)

Relevante overige regelgeving:
- Algemene bijstandswet (vervallen)
- Besluit in- en doorstroombanen (vervallen)
- Besluit taakuitoefening Inspectie Werk en Inkomen
- Invoeringsregeling Wwb (vervallen)
- Invoeringswet Wet werk en bijstand (vervallen)
- Regeling financiering bijstand buitenland
- Tijdelijke SZW-borgstellingsregeling startende ondernemers vanuit een uitkering (vervallen)
- Tijdelijke wet pilot loondispensatie
- Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen
- Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers
- Wet inschakeling werkzoekenden (vervallen)
- Wet investeren in jongeren (vervallen)
- Wet voorzieningen arbeid en zorg alleenstaande ouders (vervallen)
- Wet werk en inkomen kunstenaars (vervallen)

 

 

Inhoudsopgave Wwb

Hoofdstuk 1 Algemeen artt. 1 - 8
§ 1.1x Begripsbepalingen artt. 1 - 6a
§ 1.2x Opdracht gemeente artt. 7 - 8b
Hoofdstuk 2 Rechten en plichten artt. 9 - 18a
§ 2.1x Arbeidsinschakeling en tegenprestatie artt. 9 - 10a
§ 2.2x Bijstand artt. 11 - 16
§ 2.3x Inlichtingenplicht en afstemming artt. 17 - 18a
Hoofdstuk 3 Algemene bijstand artt. 19 - 34
§ 3.1x Algemeen art. 19
§ 3.2x Normen artt. 20 - 24
§ 3.3x Verhoging en verlaging artt. 25 - 30
§ 3.4x Middelen artt. 31 - 34
Hoofdstuk 4 Aanvullende inkomensondersteuning en aanpassing bedragen artt. 35 - 39
§ 4.1ax Bijzondere bijstand artt. 35 - 36a
§ 4.2x Aanpassing bedragen artt. 37 - 39
Hoofdstuk 5 Uitvoering artt. 40 - 47g
§ 5.1x De aanvraag artt. 40 - 43
§ 5.2x Toekenning, vaststelling en betaling artt. 44 - 46
§ 5.3x Cliëntenparticipatie art. 47
§ 5.4x Uitvoering Sociale verzekeringsbank art. 47a - 47g
Hoofdstuk 6 Bevoegdheden en faciliteiten gemeenten artt. 48 - 68
§ 6.1x Vorm bijstand artt. 48 - 53
§ 6.2x Onderzoek, opschorten en herzien artt. 53a - 54
§ 6.3x Aanvullende verplichtingen artt. 55 - 57
§ 6.4x Terugvordering artt. 58 - 60c
§ 6.5x Verhaal artt. 61 - 62i
§ 6.6x Gegevensuitwisseling artt. 63 - 68
Hoofdstuk 7 Financiering, toezicht en informatie artt. 69 - 78
§ 7.1x Financiering artt. 69 - 75
§ 7.2x Aanwijzingsbevoegdheid en gemeentelijke toezichthouders artt. 76 - 76a
§ 7.3x Informatie art. 77 - 78
Hoofdstuk 7a Overgangsrecht artt. 78a - 78y
Hoofdstuk 8 Slotbepalingen artt. 79 - 86
xxxxxxxxxxxx   xxxxxxxxxxxxr

Parlementaire behandeling:
Kamerstukken II 2002-2003, 28 870.
Handelingen II 2002-2003, blz. 4852-4920; 4932-4972; 4983-4985; 5029-5080; 5090-5096.
Kamerstukken I 2002-2003, 28 870 (294, 294a, A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K).
Handelingen I 2003-2004, zie vergadering d.d. 7 oktober 2003.

Geschiedenis:
Staatsblad 2003, 375Staatscourant 2003, 242Staatsblad 2003, 526Staatsblad 2003, 544Staatscourant 2004, 58Staatsblad 2004, 300Staatscourant 2004, 118Staatsblad 2004, 363Staatscourant 2004, 251Staatsblad 2004, 717Staatsblad 2004, 725Staatsblad 2004, 733Staatsblad 2005, 115Staatsblad 2005, 192Staatscourant 2005, 85Staatsblad 2005, 339Staatsblad 2005, 345Staatsblad 2005, 434Staatsblad 2005, 525Staatsblad 2005, 573Staatsblad 2005, 625Staatscourant 2005, 248Staatsblad 2005, 683Staatsblad 2005, 691Staatsblad 2005, 710Staatsblad 2005, 713Staatscourant 2006, 129Staatsblad 2006, 349Staatsblad 2006, 373Staatsblad 2006, 415Staatsblad 2006, 559Staatsblad 2006, 593Staatsblad 2006, 605Staatsblad 2006, 625Staatsblad 2006, 712Staatscourant 2006, 251Staatsblad 2007, 153Staatscourant 2007, 118Staatsblad 2007, 289Staatsblad 2007, 418Staatsblad 2007, 490Staatsblad 2007, 551Staatsblad 2007, 555Staatscourant 2007, 248Staatsblad 2007, 563Staatsblad 2007, 564Staatsblad 2008, 87Staatsblad 2008, 132Staatsblad 2008, 197Staatscourant 2008, 115Staatsblad 2008, 229Staatsblad 2008, 284Staatsblad 2008, 312Staatscourant 2008, 252Staatsblad 2008, 565Staatsblad 2008, 586Staatsblad 2008, 588Staatsblad 2008, 590Staatsblad 2008, 592Staatsblad 2008, 595Staatsblad 2008, 600Staatsblad 2008, 606Staatsblad 2009, 108Staatsblad 2009, 229Staatscourant 2009, 117Staatsblad 2009, 265Staatsblad 2009, 390Staatsblad 2009, 282Staatsblad 2009, 318Staatsblad 2009, 492Staatsblad 2009, 580Staatsblad 2009, 592Staatsblad 2009, 596Staatsblad 2009, 611Staatsblad 2010, 228Staatsblad 2010, 350Staatscourant 2010, 9683Staatsblad 2010, 840Staatsblad 2010, 838Staatscourant 2010, 21336Staatsblad 2011, 231Staatsblad 2011, 288Staatscourant 2011, 10914Staatsblad 2011, 442Staatsblad 2011, 618Staatsblad 2011, 647Staatscourant 2011, 23515Staatscourant 2011, 23883Staatsblad 2011, 645Staatsblad 2011, 650Staatscourant 2012, 13237Staatsblad 2012, 322Staatsblad 2012, 328Staatsblad 2012, 361Staatsblad 2012, 430Staatsblad 2012, 462Staatsblad 2012, 463Staatscourant 2012, 25906Staatsblad 2012, 669Staatsblad 2013, 115Staatsblad 2013, 226Staatsblad 2013, 236Staatscourant 2013, 16668Staatsblad 2013, 316Staatsblad 2013, 405Staatsblad 2013, 507Staatscourant 2013, 34709Staatsblad 2013, 578 Staatsblad 2014, 259 Staatscourant 2014, 18130 Staatsblad 2014, 227Staatsblad 2014, 269Staatsblad 2014, 280.

 

 

WET van 9 oktober 2003, Stb. 2003, 375, houdende vaststelling van een wet inzake ondersteuning bij arbeidsinschakeling en verlening van bijstand door gemeenten (Wet werk en bijstand). Inwerkingtreding: 1 januari 2004 (Stb. 2003, 386), zie artikel 85.

 

     WIJ BEATRIX, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz. enz. enz.

     Allen, die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:
     Alzo Wij in overweging genomen hebben, dat het ter vereenvoudiging en verduidelijking van de regelgeving en ter versterking van de verantwoordelijkheid der gemeenten voor de ondersteuning bij arbeidsinschakeling en de verlening van bijstand gewenst is te komen tot een Wet werk en bijstand, waarin de Algemene bijstandswet, de Wet financiering Abw, Ioaw en Ioaz, de Wet inschakeling werkzoekenden en het Besluit in- en doorstroombanen zijn geïntegreerd;
     Zo is het, dat Wij, de Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze:

 

 

HOOFDSTUK  1

Algemeen

 

§ 1.1.  Begripsbepalingen

 

Art. 1. Organen  [KamerstukkenVvWMvTNvVNvV(H)VNnavhV2eNvWgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2006, 373Stb. 2008, 586Stb. 2008, 600Stb. 2010, 838Stb. 2012, 361]
In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
a. Onze Minister: Onze Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid;
b. college: het college van burgemeester en wethouders, bedoeld in artikel 40, eerste lid;
c. Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen: het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, genoemd in hoofdstuk 5 van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen;
d. Sociale verzekeringsbank: de Sociale verzekeringsbank, genoemd in hoofdstuk 6 van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen;
e. Inlichtingenbureau: het Inlichtingenbureau, bedoeld in artikel 63 van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen;
f. inrichting:
1º. een instelling die zich blijkens haar doelstelling en feitelijke werkzaamheden richt op het bieden van verpleging of verzorging aan aldaar verblijvende hulpbehoevenden;
2º. een instelling die zich blijkens haar doelstelling en feitelijke werkzaamheden richt op het bieden van slaapgelegenheid, waarbij de mogelijkheid van hulpverlening of begeleiding gedurende meer dan de helft van ieder etmaal aanwezig is;
g. Richtlijn 2004/38/EG: Richtlijn nr. 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van Verordening (EEG) 1612/68 en tot intrekking van Richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PbEU L 158);
h. vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel: een bij onherroepelijk geworden vonnis opgelegde vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel als bedoeld in het Wetboek van Strafrecht;
i. Algemene bijstandswet: Algemene bijstandswet zoals deze luidde op 31 december 2003;
j. Wet inschakeling werkzoekenden: Wet inschakeling werkzoekenden zoals deze luidde op 31 december 2003;
k. Besluit in- en doorstroombanen: Besluit in- en doorstroombanen zoals dit luidde op 31 december 2003;
l. Invoeringswet Wet werk en bijstand: Invoeringswet Wet werk en bijstand zoals deze luidde op de dag voorafgaand aan de inwerkingtreding van de Wet van 29 december 2008 tot intrekking van de Invoeringswet Wet werk en bijstand (Stb. 2008, 586);
m. pensioengerechtigde leeftijd: pensioengerechtigde leeftijd, bedoeld in artikel 7a, eerste lid, van de Algemene Ouderdomswet.

 

Art. 2. Premies en kinderbijslag  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2005, 525Stb. 2009, 282Stb. 2011, 288]
In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
a. premies volksverzekeringen: premies volksverzekeringen als bedoeld in de Wet financiering sociale verzekeringen;
b. kinderbijslag: kinderbijslag op grond van de Algemene Kinderbijslagwet.

 

Art. 3. Gezamenlijke huishouding en woning  [KamerstukkenVvWMvTAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2009, 596Stb. 2011, 650]      [JurisprudentieLJN AA3498AA3567AA3687AA3943AA4072AA4808AA5738AA7123AA8680AB0237AB2488AD3412AD5366AD5912AD7128AE0165AE1085AE3698AE3721AE4247AE6057AE6090AF1081AR5779AT0236AT0237]
-1. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt gelijkgesteld met:
a. echtgenoot: geregistreerde partner;
b. echtgenoten: geregistreerde partners;
c. huwelijk: geregistreerd partnerschap;
d. gehuwd: als partner geregistreerd;
e. gehuwde: als partner geregistreerde;
f. gehuwden: als partners geregistreerden;
g. echtscheiding: beëindiging van een geregistreerd partnerschap anders dan door de dood of vermissing.
-2. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt:
a. als gehuwd of als echtgenoot mede aangemerkt de ongehuwde die met een ander een gezamenlijke huishouding voert, tenzij het betreft een aanverwant in de eerste graad, een bloedverwant in de eerste graad of een bloedverwant in de tweede graad indien er bij één van de bloedverwanten in de tweede graad sprake is van zorgbehoefte;
b. als ongehuwd mede aangemerkt degene die duurzaam gescheiden leeft van de persoon met wie hij gehuwd is.
-3. Van een gezamenlijke huishouding is sprake indien twee personen hun hoofdverblijf in dezelfde woning hebben en zij blijk geven zorg te dragen voor elkaar door middel van het leveren van een bijdrage in de kosten van de huishouding dan wel anderszins.
-4. Een gezamenlijke huishouding wordt in ieder geval aanwezig geacht indien de belanghebbenden hun hoofdverblijf hebben in dezelfde woning en:
a. zij met elkaar gehuwd zijn geweest of in de periode van twee jaar voorafgaande aan de aanvraag van bijstand voor de verlening van bijstand als gehuwden zijn aangemerkt;
b. uit hun relatie een kind is geboren of erkenning heeft plaatsgevonden van een kind van de één door de ander;
c. zij zich wederzijds verplicht hebben tot een bijdrage aan de huishouding krachtens een geldend samenlevingscontract; of
d. zij op grond van een registratie worden aangemerkt als een gezamenlijke huishouding die naar aard en strekking overeenkomt met de gezamenlijke huishouding, bedoeld in het derde lid.
-5. Bij algemene maatregel van bestuur wordt vastgesteld welke registraties, en gedurende welk tijdvak, in aanmerking worden genomen voor de toepassing van het vierde lid, onderdeel d. [Bargh98]
-6. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt onder een woning mede verstaan een woonwagen of een woonschip.
-7. Onder bloedverwant in de eerste graad als bedoeld in het tweede lid, onderdeel a, wordt mede verstaan een meerderjarig voormalig pleegkind van de ongehuwde. 
-8. Onder voormalig pleegkind wordt verstaan een pleegkind waarvoor de ongehuwde een pleegvergoeding ontving of ontvangt op grond van de Wet op de jeugdzorg of kinderbijslag ontving op grond van de Algemene Kinderbijslagwet.

 

Art. 4. Alleenstaande, alleenstaande ouder en gezin  [KamerstukkenVvWMvTAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2008, 595Stb. 2009, 596Stb. 2010, 838Stcrt. 2011, 23515Stb. 2011, 650Stcrt. 2012, 13237Stb. 2012, 322Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AA3508AE2489]
-1. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
a. alleenstaande: de ongehuwde die geen tot zijn last komende kinderen heeft en geen gezamenlijke huishouding voert met een ander, tenzij het betreft een bloedverwant in de eerste graad of een bloedverwant in de tweede graad indien er bij één van de bloedverwanten in de tweede graad sprake is van zorgbehoefte;
b. alleenstaande ouder: de ongehuwde die de volledige zorg heeft voor één of meer tot zijn last komende kinderen en geen gezamenlijke huishouding voert met een ander, tenzij het betreft een bloedverwant in de eerste graad of een bloedverwant in de tweede graad indien er bij één van de bloedverwanten in de tweede graad sprake is van zorgbehoefte;
c. gezin:
1º. de gehuwden tezamen;
2º. de gehuwden met de tot hun last komende kinderen;
3º. de alleenstaande ouder met de tot zijn last komende kinderen;
d. kind: het in Nederland woonachtige eigen kind of stiefkind of, voor de toepassing van de artikelen 9, 9a, 25, eerste lid, 26 en 30, tweede lid, het in Nederland woonachtige pleegkind;
e. ten laste komend kind: het kind jonger dan 18 jaar voor wie aan de alleenstaande ouder of de gehuwde op grond van artikel 18 van de Algemene Kinderbijslagwet kinderbijslag wordt betaald, zal worden betaald of zou worden betaald indien artikel 7, tweede lid, van die wet niet van toepassing zou zijn.
-2. Onder bloedverwant in de eerste graad als bedoeld in het eerste lid, onderdeel a en b, wordt mede verstaan een meerderjarig stiefkind of een meerderjarig voormalig pleegkind van de ongehuwde.

 

Art. 5. Bijstand en voorliggende voorziening  [KamerstukkenVvWMvTAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2007, 289Stb. 2008, 592Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AA3716AA4888AA8508AB0577AB1792AD7123]
In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
a. bijstand: algemene en bijzondere bijstand;
b. algemene bijstand: de bijstand ter voorziening in de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan;
c. bijstandsnorm: de op grond van paragraaf 3.2 op de belanghebbende van toepassing zijnde norm, vermeerderd of verminderd met de op grond van paragraaf 3.3 door het college vastgestelde verhoging of verlaging;
d. bijzondere bijstand: de bijstand, bedoeld in artikel 35, en de langdurigheidstoeslag, bedoeld in artikel 36;
e. voorliggende voorziening: elke voorziening buiten deze wet waarop de belanghebbende of het gezin aanspraak kan maken, dan wel een beroep kan doen, ter verwerving van middelen of ter bekostiging van specifieke uitgaven.

 

Art. 6. Niet-uitkeringsgerechtigde, arbeidsinschakeling, sociale activering en startkwalificatie  [KamerstukkenVvWMvTVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2005, 573Stb. 2007, 564Stb. 2008, 590Stb. 2008, 595Stb. 2008, 600Stb. 2009, 390Stb. 2009, 282Stb. 2009, 580Stb. 2011, 650Stb. 2012, 361]
-1. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
a. niet-uitkeringsgerechtigde: de persoon jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd die als werkloze werkzoekende staat geregistreerd bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen en die geen recht heeft op een uitkering of arbeidsondersteuning op grond van deze wet of de Werkloosheidswet, de Wet inkomensvoorziening oudere werklozen, de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen, de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten, de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, de Toeslagenwet, de Tijdelijke wet beperking inkomensgevolgen arbeidsongeschiktheidscriteria, de Algemene nabestaandenwet dan wel op grond van een regeling die met deze wetten naar aard en strekking overeenstemt;
b. arbeidsinschakeling: het verkrijgen van algemeen geaccepteerde arbeid, waarbij geen gebruik wordt gemaakt van een voorziening als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a;
c. sociale activering: het verrichten van onbeloonde maatschappelijk zinvolle activiteiten gericht op arbeidsinschakeling of, als arbeidsinschakeling nog niet mogelijk is, op zelfstandige maatschappelijke participatie;
d. startkwalificatie: een diploma van een opleiding als bedoeld in artikel 7.2.2, eerste lid, onderdeel b tot en met e, van de Wet educatie en beroepsonderwijs of een diploma hoger algemeen voortgezet onderwijs of voorbereidend wetenschappelijk onderwijs als bedoeld in artikel 7 onderscheidenlijk 8 van de Wet op het voortgezet onderwijs.
-2. Voor de toepassing van deze wet wordt niet als algemeen geaccepteerde arbeid beschouwd arbeid op grond van een dienstbetrekking als bedoeld in hoofdstuk 2 of 3 van de Wet sociale werkvoorziening. Voor de toepassing van de artikelen 7, 8 en 10 wordt voor personen die blijkens een indicatiebeschikking of herindicatiebeschikking tot de doelgroep behoren van de Wet sociale werkvoorziening onder een voorziening gericht op arbeidsinschakeling mede verstaan een voorziening gericht op het verkrijgen van arbeid in een dienstbetrekking als bedoeld in de artikelen 2 en 7 van die wet.

 

Art. 6a. [Uitbreiding begrip gegevens, red.]  [GeschiedenisStb. 2013, 405]
In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt onder gegevens mede verstaan persoonsgegevens als bedoeld in de Wet bescherming persoonsgegevens.

 

 

§ 1.2.  Opdracht gemeente

 

Art. 7. Opdracht college  [KamerstukkenVvWMvTVNvWAAAAAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2005, 625Stb. 2008, 284 + bisStb. 2008, 600Stb. 2009, 318Stb. 2009, 596Stb. 2011, 442Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AA3763AA6725AB2256]
-1. Het college:
a. ondersteunt bij arbeidsinschakeling personen die algemene bijstand ontvangen, personen als bedoeld in artikel 10, tweede lid, personen met een nabestaanden- of wezenuitkering op grond van de Algemene nabestaandenwet en niet-uitkeringsgerechtigden en, indien het college daarbij het aanbieden van een voorziening, waaronder begrepen sociale activering gericht op arbeidsinschakeling, noodzakelijk acht, bepaalt en biedt deze voorziening aan; en
b. verleent bijstand aan personen hier te lande die in zodanige omstandigheden verkeren of dreigen te geraken dat zij niet over de middelen beschikken om in de noodzakelijke kosten van het bestaan te voorzien.
-2. Het college werkt bij de uitvoering van het eerste lid, onderdeel a, samen met het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen.
-3. Het eerste lid, aanhef en onder a, is niet van toepassing op personen:
a. jonger dan 27 jaar die uit ’s Rijks kas bekostigd onderwijs kunnen volgen;
b. als bedoeld in artikel 41, vierde lid, die zich hebben gemeld om bijstand aan te vragen gedurende de vier weken na de melding, bedoeld in artikel 44; of
c. aan wie het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen een uitkering verstrekt.
-4. Het college kan de uitvoering van deze wet, behoudens de vaststelling van de rechten en plichten van de belanghebbende en de daarvoor noodzakelijke beoordeling van zijn omstandigheden, door derden laten verrichten. Het college kan de in de eerste volzin bedoelde vaststelling en beoordeling mandateren aan bestuursorganen. [BbSumW]
-5. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld met betrekking tot het tweede tot en met vierde lid. [BS]
-6. Het eerste lid, aanhef en onder b, is niet van toepassing indien het verlenen van bijstand op grond van artikel 47a, eerste lid, tot de taak van de Sociale verzekeringsbank behoort.
-7. Het college en het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen kunnen overeenkomen dat het eerste lid, aanhef en onder a, van toepassing is op de personen, bedoeld in het derde lid, onderdeel c. Daarnaast kunnen het college en het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen overeenkomen dat het college aan de personen, bedoeld in het derde lid, onderdeel c, een voorziening aanbiedt als bedoeld in het eerste lid, onderdeel a.
-8. Uitvoering van het eerste lid, aanhef en onder a, door middel van artikel 10a is niet van toepassing op de persoon die jonger is dan 27 jaar.

 

Art. 8. Opdracht gemeenteraad  [KamerstukkenVvWMvTAAAAA2eNvWAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2003, 544Stb. 2008, 590 + bisStb. 2008, 592Stb. 2011, 650Stb. 2012, 462Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AA4623AT0233]
-1. De gemeenteraad stelt bij verordening regels met betrekking tot:
a. het ondersteunen bij arbeidsinschakeling en het aanbieden van voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling, bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a;
b. het verlagen van de bijstand, bedoeld in artikel 18, tweede lid;
c. het verhogen en verlagen van de norm, bedoeld in artikel 30;
d. het verlenen van een langdurigheidstoeslag als bedoeld in artikel 36;
e. de scholing of opleiding, bedoeld in artikel 10a, vijfde lid;
f. de premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid;
g. het verlenen van de bijzondere bijstand, bedoeld in artikel 35, vijfde lid;
h. het verlagen van de bijstand, bedoeld in artikel 9a, twaalfde lid;
i. de uitoefening van de bevoegdheid tot verrekening als bedoeld in artikel 60b.
-2. De regels, bedoeld in het eerste lid, hebben:
a. voor zover het gaat om het eerste lid, onderdeel a, in ieder geval betrekking op de evenwichtige aandacht voor de in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, genoemde groepen, alsmede voor verschillende doelgroepen daarbinnen, en op de wijze waarop rekening wordt gehouden met zorgtaken;
b. voor zover het gaat om het eerste lid, onderdeel d, in ieder geval betrekking op de hoogte van de langdurigheidstoeslag en de wijze waarop invulling wordt gegeven aan de begrippen langdurig en laag inkomen;
c. voor zover het gaat om het eerste lid, onderdeel f, in ieder geval betrekking op de hoogte van de premie in relatie tot de armoedeval;
d. voor zover het gaat om het eerste lid, onderdeel g, in ieder geval betrekking op de wijze waarop invulling wordt gegeven aan het begrip maatschappelijke participatie.

 

Art. 8a. Regels bestrijding misbruik  [KamerstukkenAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]
De gemeenteraad stelt in het kader van het financiële beheer bij verordening regels voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van bijstand alsmede van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet.

 

Art. 8b. Gemeenschappelijke regelingen  [GeschiedenisStb. 2006, 712Stb. 2007, 551]
Indien bij een gemeenschappelijke regeling als bedoeld in de Wet gemeenschappelijke regelingen de uitvoering van deze wet volledig is overgedragen aan het bestuur van een openbaar lichaam als bedoeld in artikel 8 van die wet, treedt dat bestuur voor de toepassing van deze wet, met uitzondering van paragrafen 7.1 en 7.3, in de plaats van de betrokken colleges.

 

 

HOOFDSTUK  2

Rechten en plichten

 

§ 2.1.  Arbeidsinschakeling en tegenprestatie

 

Art. 9. Plicht tot arbeidsinschakeling en tegenprestatie  [KamerstukkenVvWMvTVAANnavhVAAAAAAAAAAAAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2007, 564Stb. 2008, 595Stb. 2008, 600Stb. 2009, 282Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stb. 2012, 361Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AA5111AA5143AA8538AA9387AA9416AA9801AB2257AB2485AD5014AD5103AD8414AE1328AE2461AE3147AE3731AE6141AE6671AE7389AE7520AF0759AF0888AP1140]
-1. De belanghebbende van 18 jaar of ouder doch jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd is, vanaf de dag van melding als bedoeld in artikel 44, tweede lid, verplicht:
a. naar vermogen algemeen geaccepteerde arbeid, waarbij geen gebruik wordt gemaakt van een voorziening als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, te verkrijgen en deze te aanvaarden, waaronder begrepen registratie als werkzoekende bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, indien hem daartoe het recht toekomt op grond van artikel 30b, eerste lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen;
b. gebruik te maken van een door het college aangeboden voorziening, waaronder begrepen sociale activering, gericht op arbeidsinschakeling, alsmede mee te werken aan een onderzoek naar zijn mogelijkheden tot arbeidsinschakeling en, indien van toepassing, mee te werken aan het opstellen, uitvoeren en evalueren van een plan van aanpak als bedoeld in artikel 44a;
c. naar vermogen door het college opgedragen onbeloonde maatschappelijk nuttige werkzaamheden te verrichten die worden verricht naast of in aanvulling op reguliere arbeid en die niet leiden tot verdringing op de arbeidsmarkt.
-2. Indien daarvoor dringende redenen aanwezig zijn, kan het college in individuele gevallen tijdelijk ontheffing verlenen van een verplichting als bedoeld in het eerste lid. Zorgtaken kunnen als dringende redenen worden aangemerkt, voor zover hiermee geen rekening kan worden gehouden door middel van een voorziening als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a.
-3. Indien bijstand wordt verleend aan gehuwden, gelden de verplichtingen, bedoeld in het eerste lid, voor ieder van hen.
-4. De verplichting om algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden, geldt voor de alleenstaande ouder met kinderen tot 12 jaar slechts nadat het college zich genoegzaam heeft overtuigd van de beschikbaarheid van passende kinderopvang, de toepassing van voldoende scholing en de belastbaarheid van de betrokkene.
-5. De verplichtingen, bedoeld in het eerste lid, onderdeel a en b, zijn niet van toepassing op de persoon die blijkens een indicatiebeschikking of herindicatiebeschikking tot de doelgroep behoort van de Wet sociale werkvoorziening.

 

Art. 9a. Ontheffing plicht tot arbeidsinschakeling alleenstaande ouders  [GeschiedenisStb. 2008, 595Stb. 2009, 282Stb. 2011, 650]
-1. Onverminderd artikel 9, tweede lid, verleent het college aan een alleenstaande ouder die de volledige zorg heeft voor een tot zijn last komend kind tot 5 jaar op diens verzoek ontheffing van de verplichting, bedoeld in artikel 9, eerste lid, onderdeel a.
-2. De ontheffing, bedoeld in het eerste lid, wordt eenmalig verleend.
-3. De ontheffing, bedoeld in het eerste lid, wordt niet verleend voor zover uit houding en gedragingen van de alleenstaande ouder ondubbelzinnig blijkt dat deze de verplichtingen, bedoeld in artikel 9, eerste lid, onderdeel b, niet wil nakomen.
-4. De ontheffing, bedoeld in het eerste lid, geldt zolang het jongste kind van de alleenstaande ouder de leeftijd van 5 jaar nog niet heeft bereikt. Onverminderd de eerste zin geldt de ontheffing gedurende ten hoogste vijf jaar. Op deze periode worden in mindering gebracht de periode, dan wel perioden, waarin de alleenstaande ouder in de voorgaande woonplaats, dan wel in de voorgaande woonplaatsen, gebruik heeft gemaakt van de ontheffing, bedoeld in het eerste lid, alsmede de periode, dan wel perioden, waarin toepassing is gegeven aan artikel 17, vierde lid, van de Wet investeren in jongeren.
-5. De ontheffing, bedoeld in het eerste lid, wordt, indien de volledige duur van vijf jaar nog niet volledig is benut:
a. van rechtswege opgeschort met ingang van de datum waarop het jongste kind de leeftijd van 5 jaar bereikt;
b. van rechtswege opgeschort indien niet langer recht op bijstand bestaat;
c. door het college opgeschort op een daartoe strekkend verzoek van de alleenstaande ouder aan wie de ontheffing, bedoeld in het eerste lid, is verleend; of
d. door het college ingetrokken indien uit houding en gedragingen van de alleenstaande ouder ondubbelzinnig blijkt dat hij zijn verplichtingen, bedoeld in artikel 9, eerste lid, onderdeel b, niet wil nakomen.
-6. Op een daartoe strekkend verzoek van de alleenstaande ouder met een kind tot 5 jaar beëindigt het college een opschorting als bedoeld in het vijfde lid, onderdeel a tot en met c, indien de daarin genoemde omstandigheden niet langer van toepassing zijn.
-7. Het college stelt binnen zes maanden na ontvangst van het verzoek, bedoeld in het eerste lid, een plan van aanpak op voor de invulling van de voorziening, bedoeld in artikel 9, eerste lid, onderdeel b, voor de alleenstaande ouder aan wie een ontheffing is verleend als bedoeld in het eerste lid.
-8. Het college verricht na het opstellen van het plan van aanpak, bedoeld in het zevende lid, iedere zes maanden een heronderzoek naar de in het van toepassing zijnde plan van aanpak opgenomen voorziening, bedoeld in artikel 9, eerste lid, onderdeel b. Het heronderzoek strekt zich mede uit tot de naleving van de in het van toepassing zijnde plan van aanpak opgenomen voorziening. Het college beoordeelt tevens bij het verrichten van het heronderzoek of er aanleiding bestaat de voorziening te wijzigen.
-9. Indien het heronderzoek, bedoeld in het achtste lid, daartoe aanleiding geeft, stelt het college een gewijzigd plan van aanpak op.
-10. Het college vult de voorziening, bedoeld in artikel 9, eerste lid, onderdeel b, voor de alleenstaande ouder aan wie een ontheffing is verleend als bedoeld in het eerste lid en die niet beschikt over een startkwalificatie ten minste in met scholing of opleiding die de toegang tot de arbeidsmarkt bevordert, tenzij naar het oordeel van het college een dergelijke scholing of opleiding de krachten of bekwaamheden van de alleenstaande ouder te boven gaat.
-11. Op verzoek van de alleenstaande ouder die beschikt over een startkwalificatie en aan wie een ontheffing is verleend als bedoeld in het eerste lid vult het college de voorziening, bedoeld in artikel 9, eerste lid, onderdeel b, in met een opleiding als bedoeld in artikel 7.2.2, tweede lid, onderdeel a, van de Wet educatie en beroepsonderwijs die de toegang tot de arbeidsmarkt bevordert, tenzij naar het oordeel van het college een dergelijke scholing of opleiding de krachten of bekwaamheden van de alleenstaande ouder te boven gaat.
-12. Het college verlaagt de bijstand overeenkomstig de verordening, bedoeld in artikel 8, eerste lid, onderdeel h, indien het college de ontheffing, bedoeld in het eerste lid, heeft ingetrokken op grond van het vijfde lid, onderdeel d. Van een verlaging wordt afgezien indien elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt.

 

Art. 10. Aanspraak op ondersteuning bij arbeidsinschakeling  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVNvWAAAAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2013, 115]
-1. Personen die algemene bijstand ontvangen, personen met een nabestaandenuitkering op grond van de Algemene nabestaandenwet en niet-uitkeringsgerechtigden hebben, overeenkomstig de verordening, bedoeld in artikel 8, eerste lid, onderdeel a, aanspraak op ondersteuning bij arbeidsinschakeling en op de naar het oordeel van het college noodzakelijk geachte voorziening gericht op arbeidsinschakeling.
-2. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing op personen die vanwege een voorziening gericht op arbeidsinschakeling niet tot één van de groepen, bedoeld in het eerste lid, behoren.
-3. Artikel 40, eerste lid, is van overeenkomstige toepassing.

 

Art. 10a. Participatieplaatsen  [GeschiedenisStb. 2008, 284Stb. 2008, 590]
-1. Het college kan ter uitvoering van artikel 7, eerste lid, onderdeel a, degene die algemene bijstand ontvangt en voor wie de kans op inschakeling in het arbeidsproces gering is en die daardoor vooralsnog niet bemiddelbaar is op de arbeidsmarkt, onbeloonde additionele werkzaamheden laten verrichten gedurende maximaal twee jaar.
-2. Onder additionele werkzaamheden als bedoeld in het eerste lid worden primair op de arbeidsinschakeling gerichte werkzaamheden verstaan die onder verantwoordelijkheid van het college in het kader van deze wet worden verricht naast of in aanvulling op reguliere arbeid en die niet leiden tot verdringing op de arbeidsmarkt.
-3. Voor de termijn van twee jaar, bedoeld in het eerste lid, worden werkzaamheden, verricht in het kader van een andere voorziening als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, voor maximaal zes maanden buiten beschouwing gelaten indien er naar het oordeel van het college een reëel uitzicht is op een dienstbetrekking bij degene bij wie de werkzaamheden worden verricht van dezelfde of grotere omvang die aanvangt tijdens of aansluitend op die zes maanden.
-4. Voor de termijn van twee jaar, bedoeld in het eerste lid, worden werkzaamheden, verricht vóór 1 januari 2007, buiten beschouwing gelaten.
-5. Het college biedt aan degene die op grond van dit artikel additionele werkzaamheden verricht en die niet beschikt over een startkwalificatie, na een periode van zes maanden na aanvang van die werkzaamheden een voorziening gericht op arbeidsinschakeling aan in de vorm van scholing of opleiding die de toegang tot de arbeidsmarkt bevordert, tenzij naar het oordeel van het college een dergelijke scholing of opleiding de krachten of bekwaamheden van de belanghebbende te boven gaat. Geen scholing of opleiding wordt aangeboden indien scholing of opleiding naar het oordeel van het college niet bijdraagt aan vergroting van de kans op inschakeling in het arbeidsproces van belanghebbende.
-6. Het college verstrekt aan belanghebbende, telkens nadat hij gedurende zes maanden op grond van dit artikel additionele werkzaamheden heeft verricht, een premie als bedoeld in artikel 31, tweede lid, onderdeel j, indien hij naar het oordeel van het college in die zes maanden voldoende heeft meegewerkt aan het vergroten van zijn kans op inschakeling in het arbeidsproces.
-7. Indien het college en het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen zijn overeengekomen dat artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van toepassing is op een persoon aan wie het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen een uitkering verstrekt, dient bij de toepassing van het eerste lid voor "algemene bijstand" te worden gelezen: uitkering van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen.
-8. Met betrekking tot degene die op grond van het eerste lid additionele werkzaamheden verricht, beoordeelt het college na een periode van negen maanden na de aanvang van die werkzaamheden of de toepassing van dit artikel zijn kans op inschakeling in het arbeidsproces heeft vergroot. Indien dat niet het geval is, wordt het verrichten van de additionele werkzaamheden twaalf maanden na aanvang van die werkzaamheden beëindigd.
-9. Met betrekking tot degene die op grond van het eerste lid additionele werkzaamheden verricht, beoordeelt het college vóór afloop van de termijn van twee jaar, bedoeld in het eerste lid, of de voortzetting daarvan met het oog op in de persoon gelegen factoren zijn kans op inschakeling in het arbeidsproces aanmerkelijk verbetert. Indien dat het geval is, kan het college de termijn van twee jaar verlengen met één jaar, onder de voorwaarde dat de belanghebbende in het derde jaar in een andere omgeving andere additionele werkzaamheden verricht dan die hij in de eerste twee jaar heeft verricht.
-10. Indien de termijn van twee jaar is verlengd op grond van het negende lid, beoordeelt het college vóór afloop van het derde jaar of de voortzetting daarvan met het oog op in de persoon gelegen factoren zijn kans op inschakeling in het arbeidsproces aanmerkelijk verbetert. Indien dat het geval is, kan het college de termijn nogmaals verlengen met één jaar.

 

 

§ 2.2.  Bijstand

 

Art. 11. Rechthebbenden  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2006, 373 + bisStb. 2011, 650Stb. 2012, 322]      [JurisprudentieLJN AA3589AA3717AA4129AA5419AA6590AA6591AA7515AA8508AA8520AA9884AB1261AB1262AB1792AB2276AB2277AD3848AD5014AD6622AD7844AD9298AD9356AE0294AE1901AE2487AE2489AE3275AE3704AE3716AE6067AE6178AE7599AE8099AF1374AU0687]
-1. Iedere in Nederland woonachtige Nederlander die hier te lande in zodanige omstandigheden verkeert of dreigt te geraken dat hij niet over de middelen beschikt om in de noodzakelijke kosten van bestaan te voorzien, heeft recht op bijstand van overheidswege.
-2. Met de Nederlander, bedoeld in het eerste lid, wordt gelijkgesteld de hier te lande woonachtige vreemdeling die rechtmatig in Nederland verblijf houdt in de zin van artikel 8, onderdeel a tot en met e en l, van de Vreemdelingenwet 2000, met uitzondering van de gevallen, bedoeld in artikel 24, tweede lid, van Richtlijn 2004/38/EG.
-3. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen andere hier te lande woonachtige vreemdelingen dan de in het tweede lid bedoelde voor de toepassing van deze wet met een Nederlander gelijk worden gesteld: [BgvWII]
a. ter uitvoering van een verdrag dan wel van een besluit van een volkenrechtelijke organisatie; of
b. indien zij, na rechtmatig verblijf te hebben gehouden in de zin van artikel 8, onderdeel a tot en met e en l, van de Vreemdelingenwet 2000, rechtmatig in Nederland verblijf hebben als bedoeld in artikel 8, onderdeel g of h, van die wet en zij aan de in die algemene maatregel van bestuur gestelde voorwaarden voldoen.
-4. Het recht op bijstand komt de echtgenoten gezamenlijk toe, tenzij één van de echtgenoten geen recht op bijstand heeft.

 

Art. 12. Onderhoudsplicht ouders  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2010, 228Stb. 2011, 650]      [JurisprudentieLJN AA3508AE3732]
Een persoon van 18, 19 of 20 jaar heeft recht op bijzondere bijstand voor zover zijn noodzakelijke kosten van het bestaan uitgaan boven de bijstandsnorm en hij voor deze kosten geen beroep kan doen op zijn ouders, omdat:
a. de middelen van de ouders daartoe niet toereikend zijn; of
b. hij redelijkerwijs zijn onderhoudsrecht jegens zijn ouders niet te gelde kan maken.

 

Art. 13. Uitsluiting van bijstand  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVNvWgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2004, 363Stb. 2004, 717Stb. 2008, 87Stb. 2008, 132Stb. 2009, 282Stb. 2010, 838Stb. 2011, 645Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stb. 2012, 361]      [JurisprudentieLJN AA3508AA5111AA5390AA8538AB0577AB0578AC1903AD3420AD3845AD5014AD5479AE3939AE4212AE4370AE6671AE7389AT0206]
-1. Geen recht op bijstand heeft degene:
a. aan wie rechtens zijn vrijheid is ontnomen;
b. die zich onttrekt aan de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel;
c. die zijn militaire of vervangende dienstplicht vervult;
d. die wegens werkstaking of uitsluiting niet deelneemt aan de arbeid, voor zover diens gebrek aan middelen daarvan het gevolg is;
e. die per kalenderjaar langer dan vier weken verblijf houdt buiten Nederland dan wel een aaneengesloten periode van langer dan vier weken verblijf houdt buiten Nederland;
f. die jonger is dan 18 jaar;
g. die bijstand vraagt ter gedeeltelijke of volledige aflossing van een schuldenlast en die overigens bij het ontstaan van de schuldenlast, dan wel nadien, beschikte of beschikt over de middelen om in de noodzakelijke kosten van het bestaan te voorzien.
-2. Geen recht op algemene bijstand heeft degene:
a. van 18, 19 of 20 jaar die in een inrichting verblijft;
b. die onbetaald verlof geniet als bedoeld in artikel 1, onderdeel g, van de Werkloosheidswet of die gehuwd is met een zodanig persoon, voor zover diens gebrek aan middelen daarvan het gevolg is, tenzij de belanghebbende alleenstaande ouder is en hij verlof geniet als bedoeld in hoofdstuk 6 van de Wet arbeid en zorg;
c. die jonger is dan 27 jaar en uit ’s Rijks kas bekostigd onderwijs kan volgen en:
1º. in verband daarmee aanspraak heeft op studiefinanciering op grond van de Wet studiefinanciering 2000; dan wel
2º. in verband daarmee geen aanspraak heeft op studiefinanciering en dit onderwijs niet volgt;
d. die jonger is dan 27 jaar en uit wiens houding en gedragingen ondubbelzinnig blijkt dat hij de verplichtingen, bedoeld in artikel 9, eerste lid, of artikel 55, niet wil nakomen.
-3. Het eerste lid, onderdeel a, is niet van toepassing op bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen categorieën personen waarbij tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel plaatsvindt buiten een penitentiaire inrichting, een inrichting voor verpleging van terbeschikkinggestelden of een inrichting als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen. Het eerste lid, onderdeel a en b, is, voor zover het het recht op bijzondere bijstand betreft, niet van toepassing op de persoon aan wie rechtens zijn vrijheid is ontnomen op grond van de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen, dan wel van artikel 37, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht of, na ontslag van alle rechtsvervolging, van artikel 37b, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht, en op de persoon die zich onttrekt aan de tenuitvoerlegging van een vrijheidsbenemende maatregel op grond van die artikelen. [Bevsz] [Rjj]
-4. In afwijking van het eerste lid, onderdeel e, geldt voor personen die de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt een periode van dertien weken.

 

Art. 14. Niet-noodzakelijke kosten  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]      [JurisprudentieLJN AE6365]
In ieder geval worden niet tot de noodzakelijke kosten van het bestaan gerekend kosten met betrekking tot:
a. de voldoening aan alimentatieverplichtingen;
b. de betaling van een boete;
c. geleden of toegebrachte schade;
d. vrijwillige premiebetaling in het kader van een publiekrechtelijke verzekering;
e. kosten van medische handelingen en verrichtingen die gerekend kunnen worden tot de ontwikkelingsgeneeskunde als bedoeld in de Wet op bijzondere medische verrichtingen, of wanneer zodanige medische behandelingen en verrichtingen buiten Nederland plaatsvinden.

 

Art. 15. Voorliggende voorziening  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2004, 717Stb. 2011, 645Stb. 2012, 328]      [JurisprudentieLJN AA3508AA3716AA4131AA4888AA6778AA7188AB1608AD3656AE3712AE3803AE4212AE6365AE8099AE8634AE8636AE8637AF0905]
-1. Geen recht op bijstand bestaat voor zover een beroep kan worden gedaan op een voorliggende voorziening die, gezien haar aard en doel, wordt geacht voor de belanghebbende toereikend en passend te zijn. Het recht op bijstand strekt zich evenmin uit tot kosten die in de voorliggende voorziening als niet noodzakelijk worden aangemerkt.
-2. Onder een beroep kunnen doen op een voorliggende voorziening, bedoeld in het eerste lid, wordt niet verstaan de mogelijkheid tot het doen van een verzoek om een voorschot als bedoeld in artikel 22 van de Algemene Ouderdomswet.
-3. Dit lid, het tweede lid alsmede de aanduiding "-1." voor het eerste lid vervallen met ingang van 1 juli 2017.

 

Art. 16. Zeer dringende redenen  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]      [JurisprudentieLJN AA3717AA5390AB1608AB2277AD3420AD5014AD5479AE4370AF1374AU0687]
-1. Aan een persoon die geen recht op bijstand heeft, kan het college, gelet op alle omstandigheden, in afwijking van deze paragraaf, bijstand verlenen indien zeer dringende redenen daartoe noodzaken.
-2. Het eerste lid is niet van toepassing op andere vreemdelingen dan die, bedoeld in artikel 11, tweede en derde lid.

 

 

§ 2.3.  Inlichtingenplicht en afstemming

 

Art. 17. Inlichtingenplicht  [KamerstukkenVvWMvT2eNvWgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2004, 300Stb. 2007, 555Stb. 2013, 236]      [JurisprudentieLJN AA3687AA3771AA3968AA4021AA4072AA4136AA4808AA5668AA5738AA6711AA6725AA7064AA7084AA8239AA8680AA8691AA8926AA8961AB0237AB0578AB0596AB1261AB2256AB3331AD3773AD3847AD3998AD6630AD7844AE0154AE0165AE1085AE1887AE3170AE3721AE3802AE4236AE4247AE6057AE6822AE7316AE9538AF0896AR7248AT0206AT0233AT0237]
-1. De belanghebbende doet aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij van invloed kunnen zijn op zijn arbeidsinschakeling of het recht op bijstand. Deze verplichting geldt niet indien die feiten en omstandigheden door het college kunnen worden vastgesteld op grond van bij wettelijk voorschrift als authentiek aangemerkte gegevens of kunnen worden verkregen uit bij ministeriële regeling aan te wijzen administraties. Bij ministeriële regeling wordt bepaald voor welke gegevens de tweede zin van toepassing is.
-2. De belanghebbende verleent het college desgevraagd de medewerking die redelijkerwijs nodig is voor de uitvoering van deze wet, waaronder in ieder geval wordt verstaan het verlenen van medewerking aan een oproep om op een bepaalde plaats en tijd te verschijnen in verband met zijn arbeidsinschakeling.
-3. Het college stelt bij de uitvoering van deze wet de identiteit van de belanghebbende vast aan de hand van een document als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder 1º tot en met 3º, van de Wet op de identificatieplicht.
-4. Een ieder is verplicht aan het college desgevraagd een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht terstond ter inzage te verstrekken, voor zover dit redelijkerwijs nodig is voor de uitvoering van deze wet.

 

Art. 18. Afstemming  [KamerstukkenVvWMvTVANnavhVNvW + bisAAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2003, 544Stb. 2008, 600Stb. 2009, 265Stb. 2010, 840Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stb. 2012, 462Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AA3468AA3968AA4623AA5881AA6725AA6778AA8961AB0578AB2257AC1903AD3412AD8414AD9662AE1328AE2461AE2489AE3147AE3712AE3731AE3802AE6141AE7520AF0759AF1409AP1140AR7248AT0233]
-1. Het college stemt de bijstand en de daaraan verbonden verplichtingen af op de omstandigheden, mogelijkheden en middelen van de belanghebbende.
-2. Het college verlaagt de bijstand overeenkomstig de verordening, bedoeld in artikel 8, eerste lid, onderdeel b, ter zake van het niet of onvoldoende nakomen door de belanghebbende van de verplichtingen voortvloeiende uit deze wet, met uitzondering van artikel 17, eerste lid, waaronder begrepen het zich jegens het college zeer ernstig misdragen, dan wel indien de belanghebbende naar het oordeel van het college tekortschietend besef van verantwoordelijkheid betoont voor de voorziening in het bestaan. Van een verlaging wordt afgezien indien elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt.¹
-3. Het college heroverweegt een besluit als bedoeld in het tweede lid binnen een door hem te bepalen termijn die ten hoogste drie maanden bedraagt.¹
-4. Bij de toepassing van het eerste lid wordt onder belanghebbende mede verstaan het gezin.

1. Ingevolge artikel 78g, eerste lid, treedt artikel 18, tweede en derde lid, voor zover het betreft zelfstandigen als bedoeld in artikel 78f, in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip; ingevolge artikel 2, eerste lid, van het Besluit van 23 december 2010, Stb. 2010, 839, treedt artikel 18, tweede en derde lid, voor zover het betreft zelfstandigen als bedoeld in artikel 78f, in werking met ingang van 1 juli 2011, red.

 

Art. 18a. Bestuurlijke boete  [GeschiedenisStb. 2012, 462]
-1. Het college legt een bestuurlijke boete op van ten hoogste het benadelingsbedrag wegens het niet of niet behoorlijk nakomen door de belanghebbende van de verplichting, bedoeld in artikel 17, eerste lid, of de verplichtingen, bedoeld in artikel 30c, tweede en derde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen. De bestuurlijke boete is niet lager dan de boete die op grond van het derde lid zou worden opgelegd indien er geen sprake was van een benadelingsbedrag.
-2. In dit artikel wordt onder benadelingsbedrag verstaan het bedrag dat als gevolg van het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting, bedoeld in artikel 17, eerste lid, of de verplichtingen, bedoeld in artikel 30c, tweede en derde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, ten onrechte of tot een te hoog bedrag aan bijstand is ontvangen.
-3. Indien het niet of niet behoorlijk nakomen door de belanghebbende van een verplichting als bedoeld in artikel 17, eerste lid, of de verplichtingen, bedoeld in artikel 30c, tweede en derde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, niet heeft geleid tot een benadelingsbedrag, legt het college een bestuurlijke boete op van ten hoogste het bedrag van de tweede categorie, bedoeld in artikel 23, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht.
-4. Het college kan afzien van het opleggen van een bestuurlijke boete als bedoeld in het derde lid en volstaan met het geven van een schriftelijke waarschuwing wegens het niet of niet behoorlijk nakomen door de belanghebbende van een verplichting als bedoeld in artikel 17, eerste lid, of de verplichtingen, bedoeld in artikel 30c, tweede en derde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, tenzij het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichtingen plaatsvindt binnen een periode van twee jaar te rekenen vanaf de datum waarop eerder aan de belanghebbende een zodanige waarschuwing is gegeven.
-5. Het college legt een bestuurlijke boete op wegens het niet of niet behoorlijk nakomen door de belanghebbende van de verplichting, bedoeld in artikel 17, eerste lid, of de verplichtingen, bedoeld in artikel 30c, tweede en derde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, als gevolg waarvan ten onrechte of tot een te hoog bedrag aan bijstand is ontvangen, van ten hoogste 150% van het benadelingsbedrag indien binnen een tijdvak van vijf jaar voorafgaand aan de dag van het begaan van de overtreding een eerdere bestuurlijke boete of strafrechtelijke sanctie is opgelegd wegens een eerdere overtreding, bestaande uit eenzelfde gedraging, die onherroepelijk is geworden.
-6. In afwijking van het vijfde lid is het in dat lid genoemde tijdvak van vijf jaar tien jaar indien wegens de eerdere overtreding, bedoeld in het vijfde lid, de belanghebbende is gestraft met een onvoorwaardelijke gevangenisstraf.
-7. Het college kan:
a. de bestuurlijke boete verlagen indien sprake is van verminderde verwijtbaarheid;
b. afzien van het opleggen van een bestuurlijke boete indien daarvoor dringende redenen aanwezig zijn.
-8. Degene aan wie een bestuurlijke boete is opgelegd, is verplicht desgevraagd aan het college de inlichtingen te verstrekken die voor de tenuitvoerlegging van de bestuurlijke boete van belang zijn.
-9. Bij algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gesteld over de hoogte van de bestuurlijke boete. [Bszw]
-10. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld met betrekking tot de wijze van tenuitvoerlegging van de beschikking waarbij de bestuurlijke boete is opgelegd.
-11. In afwijking van artikel 8:69 van de Algemene wet bestuursrecht kan de rechter in beroep of hoger beroep het bedrag waarop de bestuurlijke boete is vastgesteld ook ten nadele van de belanghebbende wijzigen.

 

 

HOOFDSTUK  3

Algemene bijstand

 

§ 3.1.  Algemeen

 

Art. 19. Voorwaarden  [KamerstukkenVvWMvTNvV(H)gVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stcrt. 2003, 242Stcrt. 2004, 251Stcrt 2005, 85Stb. 2005, 525Stcrt. 2005, 248Stcrt. 2007, 118Stcrt. 2007, 248Stcrt. 2008, 115Stcrt. 2008, 252Stb. 2011, 288Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322]      [JurisprudentieLJN AB2483]
-1. Onverminderd paragraaf 2.2 heeft de alleenstaande of het gezin recht op algemene bijstand, indien:
a. het in aanmerking te nemen inkomen lager is dan de bijstandsnorm; en
b. er geen in aanmerking te nemen vermogen is.
-2. De hoogte van de algemene bijstand is het verschil tussen het inkomen en de bijstandsnorm.
-3. In de algemene bijstand is een vakantietoeslag begrepen ter hoogte van 5 procent van die bijstand.
-4. De algemene bijstand wordt verhoogd met de loonbelasting en premies volksverzekeringen waarvoor de gemeente die de bijstand verleent, krachtens de Wet op de loonbelasting 1964 inhoudingsplichtige is.

 

 

§ 3.2.  Normen

 

Art. 20. Jongerennormen  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stcrt. 2003, 242 + bisStcrt. 2004, 58 + bisStcrt. 2004, 118 + bisStcrt. 2004, 251 + bisStb. 2005, 192Stcrt 2005, 85 + bisStcrt. 2005, 248 + bisStcrt. 2006, 129 + bisStcrt. 2006, 251 + bisStcrt. 2007, 118 + bisStcrt. 2007, 248 + bisStcrt. 2008, 115 + bisStcrt. 2008, 252 + bisStcrt. 2009, 117 + bisStb. 2009, 282Stcrt. 2010, 250 + bisStcrt. 2010, 9683 + bisStcrt. 2011, 23515Stb. 2011, 650Stcrt. 2012, 13237 + bisStb. 2012, 322 + bisStcrt. 2012, 25906Stcrt. 2013, 16668Stcrt. 2013, 34709Stcrt. 2014, 18130Stb. 2014, 227Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AE3732]
-1. Voor belanghebbenden jonger dan 21 jaar zonder ten laste komende kinderen is de norm per kalendermaand, indien het betreft:
a. een alleenstaande van 18, 19 of 20 jaar: €|234,88;
b. gehuwden waarvan beide echtgenoten 18, 19 of 20 jaar zijn: €|469,76;
c. gehuwden waarvan één echtgenoot 18, 19 of 20 jaar is en de andere echtgenoot 21 jaar of ouder: €|914,63.
-2. Voor belanghebbenden jonger dan 21 jaar met één of meer ten laste komende kinderen is de norm per kalendermaand, indien het betreft:
a. een alleenstaande ouder van 18, 19 of 20 jaar: €|506,78;
b. gehuwden waarvan beide echtgenoten 18, 19 of 20 jaar zijn: €|741,66;
c. gehuwden waarvan één echtgenoot 18, 19 of 20 jaar is en de andere echtgenoot 21 jaar of ouder: €|1186,53.

 

Art. 21. Normen 21 jaar tot pensioengerechtigde leeftijd  [KamerstukkenVvWMvTVAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stcrt. 2003, 242Stcrt. 2004, 58Stcrt. 2004, 118Stcrt. 2004, 251Stb. 2005, 192Stcrt 2005, 85Stcrt. 2005, 248Stcrt. 2006, 129Stcrt. 2006, 251Stcrt. 2007, 118Stcrt. 2007, 248Stcrt. 2008, 115Stcrt. 2008, 252Stcrt. 2009, 117Stb. 2009, 282Stcrt. 2010, 250Stcrt. 2010, 9683Stcrt. 2010, 21336Stcrt. 2011, 10914Stcrt. 2011, 23515Stb. 2011, 650Stcrt. 2012, 13237 + bisStb. 2012, 322 + bisStb. 2012, 361Stcrt. 2012, 25906Stcrt. 2013, 16668Stcrt. 2013, 34709Stcrt. 2014, 18130Stb. 2014, 227Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AB0237AU0687]
Voor belanghebbenden van 21 jaar of ouder doch jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd is de norm per kalendermaand, indien het betreft:
a. een alleenstaande: €|679,75;
b. een alleenstaande ouder: €|951,64;
c. gehuwden waarvan beide echtgenoten jonger zijn dan de pensioengerechtigde leeftijd: €|1359,49.

 

Art. 22. Normen pensioengerechtigden  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stcrt. 2003, 242Stcrt. 2004, 58Stcrt. 2004, 118Stcrt. 2004, 251Stb. 2005, 192Stcrt 2005, 85Stcrt. 2005, 248Stcrt. 2006, 129Stcrt. 2006, 251Stcrt. 2007, 118Stcrt. 2007, 248Stcrt. 2008, 115Stcrt. 2008, 252Stcrt. 2009, 117Stb. 2009, 282Stcrt. 2010, 250H2Stcrt. 2010, 9683Stcrt. 2010, 21336Stcrt. 2011, 10914Stcrt. 2011, 23883Stb. 2011, 650Stcrt. 2012, 13237Stb. 2012, 322 + bisStb. 2012, 361Stcrt. 2012, 25906Stcrt. 2013, 16668Stcrt. 2013, 34709Stcrt. 2014, 18130Stb. 2014, 227Stb. 2014, 269]
Voor belanghebbenden die de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt, is de norm per kalendermaand, indien het betreft:
a. een alleenstaande: €|1044,01;
b. een alleenstaande ouder: €|1313,82;
c. gehuwden waarvan beide echtgenoten de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt: €|1437,02;
d. gehuwden waarvan één echtgenoot de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt en de andere echtgenoot 21 jaar of ouder ¹ doch de pensioengerechtigde leeftijd nog niet heeft bereikt: €|1437,02.

1. Volgens de redactie dient na "ouder" te worden ingevoegd: is.

 

Art. 22a. Nog niet in werking getreden[GeschiedenisStb. 2014, 227Stb. 2014, 269]

 

Art. 23. Normen in inrichting  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stcrt. 2003, 242Stcrt. 2004, 58Stcrt. 2004, 118Stcrt. 2004, 251Stb. 2005, 192Stcrt 2005, 85Stcrt. 2005, 248Stb. 2005, 713Stcrt. 2006, 129Stcrt. 2006, 251 + bisStcrt. 2007, 118Stcrt. 2007, 248 + bisStcrt. 2008, 115Stcrt. 2008, 252 + bisStcrt. 2009, 117Stcrt. 2010, 250 + bisStcrt. 2010, 9683Stcrt. 2010, 21336 + bisStcrt. 2011, 10914Stcrt. 2011, 23883 + bisStb. 2011, 650Stcrt. 2012, 13237Stb. 2012, 322 + bisStcrt. 2012, 25906Stcrt. 2013, 16668Stcrt. 2013, 34709Stcrt. 2014, 18130]
-1. Bij een verblijf in een inrichting is de norm per kalendermaand, indien het betreft:
a. een alleenstaande of een alleenstaande ouder: €|301,26;
b. gehuwden: €|468,58.
-2. Het bedrag van de norm, bedoeld in het eerste lid, wordt verhoogd met:
a. voor een alleenstaande of een alleenstaande ouder €|39,00;
b. voor gehuwden €|84,00.
-3. Indien één van de gehuwden in een inrichting verblijft, is de norm de som van de normen die voor ieder van hen als alleenstaande of alleenstaande ouder zouden gelden.

 

Art. 24. Afwijking norm gehuwden  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322]      [JurisprudentieLJN AB0237AE1887AE8232]
Indien één van de gehuwden geen recht op algemene bijstand heeft, is voor de rechthebbende echtgenoot de norm gelijk aan de norm die voor hem als alleenstaande of alleenstaande ouder zou gelden.

 

 

§ 3.3.  Verhoging en verlaging

 

Art. 25. Alleenstaande (ouder)  [KamerstukkenVvWMvTNvV(H)VNnavhVAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stcrt. 2003, 242Stcrt. 2004, 58Stcrt. 2004, 118Stcrt. 2004, 251Stb. 2005, 192Stcrt 2005, 85Stcrt. 2005, 248Stcrt. 2006, 129Stcrt. 2006, 251Stcrt. 2007, 118Stcrt. 2007, 248Stcrt. 2008, 115Stcrt. 2008, 252Stcrt. 2009, 117Stb. 2009, 596Stcrt. 2010, 250Stcrt. 2010, 9683Stcrt. 2010, 21336Stcrt. 2011, 10914Stcrt. 2011, 23883Stb. 2011, 650Stcrt. 2012, 13237Stb. 2012, 322Stcrt. 2012, 25906Stcrt. 2013, 16668Stcrt. 2013, 34709Stcrt. 2014, 18130Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AA6936AB3333AE3712AE8643]
-1. Het college verhoogt de norm, bedoeld in artikel 21, onderdeel a en b, met een toeslag voor zover de belanghebbende hogere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan heeft dan waarin de norm voorziet, als gevolg van het niet of niet geheel kunnen delen van deze kosten met een ander. Deze kosten kunnen in ieder geval niet geheel of gedeeltelijk gedeeld worden met thuisinwonende kinderen van 18 jaar of ouder die een in aanmerking te nemen inkomen hebben van ten hoogste het normbedrag voor de kosten van levensonderhoud voor hoger onderwijs, genoemd in artikel 3.18 van de Wet studiefinanciering 2000.
-2. De toeslag bedraagt ten hoogste €|271,90 per kalendermaand.

 

Art. 26. Gehuwden  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2009, 282Stb. 2009, 596Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AA8683AD4723]
Het college kan de norm, bedoeld in artikel 20, eerste lid, onderdeel b en c, en tweede lid, onderdeel b en c, en artikel 21, onderdeel c, verlagen voor zover de belanghebbenden lagere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan hebben dan waarin de norm voorziet, als gevolg van het geheel of gedeeltelijk kunnen delen van deze kosten met een ander. Deze kosten kunnen in ieder geval niet geheel of gedeeltelijk gedeeld worden met thuisinwonende kinderen van 18 jaar of ouder die een in aanmerking te nemen inkomen hebben van ten hoogste het normbedrag voor de kosten van levensonderhoud voor hoger onderwijs, genoemd in artikel 3.18 van de Wet studiefinanciering 2000.

 

Art. 27. Woonsituatie  [KamerstukkenVvWMvTVAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2009, 282Stb. 2011, 650Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AA3501AA4623AB3333AD3412AD4723]
Het college kan de norm, bedoeld in de artikelen 20 en 21, of de toeslag, bedoeld in artikel 25, lager vaststellen voor zover de belanghebbende lagere algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan heeft dan waarin de norm of de toeslag voorziet, als gevolg van zijn woonsituatie, waaronder begrepen het niet aanhouden van een woning.

 

Art. 28. Schoolverlaters  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2014, 269]
Het college kan voor de belanghebbende die recent de deelname heeft beëindigd aan onderwijs of een beroepsopleiding, de norm of de toeslag, bedoeld in artikel 25, gedurende zes maanden na het tijdstip van die beëindiging lager vaststellen indien voor het onderwijs of de beroepsopleiding aanspraak bestond op studiefinanciering op grond van de Wet studiefinanciering 2000 of op een tegemoetkoming in de onderwijsbijdrage en de schoolkosten op grond van hoofdstuk 4 van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten.

 

Art. 29. Alleenstaande van 21 of 22 jaar  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2005, 525Stb. 2009, 282Stb. 2011, 650Stb. 2014, 269]
-1. Het college kan de toeslag, bedoeld in artikel 25, voor een alleenstaande van 21 of 22 jaar afwijkend vaststellen voor zover het van oordeel is dat, gezien de hoogte van het minimumjeugdloon, de hoogte van deze toeslag een belemmering kan vormen voor de aanvaarding van arbeid.
-2. Onder het minimumjeugdloon, bedoeld in het eerste lid, wordt verstaan het voor de betreffende leeftijd geldende minimumloon, bedoeld in artikel 8, derde lid, van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag, verminderd met de daarover verschuldigde loonheffing en de daarover verschuldigde inkomensafhankelijke bijdrage, bedoeld in artikel 41 van de Zorgverzekeringswet.

 

Art. 30. Verordening  [KamerstukkenVvWMvTNvVNvV(H)VNnavhVAAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2009, 282Stb. 2009, 596Stb. 2011, 650Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AA3501AA8683AD4723AE3712AE8643]
-1. In de verordening, bedoeld in artikel 8, eerste lid, onderdeel c, stelt de gemeenteraad vast voor welke categorieën de norm wordt verhoogd of verlaagd en op grond van welke criteria de hoogte van die verhoging of verlaging wordt bepaald.
-2. In deze verordening stelt de gemeenteraad in elk geval vast dat:
a. onverminderd de artikelen 27 en 28 de toeslag, bedoeld in artikel 25, voor de alleenstaande en de alleenstaande ouder met zijn ten laste komende kinderen of met thuisinwonende kinderen als bedoeld in artikel 25, eerste lid, in wiens woning geen ander zijn hoofdverblijf heeft, wordt bepaald op het in dat artikel genoemde maximumbedrag;
b. jegens een belanghebbende niet gelijktijdig gebruik gemaakt wordt van de bevoegdheden, bedoeld in de artikelen 28 en 29, eerste lid.
-3. In de verordening worden uitsluitend verhogingen of verlagingen vastgesteld als bedoeld in de artikelen 25 tot en met 29.
-4. Verhoging of verlaging van de norm of afwijkende vaststelling van de toeslag vindt plaats onverminderd artikel 18, eerste lid.

 

 

§ 3.4.  Middelen

 

Art. 31. Middelen  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVNvWAAAAAAAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stcrt. 2003, 242Stb. 2003, 526Stcrt. 2004, 118Stb. 2004, 363Stb. 2004, 725Stb. 2004, 733Stb. 2005, 115Stb. 2005, 345Stb. 2005, 525Stcrt. 2005, 248Stb. 2005, 683Stb. 2005, 691Stb. 2005, 710Stb. 2005, 713Stcrt. 2006, 129Stb. 2006, 559Stcrt. 2006, 251Stcrt. 2007, 118Stb. 2007, 418Stb. 2007, 490 + bisStcrt. 2007, 248Stb. 2007, 563 + bisStcrt. 2008, 115Stb. 2008, 229Stcrt. 2008, 252Stb. 2008, 565Stb. 2008, 590Stb. 2008, 606Stb. 2009, 229Stcrt. 2009, 117 + bisStb. 2009, 282Stb. 2009, 318Stb. 2009, 211Stb. 2009, 580Stcrt. 2010, 250Stcrt. 2010, 9683Stcrt. 2010, 21336Stb. 2011, 231Stb. 2011, 288Stcrt. 2011, 10914Stb. 2011, 618Stb. 2011, 647Stcrt. 2011, 23883Stb. 2011, 650Stcrt. 2012, 13237 + bisStb. 2012, 322Stb. 2012, 328Stb. 2012, 361Stb. 2012, 430Stb. 2012, 462Stcrt. 2012, 25906Stb. 2013, 236Stcrt. 2013, 16668Stcrt. 2013, 34709Stb. 2014, 259Stcrt. 2014, 18130Stb. 2014, 269Stb. 2014, 280]      [JurisprudentieLJN AA3468AA3503AA4021AA4624AA6725AA8961AA8962AA9587AB2256AB2260AB2483AD8171AE2699AE3262AE3952AE6820AE7159]
-1. Tot de middelen worden alle vermogens- en inkomensbestanddelen gerekend waarover de alleenstaande of het gezin beschikt of redelijkerwijs kan beschikken. Tot de middelen worden mede gerekend de middelen die ten behoeve van het levensonderhoud van de belanghebbende door een niet in de bijstand begrepen persoon worden ontvangen. In elk geval behoort tot de middelen de ten aanzien van de alleenstaande of het gezin toepasselijke heffingskorting, bedoeld in hoofdstuk 8 van de Wet inkomstenbelasting 2001.
-2. Niet tot de middelen van de belanghebbende worden gerekend:
a. de middelen die deze ontvangt ten behoeve van het levensonderhoud van een niet in de bijstand begrepen persoon;
b. kinderbijslag ontvangen ten behoeve van zijn in of buiten Nederland woonachtige kinderen;
c. de jonggehandicaptenkorting;
d. tegemoetkomingen in de zin van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen;
e. eigenwoningbijdrage of een bijzondere bijdrage ontvangen op grond van de Wet bevordering eigenwoningbezit;
f. vergoedingen en tegemoetkomingen, waaronder begrepen de tegemoetkoming ontvangen op grond van artikel 19 van de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten, voor, alsmede de vermindering of teruggave van, loonbelasting of inkomstenbelasting en van premies volksverzekeringen op grond van kosten die niet tot de algemeen noodzakelijke bestaanskosten behoren, tenzij voor deze kosten bijstand wordt verleend;
g. vergoedingen en verstrekkingen als bedoeld in artikel 31, eerste lid, onderdeel f en g, van de Wet op de loonbelasting 1964, tenzij voor deze vergoedingen en verstrekkingen bijstand wordt verleend;
h. inkomsten uit arbeid van de tot zijn last komende kinderen, alsmede door hen ontvangen uitkeringen inzake werkloosheid en arbeidsongeschiktheid, tenzij het de verlening van bijzondere bijstand betreft voor bijzondere noodzakelijke kosten van het bestaan van die kinderen;
i. rente ontvangen over op grond van artikel 34, tweede lid, onderdeel b en c, niet in aanmerking genomen vermogen en spaargelden;
j. een een- of tweemalige premie van ten hoogste €|2312,00 per kalenderjaar, voor zover dit naar het oordeel van het college bijdraagt aan zijn arbeidsinschakeling;
k. een kostenvergoeding voor het verrichten van vrijwilligerswerk van ten hoogste een bij ministeriële regeling vast te stellen bedrag;
l. bij ministeriële regeling aan te wijzen uitkeringen en vergoedingen voor materiële en immateriële schade; [RWII]
m. giften en andere dan de in onderdeel l bedoelde vergoedingen voor materiële en immateriële schade voor zover deze naar het oordeel van het college uit een oogpunt van bijstandverlening verantwoord zijn;
n. inkomsten uit arbeid tot 25 procent van deze inkomsten, met een maximum van €|194,00 per maand, voor zover hij algemene bijstand ontvangt, waarbij voor een persoon die de pensioengerechtigde leeftijd nog niet heeft bereikt, geldt dat die inkomsten gedurende ten hoogste zes aaneengesloten maanden niet tot de middelen worden gerekend en dat dit naar het oordeel van het college moet bijdragen aan zijn arbeidsinschakeling;
o. een tegemoetkoming als bedoeld in artikel 29a van de Algemene nabestaandenwet;
p. de ten behoeve van een levensloopregeling als bedoeld in artikel 39d, eerste lid, van de Wet op de loonbelasting 1964 bij een uitvoerder als bedoeld in artikel 19g, derde lid, van die wet zoals dat artikellid op 31 december 2011 luidde, opgebouwde voorziening;
q. een uitkering als bedoeld in artikel 118a, eerste lid, van de Zorgverzekeringswet of een tegemoetkoming als bedoeld in artikel 2:52 of 3:10 van de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten;
r. inkomsten uit arbeid van een alleenstaande ouder tot 12,5% van deze inkomsten, met een maximum van €|121,29 per maand, gedurende een aaneengesloten periode van maximaal 30 maanden, voor zover hij algemene bijstand ontvangt, ingeval:
1º. hij de volledige zorg heeft voor een tot zijn last komend kind tot 12 jaar;
2º. de periode van zes aaneengesloten maanden, bedoeld in onderdeel n, is verstreken; en
3º. dit volgens het college bijdraagt aan zijn arbeidsinschakeling;
s. een vergoeding als bedoeld in artikel 18 van de Wet inburgering zoals dit luidde vóór de inwerkingtreding van het bij koninklijke boodschap van 14 november 2011 ingediende voorstel van wet tot wijziging van de Wet inburgering en enkele andere wetten in verband met de versterking van de eigen verantwoordelijkheid van de inburgeringsplichtige (Kamerstukken 33 086) nadat dat voorstel tot wet is verheven, voor zover deze niet een vergoeding is als bedoeld in onderdeel f;
t. tegemoetkomingen op grond van de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten, artikel 63a van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, artikel 65l van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, artikel 67i van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen, artikel 3:75 van de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten of artikel 24 van de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten zoals dat op 31 december 2013 luidde;
u. een uitkering als bedoeld in artikel 19a van de Wet maatschappelijke ondersteuning;
v. een uitkering tot levensonderhoud op grond van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek die de belanghebbende jonger dan 21 jaar van zijn ouder of ouders ontvangt, voor zover deze uitkering op grond van artikel 12 reeds in aanmerking is genomen bij de vaststelling van het recht op bijzondere bijstand;
w. het vrijgelaten deel van de toeslag, uitkering, kinderbijslag of ouderdomspensioen op grond van de artikelen 14h, vijfde lid, van de Toeslagenwet, 27h, vijfde lid, van de Werkloosheidswet, 54a, vijfde lid, van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen, 24a, vijfde lid, van de Wet inkomensvoorziening oudere werklozen, 29h, vijfde lid, van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, 3:44, vijfde lid, van de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten, 97, vijfde lid, van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, 45h, vijfde lid, van de Ziektewet, 17h, vijfde lid, van de Algemene Kinderbijslagwet, 45a, vijfde lid, van de Algemene nabestaandenwet, 17j, vijfde lid, van de Algemene Ouderdomswet, 29, zesde lid, van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers, en ¹ 29, zesde lid, van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen.
-3. De middelen worden in aanmerking genomen tot het bedrag dat resteert na aftrek van:
a. de daarover door de belanghebbende verschuldigde loonbelasting of inkomstenbelasting;
b. de daarover door de belanghebbende verschuldigde premies volksverzekeringen dan wel een inhouding die met één of meer van deze premies overeenkomt alsmede de inkomensafhankelijke bijdrage, bedoeld in artikel 43 van de Zorgverzekeringswet;
c. ten laste van de belanghebbende komende verplichte bijdragen ingevolge een pensioenregeling en daarmee vergelijkbare regelingen;
d. andere ten laste van de belanghebbende komende verplichte inhoudingen.
-4. Onder het redelijkerwijs kunnen beschikken over vermogens- en inkomensbestanddelen, bedoeld in het eerste lid, wordt niet verstaan de mogelijkheid om een voorschot te vragen op het ouderdomspensioen op grond van artikel 22, eerste lid, van de Algemene Ouderdomswet.
-5. Dit lid en het vierde lid vervallen, onder vernummering van het zesde en zevende lid tot vierde en vijfde lid, met ingang van 1 juli 2017.
-6. Bij ministeriële regeling worden regels gesteld met betrekking tot het in aanmerking nemen van de aanspraak op vakantietoeslag over een inkomen. [RWII]
-7. Het tweede lid, onderdeel c, j, k, n en r, is niet van toepassing op de persoon die jonger is dan 27 jaar.

1. Volgens de redactie dient ", en" te worden vervangen door: of.

 

Art. 32. Inkomen  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2005, 525Stb. 2011, 288Stcrt. 2011, 23515Stb. 2011, 650Stcrt. 2012, 13237Stb. 2012, 322]      [JurisprudentieLJN AA3546AA4624AA8961AA8962AA9587AB2486AD3427AE2699AE3939AE6815]
-1. Onder inkomen wordt verstaan de op grond van artikel 31 in aanmerking genomen middelen voor zover deze:
a. betreffen inkomsten uit of in verband met arbeid, inkomsten uit vermogen, een premie als bedoeld in artikel 31, tweede lid, onderdeel j, een kostenvergoeding als bedoeld in artikel 31, tweede lid, onderdeel k, inkomsten uit verhuur, onderverhuur of het hebben van één of meer kostgangers, socialezekerheidsuitkeringen, uitkeringen tot levensonderhoud op grond van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek, voorlopige teruggave of teruggave van inkomstenbelasting, loonbelasting, premies volksverzekeringen en inkomensafhankelijke bijdragen als bedoeld in artikel 43 van de Zorgverzekeringswet, dan wel naar hun aard met deze inkomsten en uitkeringen overeenkomen; en
b. betrekking hebben op een periode waarover beroep op bijstand wordt gedaan.
-2. Middelen die het karakter hebben van uitgesteld inkomen worden in aanmerking genomen naar de periode waarin deze zijn verworven. Middelen die het karakter hebben van doorbetaling van inkomen over een periode worden in aanmerking genomen naar de periode waarin deze te gelde kunnen worden gemaakt.
-3. Indien één van de gehuwden geen recht op algemene bijstand heeft, wordt zijn inkomen slechts in aanmerking genomen voor zover het inkomen van de gehuwden tezamen, met inbegrip van de bijstand die zou worden verleend indien zijn inkomen niet in aanmerking wordt genomen, meer zou bedragen dan de bijstandsnorm voor gehuwden. Voor de vaststelling van het inkomen van de niet-rechthebbende echtgenoot is deze paragraaf van overeenkomstige toepassing.
-4. In afwijking van het derde lid wordt, indien de gehuwden gescheiden leven, doch niet duurzaam gescheiden, het inkomen van de niet-rechthebbende echtgenoot slechts in aanmerking genomen voor zover het de bijstandsnorm te boven gaat.

 

Art. 33. Bijzonder inkomen  [KamerstukkenVvWMvTNvW + bisgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stcrt. 2003, 242 + bisStcrt. 2004, 251 + bisStcrt. 2005, 248 + bisStcrt. 2006, 251 + bisStcrt. 2007, 248 + bisStcrt. 2008, 252 + bisStcrt. 2010, 250 + bisStcrt. 2010, 21336Stcrt. 2011, 23515Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stb. 2012, 361Stcrt. 2012, 25906Stcrt. 2013, 34709Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AA3508AE3719]
-1. Indien inkomen in natura in aanmerking wordt genomen, wordt de waarde daarvan vastgesteld op het daarvoor door belanghebbende opgeofferde bedrag.
-2. Het inkomen uit studiefinanciering op grond van de Wet studiefinanciering 2000 wordt in aanmerking genomen naar het van toepassing zijnde normbedrag voor de kosten van levensonderhoud, genoemd in artikel 3.18 van de Wet studiefinanciering 2000, en, indien een toeslag als bedoeld in artikel 3.4 of artikel 3.5 van die wet is toegekend, het bedrag aan toeslag, genoemd in artikel 3.18 van die wet.
-3. De tegemoetkoming in de onderwijsbijdrage en de schoolkosten op grond van hoofdstuk 4 van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten wordt in aanmerking genomen naar het normbedrag voor de basistoelage, bedoeld in artikel 4.3 van die wet.
-4. Indien de belanghebbende de woning bewoont met één of meer huurders, onderhuurders of kostgangers, worden de daaruit voortvloeiende lagere algemene noodzakelijke kosten van het bestaan als inkomen in aanmerking genomen voor zover het college daarmee nog geen rekening heeft gehouden bij de verhoging of verlaging van de norm, bedoeld in paragraaf 3.3.
-5. Indien de alleenstaande, de alleenstaande ouder of één van de echtgenoten de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt, wordt voor de vaststelling van de hoogte van de algemene bijstand een in de vorm van een periodieke uitkering ontvangen particuliere oudedagsvoorziening buiten beschouwing gelaten tot een bedrag van:
a. voor een alleenstaande en een alleenstaande ouder: €|19,35 per kalendermaand;
b. voor de gehuwden tezamen: €|38,70 per kalendermaand.

 

Art. 34. Vermogen  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stcrt. 2003, 242Stcrt. 2004, 251 + bisStb. 2005, 434Stcrt. 2005, 248Stb. 2005, 683Stcrt. 2006, 251 + bisStcrt. 2007, 248 + bisStcrt. 2008, 252 + bisStb. 2009, 282Stcrt. 2010, 250 + bisStcrt. 2010, 21336 + bisStcrt. 2011, 23883 + bisStb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stcrt. 2012, 25906Stb. 2013, 236Stcrt. 2013, 34709]      [JurisprudentieLJN AA3503AA6725AB0237AB2256AB2260AB2280AB3075AD3427AD9473AE1353AE2641AE2699AE3713AE3952AE7159AE9538AT0206]
-1. Onder vermogen wordt verstaan:
a. de waarde van de bezittingen waarover de alleenstaande of het gezin beschikt of redelijkerwijs kan beschikken, verminderd met de aanwezige schulden. De waarde van de bezittingen wordt vastgesteld op de waarde in het economische verkeer bij vrije oplevering;
b. middelen die worden ontvangen in de periode waarover algemene bijstand is toegekend, voor zover deze geen inkomen betreffen als bedoeld in de artikelen 32 en 33.
-2. Niet als vermogen wordt in aanmerking genomen:
a. bezittingen in natura die naar hun aard en waarde algemeen gebruikelijk zijn dan wel, gelet op de omstandigheden van persoon en gezin, noodzakelijk zijn;
b. het bij de aanvang van de bijstand aanwezige vermogen voor zover dit minder bedraagt dan de van toepassing zijnde vermogensgrens, genoemd in het derde lid;
c. spaargelden opgebouwd tijdens de periode waarin bijstand wordt ontvangen;
d. het vermogen gebonden in de woning met bijbehorend erf, bedoeld in artikel 50, eerste lid, voor zover dit minder bedraagt dan €|49 400,00;
e. vergoedingen voor immateriële schade als bedoeld in artikel 31, tweede lid, onderdeel l en m;
f. de voorziening, bedoeld in artikel 31, tweede lid, onderdeel p.
-3. De in het tweede lid, onderdeel b, bedoelde vermogensgrens is:
a. voor een alleenstaande: €|5850,00;
b. voor een alleenstaande ouder: €|11 700,00;
c. voor de gehuwden tezamen: €|11 700,00.
-4. Het tweede lid is van overeenkomstige toepassing op bezittingen die worden verworven in de periode waarover algemene bijstand is toegekend en op middelen als bedoeld in het eerste lid, onderdeel b, met dien verstande dat de van toepassing zijnde vermogensgrens, bedoeld in het derde lid, daarbij wordt verminderd met het vermogen dat:
a. bij aanvang van de bijstandverlening niet in aanmerking is genomen op grond van het tweede lid, onderdeel b;
b. tijdens de bijstandverlening niet in aanmerking is genomen op grond van dit lid.

 

 

HOOFDSTUK  4

Aanvullende inkomensondersteuning en aanpassing bedragen

 

§ 4.1.  Bijzondere bijstand

 

Art. 35. Individuele en categoriale bijzondere bijstand  [KamerstukkenVvWMvTAAAAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stcrt. 2003, 242Stcrt. 2004, 251Stb. 2005, 525Stcrt. 2005, 248Stcrt. 2006, 251Stcrt. 2007, 248Stcrt. 2008, 252Stb. 2008, 592Stcrt. 2010, 21336Stb. 2011, 288Stcrt. 2011, 23883Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stb. 2012, 361Stcrt. 2012, 25906Stb. 2013, 236Stcrt. 2013, 34709Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AA3611AA3716AA4022AA4131AA4888AA5390AA5397AA6778AA6934AA7188AA8508AA8962AB0577AB1792AB6634AD3427AD3656AD3836AD7103AD7123AD7718AD8232AE0174AE2489AE3712AE3723AE3724AE3732AE3799AE3803AE4069AE4212AE4370AE4985AE6365AE8232AE8636AE8637AE9790AF0905AF1186AF1409AT0123AT0173AT0309]
-1. Onverminderd paragraaf 2.2 heeft de alleenstaande of het gezin recht op bijzondere bijstand voor zover de alleenstaande, de alleenstaande ouder met zijn ten laste komende kinderen of het gezin ¹ niet beschikt over de middelen om te voorzien in de uit bijzondere omstandigheden voortvloeiende noodzakelijke kosten van het bestaan en deze kosten naar het oordeel van het college niet kunnen worden voldaan uit de bijstandsnorm, de langdurigheidstoeslag, het vermogen en het inkomen voor zover dit meer bedraagt dan de bijstandsnorm, waarbij artikel 31, tweede lid, en artikel 34, tweede lid, niet van toepassing zijn. Het college bepaalt het begin en de duur van de periode waarover het vermogen en het inkomen in aanmerking wordt genomen.
-2. Het college kan bijzondere bijstand weigeren indien de in het eerste lid bedoelde kosten binnen twaalf maanden een bedrag van €|128,00 niet te boven gaan.
-3. In afwijking van het eerste lid kan bijzondere bijstand ook aan een persoon die de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt, behorend tot een bepaalde categorie, worden verleend, zonder dat wordt nagegaan of ten aanzien van die persoon de hierna bedoelde kosten ook daadwerkelijk noodzakelijk zijn of gemaakt zijn, indien ten aanzien van de categorie waartoe hij behoort aannemelijk is dat die zich in bijzondere omstandigheden bevindt die leiden tot bepaalde noodzakelijke kosten van bestaan waarin de algemene bijstand niet voorziet en die de aanwezige draagkracht te boven gaan.
-4. In afwijking van het eerste lid kan bijzondere bijstand ook aan een persoon behorend tot een categorie chronisch zieken of gehandicapten, of met een hem ten laste komend kind dat tot die categorie behoort, worden verleend met betrekking tot kosten in verband met chronische ziekte of handicap, zonder dat wordt nagegaan of ten behoeve van die persoon of dat kind die kosten ook daadwerkelijk noodzakelijk zijn of gemaakt zijn, indien ten aanzien van de categorie waartoe hij of dat kind behoort aannemelijk is dat die zich in bijzondere omstandigheden bevindt die leiden tot dergelijke noodzakelijke kosten van bestaan waarin de algemene bijstand niet voorziet en die de aanwezige draagkracht te boven gaan.
-5. In afwijking van het eerste lid kan bijzondere bijstand ook aan een persoon met een hem ten laste komend kind dat onderwijs of een beroepsopleiding volgt, worden verleend met betrekking tot kosten in verband met maatschappelijke participatie van dat kind, zonder dat wordt nagegaan of ten behoeve van dat kind die kosten ook daadwerkelijk noodzakelijk zijn of gemaakt zijn, indien ten aanzien van de categorie waartoe hij behoort aannemelijk is dat die zich in bijzondere omstandigheden bevindt die leiden tot dergelijke noodzakelijke kosten van bestaan waarin de algemene bijstand niet voorziet en die de aanwezige draagkracht te boven gaan.
-6. In afwijking van het eerste lid kan bijzondere bijstand ook aan een persoon worden verleend in de vorm van een collectieve aanvullende zorgverzekering of in de vorm van een tegemoetkoming in de kosten van de premie van een dergelijke verzekering zonder dat wordt nagegaan of ten aanzien van die persoon de kosten van die verzekering of die premie ook daadwerkelijk noodzakelijk zijn of gemaakt zijn.
-7. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder bijzondere bijstand niet verstaan langdurigheidstoeslag als bedoeld in artikel 36.
-8. voor zover de gemeente krachtens de Wet op de loonbelasting 1964 inhoudingsplichtige is, wordt de bijzondere bijstand verhoogd met de loonbelasting en premies volksverzekeringen.
-9. Het derde tot en met het zesde lid zijn niet van toepassing in geval van een alleenstaande of een gezin waarvan het in aanmerking te nemen inkomen hoger is dan 110% van de op hem van toepassing zijnde bijstandsnorm.

1. Volgens de redactie dient "de alleenstaande, de alleenstaande ouder met zijn ten laste komende kinderen of het gezin" te worden vervangen door: de alleenstaande of het gezin.

 

Art. 36. Langdurigheidstoeslag  [KamerstukkenVvWMvTAAAAAAAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stcrt. 2003, 242Stb. 2003, 544Stcrt. 2004, 251Stb. 2005, 573Stcrt. 2005, 248Stb. 2006, 349Stcrt. 2006, 251Stb. 2007, 555Stcrt. 2007, 248Stb. 2008, 87Stb. 2008, 586Stb. 2008, 592Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stb. 2012, 361Stb. 2013, 236Stb. 2014, 269]
-1. Het college verleent op aanvraag een langdurigheidstoeslag aan een persoon van 21 jaar of ouder doch jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd die langdurig een laag inkomen en geen in aanmerking te nemen vermogen als bedoeld in artikel 34 heeft en geen uitzicht heeft op inkomensverbetering.
-2. Bij de vaststelling van het inkomen, bedoeld in het eerste lid, wordt een eerder verstrekte langdurigheidstoeslag buiten beschouwing gelaten.
-3. Een persoon kan slechts eenmaal binnen een periode van twaalf maanden in aanmerking komen voor een langdurigheidstoeslag.
-4. De artikelen 12, 43, 49 en 52 zijn niet van toepassing.
-5. Voor de toepassing van het eerste lid wordt onder laag inkomen niet verstaan in aanmerking te nemen inkomen hoger dan 110% van de op de desbetreffende alleenstaande of gezin van toepassing zijnde bijstandsnorm.

 

Art. 36a. Nog niet in werking getreden[GeschiedenisStb. 2007, 289]

 

 

§ 4.2.  Aanpassing bedragen

 

Art. 37. Nettominimumloon en consumentenprijsindex  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2005, 192Stb. 2005, 525Stb. 2005, 713Stb. 2006, 593Stb. 2011, 288Stb. 2011, 647 + bis + bisStb. 2012, 361Stcrt. 2012, 25906Stb. 2013, 236Stcrt. 2013, 16668Stcrt. 2013, 34709Stcrt. 2014, 18130]
-1. In deze paragraaf wordt onder nettominimumloon verstaan het minimumloon per maand, genoemd in artikel 8, eerste lid, onderdeel a, van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag, verhoogd met de aanspraak op vakantiebijslag waarop een werknemer op grond van artikel 15 van die wet over dat minimumloon ten minste aanspraak kan maken, na aftrek van de daarvan in te houden loonbelasting en premies volksverzekeringen.
-2. De in het eerste lid bedoelde loonbelasting en premies volksverzekeringen worden berekend voor een werknemer die de pensioengerechtigde leeftijd nog niet heeft bereikt, rekening houdend met uitsluitend 187,5% van de algemene heffingskorting, bedoeld in artikel 22 van de Wet op de loonbelasting 1964, over het minimumloon en de aanspraak op vakantiebijslag daarover.
-3. Onder consumentenprijsindex wordt in deze afdeling verstaan hetgeen daaronder in artikel 13, zesde lid, van de Algemene Kinderbijslagwet wordt verstaan.
-4. Met ingang van 1 juli 2012 tot 1 januari 2014 en met ingang van 1 januari 2018 wordt het in het tweede lid genoemde percentage twee keer per kalenderjaar, op 1 januari en 1 juli, verlaagd met 2,5 procentpunt. Met ingang van 1 januari 2014 tot 1 januari 2018 wordt het in het tweede lid genoemde percentage twee keer per kalenderjaar, op 1 januari en 1 juli, verlaagd met 1,25 procentpunt. Van het herziene percentage doet Onze Minister mededeling in de Staatscourant. Dit lid vervalt op het moment dat het percentage van 100 is bereikt.

 

Art. 38. Aanpassing normen en bedragen  [KamerstukkenVvWMvTAAAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2004, 363Stb. 2005, 192Stb. 2005, 525Stb. 2005, 713Stb. 2009, 282Stb. 2011, 647Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stb. 2012, 669Stb. 2013, 236Stb. 2014, 269]
-1. Met ingang van de dag waarop het nettominimumloon wijzigt, worden de normen, genoemd in de artikelen 20, 21, 22 en 23, eerste lid, en het bedrag, genoemd in artikel 25, tweede lid, herzien met het percentage van deze wijziging.
-2. Met ingang van de dag waarop het nettominimumloon, zonder de daarin begrepen aanspraak op vakantiebijslag, wijzigt, worden de bedragen, genoemd in artikel 31, tweede lid, onderdeel j, n en r, herzien met het percentage van deze wijziging.
-3. Met ingang van de dag waarop de over het inkomen, bedoeld in artikel 32, eerste lid, van de wet ¹ verschuldigde loonbelasting, premies, bijdragen en inhoudingen, bedoeld in artikel 31, derde lid, van de wet ¹ wijzigt, wordt de aanspraak op vakantietoeslag over een inkomen als bedoeld in artikel 31, vierde lid, gewijzigd.
-4. De bedragen, genoemd in artikel 23, tweede lid, worden herzien indien het drempelinkomen, bedoeld in de Wet op de zorgtoeslag, wordt aangepast, de percentages, bedoeld in artikel 2 van die wet, worden gewijzigd of het bedrag van de standaardpremie op grond van artikel 4 van die wet op een ander bedrag wordt vastgesteld.
-5. Met ingang van de dag waarop de bedragen wijzigen op grond waarvan wordt beoordeeld of een verzekerde als bedoeld in de Algemene Kinderbijslagwet een kind in belangrijke mate onderhoudt als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel b, van die wet, wordt het bedrag, bedoeld in artikel 31, tweede lid, onderdeel h, herzien met het percentage van deze wijziging.

1. Volgens de redactie dient "van de wet" telkens te vervallen.

 

Art. 39. Aanpassingen middelen  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2006, 593Stb. 2008, 592Stb. 2011, 650]
-1. Met ingang van 1 januari van elk kalenderjaar worden de in artikel 33, vijfde lid, artikel 34, tweede lid, onderdeel d, en derde lid, artikel 35, tweede lid, genoemde bedragen herzien met de procentuele stijging van de consumentenprijsindex.
-2. Van de herziene bedragen en van de dag waarop de herziening plaatsvindt, wordt door Onze Minister mededeling gedaan in de Staatscourant.

 

 

HOOFDSTUK  5

Uitvoering

 

§ 5.1.  De aanvraag

 

Art. 40. Woonplaats en adresgegevens  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2012, 463Stb. 2013, 316]      [JurisprudentieLJN AB0226AB1019AE7677]
-1. Het recht op bijstand bestaat jegens het college van de gemeente waar de belanghebbende woonplaats heeft als bedoeld in de artikelen 10, eerste lid, en 11 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek. Bij algemene maatregel van bestuur kan worden bepaald dat bijstand aan een belanghebbende die niet is ingeschreven in de basisregistratie personen wordt verleend door het college van een bij die maatregel aan te wijzen gemeente. [BW] [BW07]
-2. Het college verbindt aan de verlening van bijstand aan een belanghebbende die niet is ingeschreven in de basisregistratie personen de verplichting dat hij aangifte doet van een door hen ter beschikking gesteld briefadres.
-3. Indien bij de beoordeling van het recht op bijstand blijkt dat het door een belanghebbende verstrekte adres van hemzelf, van zijn echtgenoot of van een kind afwijkt van het adres waaronder de betrokkene in de basisregistratie personen is ingeschreven, schort het college de betaling van de bijstand op.
-4. Geen opschorting vindt plaats, indien:
a. de afwijking redelijkerwijs geen gevolgen kan hebben voor het recht op of de hoogte van de bijstand;
b. de belanghebbende van de afwijking redelijkerwijs geen verwijt kan worden gemaakt;
c. daarvoor naar het oordeel van het college dringende redenen aanwezig zijn.
-5. Het college doet schriftelijk mededeling van de opschorting, bedoeld in het derde lid, aan de belanghebbende en geeft daarbij de gelegenheid tot adreswijziging in de basisregistratie personen binnen een door het college te stellen termijn.
-6. De opschorting wordt beëindigd zodra het aan het college gebleken is dat de afwijking niet meer bestaat. Indien de afwijking ook na de krachtens het vijfde lid gestelde termijn nog bestaat, herziet het college het besluit tot toekenning van de bijstand of trekt het dit in met ingang van de eerste dag waarop de betaling van de bijstand is opgeschort.

 

Art. 41. Aanvraag bij UWV  [KamerstukkenVvWMvTNvW + bisgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2007, 555Stb. 2008, 600Stb. 2009, 596Stb. 2011, 442Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stb. 2012, 361Stb. 2012, 462Stb. 2013, 316]      [JurisprudentieLJN AT0209]
-1. De aanvraag is gericht tot het college en wordt overeenkomstig artikel 30c van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen ingediend bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen. Na de overdracht van de aanvraag door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen aan het college ingevolge artikel 30c, vijfde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen wordt de aanvraag verder behandeld door het college.
-2. Indien het een aanvraag betreft van andere dan algemene bijstand dan wel van algemene bijstand aan een persoon die de pensioengerechtigde leeftijd nog niet heeft bereikt die in een inrichting verblijft of die niet is ingeschreven in de basisregistratie personen, wordt, in afwijking van het eerste lid, de aanvraag ingediend bij het college.
-3. De gemeenteraad kan, in overeenstemming met het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, bij verordening categorieën van aanvragen vaststellen die, in afwijking van het tweede lid, bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen worden ingediend.
-4. Een aanvraag van algemene bijstand die alleen ziet op alleenstaanden en alleenstaande ouders jonger dan 27 jaar en gehuwden waarvan beide echtgenoten jonger dan 27 jaar zijn, wordt niet eerder ingediend dan vier weken na de melding, bedoeld in artikel 44, en wordt niet eerder dan vier weken na die melding door het college in behandeling genomen.
-5. Indien tot de personen voor wie bijstand is aangevraagd één of meer personen jonger dan 27 jaar behoren, worden documenten verstrekt die het college kunnen helpen bij de beoordeling of die personen jonger dan 27 jaar nog mogelijkheden hebben binnen het uit ‘s Rijks kas bekostigde onderwijs.
-6. De personen, bedoeld in het vierde lid, die recht hebben op een uitkering op grond van de Werkloosheidswet kunnen zich al melden om bijstand aan te vragen vanaf de dag gelegen vier weken voordat het recht op die uitkering eindigt.
-7. De documenten, bedoeld in het vijfde lid, worden verstrekt:
a. indien het vierde lid van toepassing is: bij de aanvraag van algemene bijstand;
b. indien het vierde lid niet van toepassing is: binnen vier weken na de melding, bedoeld in artikel 44.
-8. Indien het vierde lid van toepassing is in geval van een vreemdeling als bedoeld in artikel 11, tweede of derde lid:
a. die na een verzoek van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de vluchtelingen op uitnodiging van de Nederlandse regering in Nederland verblijft; of
b. van wie de aanspraak op verstrekkingen als bedoeld in artikel 3, derde lid, van de Wet Centraal Orgaan opvang asielzoekers is geëindigd, omdat:
1º. een verblijfsvergunning is verleend en naar het oordeel van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers passende huisvesting buiten de opvangvoorziening is gerealiseerd; of
2º. bij vreemdelingen die een aanvraag tot het verlenen van de verblijfsvergunning als bedoeld in artikel 14 van de Vreemdelingenwet 2000 hebben ingediend onder een beperking verband houdend met gezinshereniging met een asielzoeker aan wie verstrekkingen als bedoeld in artikel 3, derde lid, van de Wet Centraal Orgaan opvang asielzoekers worden geboden, naar het oordeel van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers passende huisvesting buiten de opvangvoorziening kan worden gerealiseerd;
kan het college op verzoek van die vreemdeling bij wijze van voorschot algemene bijstand in de vorm van een renteloze geldlening verlenen na de melding, bedoeld in artikel 44, indien onevenredig bezwarende individuele omstandigheden daartoe noodzaken en zolang het recht op algemene bijstand niet is vastgesteld.
-9. Bij de toepassing van het achtste lid is artikel 52, eerste lid, onderdeel a en b, tweede tot en met het vierde lid, van overeenkomstige toepassing.
-10. In de aanvraag verleent belanghebbende het college een machtiging om onderzoek in te stellen naar de juistheid en volledigheid van de verstrekte gegevens en zo nodig naar andere gegevens die noodzakelijk zijn voor de verlening dan wel de voortzetting van bijstand.

 

Art. 42. Doorzending  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]
-1. Indien doorzending van de aanvraag naar het college van een andere gemeente heeft plaatsgevonden en dit van oordeel is dat het evenmin de aanvraag dient te behandelen, terwijl geen zekerheid kan worden verkregen over de in artikel 40 bedoelde woonplaats, draagt het college dat de doorgezonden aanvraag heeft ontvangen er zorg voor dat het geschil aanhangig wordt gemaakt.
-2. In afwachting van een beslissing inzake een geschil over toepassing van het eerste lid bestaat het recht op bijstand jegens het college van de gemeente waar de belanghebbende werkelijk verblijft.
-3. Kosten van bijstand verleend ingevolge het tweede lid worden vergoed door het college van de gemeente waarvan de taak is waargenomen.

 

Art. 43. Vaststelling op aanvraag  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322]      [JurisprudentieLJN AT0209AA9549AC0513AE2489]
-1. Het college stelt het recht op bijstand op schriftelijke aanvraag of, indien een schriftelijke aanvraag niet mogelijk is, ambtshalve vast.
-2. De bijstand wordt door de echtgenoten gezamenlijk aangevraagd dan wel door één van hen met schriftelijke toestemming van de ander.
-3. Het college stelt het recht op bijstand ambtshalve vast indien één van de echtgenoten niet met de aanvraag instemt, doch bijstandverlening, gezien de belangen van de overige gezinsleden, niettemin geboden is.
-4. Het college houdt, indien artikel 41, vierde lid, van toepassing is, bij de vaststelling van het recht op algemene bijstand rekening met de houding en gedragingen van de meerderjarige personen die ten tijde van de aanvraag van algemene bijstand jonger dan 27 jaar zijn gedurende de vier weken na de melding, bedoeld in artikel 44.
-5. Indien artikel 41, vierde lid, niet van toepassing is, beoordeelt het college in ieder geval de houding en gedragingen gedurende de vier weken na de melding, bedoeld in artikel 44, van de meerderjarige personen die ten tijde van de aanvraag van algemene bijstand jonger dan 27 jaar zijn.

 

 

§ 5.2.  Toekenning, vaststelling en betaling

 

Art. 44. Toekenning  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2008, 600Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322]      [JurisprudentieLJN AT0209]
-1. Indien door het college is vastgesteld dat recht op bijstand bestaat, wordt de bijstand toegekend vanaf de dag waarop dit recht is ontstaan, voor zover deze dag niet ligt vóór de dag waarop de belanghebbende zich heeft gemeld om bijstand aan te vragen.
-2. De belanghebbende heeft zich gemeld als zijn naam, adres en woonplaats bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen zijn geregistreerd en:
a. indien artikel 41, vierde lid, van toepassing is: hij door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen op de hoogte is gesteld van de verplichting, bedoeld in artikel 9, eerste lid, onderdeel a, en de inhoud van artikel 41;
b. indien artikel 41, vierde lid, niet van toepassing is: hij in staat is gesteld zijn aanvraag in te dienen bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen als het een aanvraag betreft als bedoeld in artikel 41, eerste lid, of bij het college als het een aanvraag betreft als bedoeld in artikel 41, tweede of derde lid.
-3. Indien de belanghebbende de aanvraag niet zo spoedig mogelijk indient nadat hij zich heeft gemeld en hem dit te verwijten valt, kan het college, in afwijking van het eerste lid, besluiten dat de bijstand wordt toegekend vanaf de dag dat de aanvraag is ingediend.
-4. Bij een besluit tot toekenning van algemene bijstand voor zover dat ziet op personen van 18 jaar of ouder doch jonger dan 27 jaar wordt, in een bijlage, een plan van aanpak opgenomen als bedoeld in artikel 44a.

 

Art. 44a. Plan van aanpak  [GeschiedenisStb. 2011, 650]
-1. Het plan van aanpak bevat:
a. indien van toepassing de uitwerking van de ondersteuning;
b. de verplichtingen gericht op arbeidsinschakeling en de gevolgen van het niet naleven van die verplichtingen.
-2. Het college begeleidt een persoon die recht heeft op algemene bijstand bij de uitvoering van het plan van aanpak en evalueert, in samenspraak met die persoon, periodiek het plan van aanpak en stelt dit zo nodig bij.

 

Art. 45. Vaststelling en betaling  [KamerstukkenVvWMvTNvW + bisgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322]      [JurisprudentieLJN AD3618AE3939]
-1. De algemene bijstand wordt per kalendermaand vastgesteld en betaald. In afwijking van de eerste volzin wordt de vakantietoeslag, voor zover niet reeds eerder betaald, jaarlijks betaald in de maand juni over de aan die maand voorafgaande twaalf maanden of zoveel eerder als de vakantietoeslag over deze periode vaststaat, dan wel binnen drie maanden volgend op de maand waarin de algemene bijstand is beëindigd.
-2. Het college kan op grond van artikel 18, eerste lid, besluiten de algemene bijstand over een andere periode als bedoeld in het eerste lid vast te stellen of te betalen.
-3. De algemene bijstand wordt vastgesteld over het deel van de kalendermaand waarover recht op bijstand bestaat, indien de alleenstaande of het gezin voorafgaand aan of volgend op de bijstandverlening:
a. gedurende een periode van ten minste 30 dagen geen algemene bijstand ontvangt; of
b. anderszins geen recht op algemene bijstand heeft.
-4. De algemene bijstand wordt uitbetaald aan ieder van de rechthebbende echtgenoten voor de helft dan wel op hun gezamenlijk verzoek aan één van hen voor het geheel.
-5. Ingeval van overlijden van één van de echtgenoten, van de alleenstaande ouder, van het laatste ten laste komende kind van gehuwden waarvan de leeftijd van één echtgenoot of beide echtgenoten 18, 19 of 20 jaar is, of van het laatste ten laste komende kind van de alleenstaande ouder, wordt de algemene bijstand tot en met één maand na de dag van het overlijden betaald naar de op het moment van overlijden van toepassing zijnde bijstandsnorm aan de andere echtgenoot, de ten laste komende kinderen, onderscheidenlijk de gewezen alleenstaande ouder.

 

Art. 46. Vervreemding, verpanding, beslag en machtiging  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2008, 586]      [JurisprudentieLJN AD4029]
-1. De bijstand is niet vatbaar voor vervreemding of verpanding.
-2. Bijzondere bijstand is niet vatbaar voor beslag.
-3. Een machtiging tot het in ontvangst nemen van de bijstand, onder welke vorm of welke benaming ook verleend, is steeds herroepelijk.
-4. Elk beding strijdig met dit artikel is nietig.

 

 

§ 5.3.  Cliëntenparticipatie

 

Art. 47. Verordening cliëntenparticipatie  [KamerstukkenVvWMvTVAAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]
De gemeenteraad stelt bij verordening regels over de wijze waarop de personen, bedoeld in artikel 7, eerste lid, of hun vertegenwoordigers worden betrokken bij de uitvoering van deze wet, waarbij in ieder geval wordt geregeld de wijze waarop:
a. periodiek overleg wordt gevoerd met deze personen of hun vertegenwoordigers;
b. deze personen of vertegenwoordigers onderwerpen voor de agenda van dit overleg kunnen aanmelden;
c. zij worden voorzien van de voor een adequate deelname aan het overleg benodigde informatie.

 

 

§ 5.4.  Uitvoering Sociale verzekeringsbank

 

Art. 47a. Taak Sociale verzekeringsbank  [GeschiedenisStb. 2009, 596Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stb. 2012, 361]
-1. De Sociale verzekeringsbank heeft tot taak het verlenen van algemene bijstand in de vorm van een aanvullende inkomensvoorziening ouderen aan: [BSbW10] [BSbW12]
a. alleenstaanden en alleenstaande ouders die de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt;
b. gehuwden van wie beide echtgenoten de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt dan wel van wie één echtgenoot de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt;
hier te lande die in zodanige omstandigheden verkeren of dreigen te geraken dat zij niet over de middelen beschikken om in de noodzakelijke kosten van het bestaan te voorzien.
-2. De artikelen 1 tot en met 6, de hoofdstukken 2 en 3, de paragrafen 5.1 en 5.2, hoofdstuk 6 en de artikelen 79, 80 en 81 zijn van toepassing op de uitvoering van de taak, bedoeld in het eerste lid, door de Sociale verzekeringsbank, tenzij in deze paragraaf anders is bepaald.

 

Art. 47b. Invulling toepassing artikelen voor Sociale verzekeringsbank  [GeschiedenisStb. 2009, 596Stb. 2010, 840Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stb. 2012, 462Stb. 2012, 463Stb. 2013, 236]
Voor de toepassing van artikel 47a, eerste lid, wordt in de artikelen 9, met uitzondering van het eerste lid, onderdeel b en c, 16, eerste lid, 17, 31, tweede lid, onderdeel m, 33, vierde lid, 40, tweede tot en met zesde lid, 41, vierde, vijfde, achtste en tiende lid, 43, eerste, derde, vierde en vijfde lid, 44, eerste en derde lid, 48, derde, vierde en vijfde lid, 52, eerste lid, 53a, eerste tot en met zevende lid, 54, 55, 57, 58, eerste, tweede, vierde, vijfde, zevende en achtste lid, 60, eerste tot en met zesde, 60c, 62b, vierde lid, 62e, 62f, 62g, 62h, derde lid, 63, 66, 78s, derde en vierde lid, 78t, tweede lid, 78x, eerste lid, onderdeel b, 81, eerste en tweede lid, voor "het college" telkens gelezen: de Sociale verzekeringsbank.

 

Art. 47c. Toepassing afstemming door Sociale verzekeringsbank  [GeschiedenisStb. 2009, 596Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stb. 2012, 462Stb. 2014, 269]
-1. De Sociale verzekeringsbank stemt de algemene bijstand als aanvullende inkomensvoorziening ouderen en de daaraan verbonden verplichtingen af op de omstandigheden, mogelijkheden en middelen van de belanghebbende.
-2. De Sociale verzekeringsbank verlaagt de algemene bijstand ter zake van het niet of onvoldoende nakomen van de uit deze wet, met uitzondering van artikel 17, eerste lid, voortvloeiende verplichtingen, waaronder begrepen het zich jegens de Sociale verzekeringsbank zeer ernstig misdragen dan wel indien de belanghebbende naar het oordeel van de Sociale verzekeringsbank tekortschietend besef van verantwoordelijkheid betoont voor de voorziening in het bestaan. Van een verlaging wordt afgezien indien elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt.
-3. Indien het college een gegrond vermoeden heeft dat een belanghebbende niet voldoet aan de verplichting tot arbeidsinschakeling dan wel niet of onvoldoende gebruik maakt van re-integratievoorzieningen of inburgeringsvoorzieningen, stelt het de Sociale verzekeringsbank daarvan in kennis.
-4. De Sociale verzekeringsbank heroverweegt een besluit als bedoeld in het eerste lid binnen een door haar te bepalen termijn die ten hoogste drie maanden bedraagt.
-5. Bij de toepassing van het eerste en derde lid wordt onder belanghebbende mede verstaan het gezin.
-6. Indien de Sociale verzekeringsbank naar aanleiding van een melding als bedoeld in het derde lid toepassing heeft gegeven aan dit artikel, stelt de Sociale verzekeringsbank het college daarvan terstond in kennis.

 

Art. 47d. Specifieke bepalingen voor uitvoering door de Sociale verzekeringsbank  [GeschiedenisStb. 2009, 596Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322Stb. 2012, 361]
-1. De artikelen 40, eerste lid, en 62c zijn niet van toepassing bij de uitvoering van deze wet door de Sociale verzekeringsbank.
-2. De aanvraag voor algemene bijstand als aanvullende inkomensvoorziening ouderen van een persoon als bedoeld in artikel 47a, eerste lid, wordt ingediend bij de Sociale verzekeringsbank.
-3. Voor algemene bijstand als aanvullende inkomensvoorziening ouderen heeft de belanghebbende zich gemeld als zijn naam, adres en woonplaats bij de Sociale verzekeringsbank zijn geregistreerd en:
a. indien het gehuwden betreft waarvan de echtgenoot van degene die de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt jonger dan 27 jaar is: de belanghebbende door de Sociale verzekeringsbank op de hoogte is gesteld van de verplichting, bedoeld in artikel 9, eerste lid, onderdeel a, en de inhoud van het tweede lid, artikel 41, vijfde en zevende lid, en artikel 43, vijfde lid;
b. indien tot de personen voor wie bijstand is aangevraagd geen persoon jonger dan 27 jaar behoort: hij in staat is gesteld zijn aanvraag in te dienen bij de Sociale verzekeringsbank.
-4. Het plan van aanpak, bedoeld in artikel 44a, wordt door de Sociale verzekeringsbank vastgesteld in overeenstemming met het college.

 

Art. 47e. Gegevensverstrekkingen aan en door de Sociale verzekeringsbank  [GeschiedenisStb. 2009, 596]
De artikelen 64 en 67 zijn van overeenkomstige toepassing voor het kosteloos verstrekken van opgaven en inlichtingen aan de Sociale verzekeringsbank die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van de taak van de Sociale verzekeringsbank op grond van dit hoofdstuk en voor het verstrekken van gegevens door de Sociale verzekeringsbank uit de administratie voor de uitvoering van deze taak.

 

Art. 47f. Overgang krediethypotheek  [GeschiedenisStb. 2010, 838]
-1. Rechten en verplichtingen die voortvloeien uit een door het college verstrekte geldlening of borgtocht op grond van artikel 48, 50 of 78c die op grond van artikel 47a wordt voortgezet, gaan over op de Sociale verzekeringsbank.
-2. Vermogensbestanddelen die voortvloeien uit een geldlening als bedoeld in het eerste lid gaan met ingang van de datum van voortzetting van de geldlening op grond van artikel 47a over op de Sociale verzekeringsbank, zonder dat daarvoor een akte of betekening nodig is.
-3. Met betrekking tot de op grond van het tweede lid overgaande vermogensbestanddelen die in openbare registers te boek zijn gesteld, zal verandering van de tenaamstelling in die registers plaatsvinden door de bewaarders van die registers. De daartoe benodigde opgaven worden door de zorg van Onze Minister aan de bewaarders van de desbetreffende registers gedaan.
-4. Ter zake van de in het tweede lid bedoelde overgang van vermogensbestanddelen blijft heffing van overdrachtsbelasting achterwege.
-5. Indien de Sociale verzekeringsbank het bedrag van de geldlening of borgtocht invordert, betaalt de Sociale verzekeringsbank aan het college, bedoeld in het eerste lid, het bedrag van de door het college verstrekte geldlening of borgtocht of indien de opbrengst na aftrek van kosten minder bedraagt dan het totale bedrag van de geldlening of borgtocht, een evenredig deel van de geldlening of borgtocht.

 

Art. 47g. Bestuurlijke boete  [GeschiedenisStb. 2012, 462]
-1. De Sociale verzekeringsbank legt een bestuurlijke boete op van ten hoogste het benadelingsbedrag wegens het niet of niet behoorlijk nakomen door de belanghebbende van de verplichting, bedoeld in artikel 17, eerste lid. De bestuurlijke boete is niet lager dan de boete die op grond van het derde lid zou worden opgelegd indien er geen sprake was van een benadelingsbedrag.
-2. In dit artikel wordt onder benadelingsbedrag verstaan het bedrag dat als gevolg van het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting, bedoeld in artikel 17, eerste lid, ten onrechte of tot een te hoog bedrag aan bijstand is ontvangen.
-3. Indien het niet of niet behoorlijk nakomen door de belanghebbende van een verplichting als bedoeld in artikel 17, eerste lid, niet heeft geleid tot een benadelingsbedrag, legt de Sociale verzekeringsbank een bestuurlijke boete op van ten hoogste het bedrag van de tweede categorie, bedoeld in artikel 23, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht.
-4. De Sociale verzekeringsbank kan afzien van het opleggen van een bestuurlijke boete als bedoeld in het derde lid en volstaan met het geven van een schriftelijke waarschuwing wegens het niet of niet behoorlijk nakomen door de belanghebbende van een verplichting als bedoeld in artikel 17, eerste lid, tenzij het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting plaatsvindt binnen een periode van twee jaar te rekenen vanaf de datum waarop eerder aan de belanghebbende een zodanige waarschuwing is gegeven.
-5. De Sociale verzekeringsbank legt een bestuurlijke boete op wegens het niet of niet behoorlijk nakomen door de belanghebbende van de verplichting, bedoeld in artikel 17, eerste lid, als gevolg waarvan ten onrechte of tot een te hoog bedrag aan bijstand is ontvangen, van ten hoogste 150% van het benadelingsbedrag indien binnen een tijdvak van vijf jaar voorafgaand aan de dag van constatering van de overtreding een eerdere overtreding, bestaande uit eenzelfde gedraging, is geconstateerd en de bestuurlijke boete of strafrechtelijke sanctie wegens de eerdere overtreding onherroepelijk is geworden.
-6. In afwijking van het vijfde lid is het in dat lid genoemde tijdvak van vijf jaar tien jaar indien wegens de eerdere overtreding, bedoeld in het vijfde lid, de belanghebbende is gestraft met een onvoorwaardelijke gevangenisstraf.
-7. De Sociale verzekeringsbank kan:
a. de bestuurlijke boete verlagen indien sprake is van verminderde verwijtbaarheid;
b. afzien van het opleggen van een bestuurlijke boete indien daarvoor dringende redenen aanwezig zijn.
-8. Degene aan wie een bestuurlijke boete is opgelegd, is verplicht desgevraagd aan de Sociale verzekeringsbank de inlichtingen te verstrekken die voor de tenuitvoerlegging van de bestuurlijke boete van belang zijn.
-9. Bij algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gesteld over de hoogte van de bestuurlijke boete. [Bszw]
-10. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld met betrekking tot de wijze van tenuitvoerlegging van de beschikking waarbij de bestuurlijke boete is opgelegd.
-11. In afwijking van artikel 8:69 van de Algemene wet bestuursrecht kan de rechter in beroep of hoger beroep het bedrag waarop de bestuurlijke boete is vastgesteld ook ten nadele van de belanghebbende wijzigen.

 

 

HOOFDSTUK  6

Bevoegdheden en faciliteiten gemeenten

 

§ 6.1.  Vorm bijstand

 

Art. 48. Geldlening, borgtocht en bijstand in natura  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2008, 592Stb. 2009, 265Stb. 2010, 228Stb. 2011, 645Stb. 2011, 650Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AB1309AB1806AD7123AD9031]
-1. Tenzij in deze wet anders is bepaald, wordt de bijstand verleend om niet.
-2. Bijstand kan worden verleend in de vorm van een geldlening of borgtocht, indien:
a. redelijkerwijs kan worden aangenomen dat de belanghebbende op korte termijn over voldoende middelen zal beschikken om over de betreffende periode in de noodzakelijke kosten van het bestaan te voorzien;
b. de noodzaak tot bijstandverlening het gevolg is van een tekortschietend besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan;
c. de aanvraag een door de belanghebbende te betalen waarborgsom betreft;
d. het bijstand ter gedeeltelijke of volledige aflossing van een schuldenlast betreft.
-3. Het college kan aan het verlenen van bijstand in de vorm van een geldlening verplichtingen verbinden die zijn gericht op meerdere zekerheid voor de nakoming van de aan deze bijstand verbonden rente- en aflossingsverplichtingen.
-4. Het college verstrekt bijzondere bijstand als bedoeld in artikel 35, vijfde lid, in natura, tenzij dit naar het oordeel van het college leidt tot een ondoelmatige uitvoering van dat lid.
-5. Indien de persoon aan wie bijstand in de vorm van een geldlening wordt verleend algemene bijstand of een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen of het Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004 ontvangt, is het college bevoegd tot verrekening van die geldlening met die algemene bijstand of uitkering.

 

Art. 49. Schuldenlast  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2005, 339Stb. 2006, 605Stb. 2010, 838]
In afwijking van artikel 13, eerste lid, onderdeel g, kan het college bijzondere bijstand verlenen:
a. in de vorm van borgtocht indien het verzoek van de belanghebbende tot verlening van een saneringskrediet is afgewezen vanwege diens beperkte mogelijkheden tot terugbetaling en de borgtocht noodzakelijk is om de krediettransactie alsnog doorgang te doen vinden door een:
1º. gemeentelijke kredietbank als bedoeld in de Wet op het financieel toezicht;
2º. een financiële onderneming die ingevolge de Wet op het financieel toezicht in Nederland het bedrijf van bank mag uitoefenen, indien de gemeente niet is aangesloten bij een gemeentelijke kredietbank dan wel daarmee geen relatie onderhoudt;
b. indien daartoe zeer dringende redenen bestaan en de in onderdeel a genoemde mogelijkheid geen uitkomst biedt.

 

Art. 50. Eigen woning  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322]      [JurisprudentieLJN AA6465AB1309AB2256]
-1. De belanghebbende die eigenaar is van een door hemzelf of zijn gezin bewoonde woning met bijbehorend erf heeft recht op bijstand voor zover tegeldemaking, bezwaring of verdere bezwaring van het in de woning met bijbehorend erf gebonden vermogen in redelijkheid niet kan worden verlangd.
-2. Indien voor de belanghebbende, bedoeld in het eerste lid, recht op algemene bijstand bestaat, heeft die bijstand de vorm van een geldlening:
a. indien de bijstand over een periode van één jaar, te rekenen vanaf de eerste dag waarover bijstand wordt verleend, naar verwachting meer bedraagt dan het nettominimumloon, bedoeld in artikel 37, eerste lid; en
b. voor zover het vermogen gebonden in de woning met bijbehorend erf hoger is dan het vermogen, bedoeld in artikel 34, tweede lid, onderdeel d.

 

Art. 51. Duurzame gebruiksgoederen  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]      [JurisprudentieLJN AA4268AB0950AB6634AE8232]
-1. Bijzondere bijstand voor de kosten van noodzakelijke duurzame gebruiksgoederen kan worden verleend in de vorm van een geldlening of borgtocht, dan wel in de vorm van een bedrag om niet.
-2. Indien een geldlening als bedoeld in het eerste lid wordt verstrekt, stemt het college de aflossingsbedragen en de duur van de aflossing mede af op de omstandigheden, mogelijkheden en middelen van de belanghebbende.

 

Art. 52. Voorschot  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2006, 712]      [JurisprudentieLJN AA9549]
-1. Het college verleent uiterlijk binnen vier weken na de datum van aanvraag en vervolgens telkens uiterlijk na vier weken, bij wijze van voorschot algemene bijstand in de vorm van een renteloze geldlening, zolang het recht op algemene bijstand niet is vastgesteld. De eerste zin is niet van toepassing, indien:
a. de belanghebbende de voor de vaststelling van het recht op algemene bijstand van belang zijnde gegevens of de gevorderde bewijsstukken niet, niet tijdig of onvolledig heeft verstrekt en hem dit te verwijten valt, dan wel indien de belanghebbende anderszins onvoldoende medewerking verleent;
b. bij de aanvraag duidelijk is dat geen recht op algemene bijstand bestaat.
-2. De hoogte van het in het eerste lid bedoelde voorschot bedraagt in ieder geval 90% van de hoogte van de algemene bijstand, bedoeld in artikel 19, tweede lid.
-3. Het college is bevoegd om bij wijze van voorschot bijzondere bijstand te verlenen in de vorm van een renteloze geldlening.
-4. Indien bijstand wordt verleend over een periode waarover met toepassing van het eerste lid een voorschot is verleend, kan deze bijstand zonder machtiging van de belanghebbende worden verrekend met dit voorschot.

 

Art. 53. Voorschot UWV  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2005, 525Stb. 2005, 573Stb. 2010, 228Stb. 2011, 288]
-1. Indien algemene bijstand wordt verleend over een periode waarover een uitkering op grond van de Werkloosheidswet, de Ziektewet, de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen, de Wet inkomensvoorziening oudere werklozen of de Toeslagenwet of een inkomensvoorziening op grond van de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten als voorschot op grond van artikel 4:95 van de Algemene wet bestuursrecht betaalbaar is gesteld en dit voorschot door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen wordt teruggevorderd, kan deze bijstand zonder machtiging van de belanghebbende tot het bedrag van dit voorschot aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen worden betaald.
-2. In het geval, bedoeld in het eerste lid, vergoedt de gemeente aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen tevens de over de te verlenen bijstand verschuldigde loonbelasting, premies volksverzekeringen en de inkomensafhankelijke bijdrage, bedoeld in artikel 42 van de Zorgverzekeringswet.

 

 

§ 6.2.  Onderzoek, opschorten en herzien

 

Art. 53a.¹ Verstrekking en onderzoek gegevens [BS]  [KamerstukkenNvW + bisgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2007, 555Stb. 2008, 600Stb. 2011, 650Stb. 2012, 463Stb. 2013, 236Stb. 2013, 316Stb. 2014, 227Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AA3968AA7064AA8691AD3773AD9662]
-1. Onverminderd artikel 30c, tweede, vierde en vijfde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen bepaalt het college welke gegevens ten behoeve van de verlening van bijstand dan wel de voortzetting daarvan door de belanghebbende in ieder geval worden verstrekt en welke bewijsstukken worden overgelegd, alsmede de wijze en het tijdstip waarop de verstrekking van gegevens plaatsvindt. De gegevens en bewijsstukken worden door het college niet verkregen van de belanghebbende voor zover ze zijn verkregen door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen dan wel voor zover zij verkregen kunnen worden uit de polisadministratie, bedoeld in artikel 33 van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, de verzekerdenadministratie, bedoeld in artikel 35 van die wet, alsmede uit de basisregistratie personen, tenzij hierdoor een goede vervulling van de taak van het college op grond van dit artikel wordt belet of bij wettelijk voorschrift anders is bepaald. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen andere administraties worden aangewezen waarvoor de tweede zin van toepassing is, worden regels gesteld over de gegevens die het betreft en kunnen administraties worden aangewezen waarvoor de tweede zin tijdelijk niet van toepassing is. Indien het authentieke gegevens uit andere basisregistraties betreft, is dit lid van overeenkomstige toepassing.
-2. In aanvulling op het eerste lid kan het college de belanghebbende verzoeken aan te tonen dat:
a. hij een belanghebbende is als bedoeld in artikel 20, eerste lid, aanhef en onder a, of artikel 20, tweede lid, aanhef en onder a, of artikel 21, aanhef en onder a of b, of artikel 22, aanhef en onder a of b;
b. de feitelijke woonsituatie van hemzelf, van zijn echtgenoot of van een kind in overeenstemming is met het door hem verstrekte adres van hemzelf, zijn echtgenoot of van een kind;
c. hij de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan niet geheel of gedeeltelijk kan delen met een ander.
Teneinde hem daartoe in de gelegenheid te stellen, kan het college bij die verzoeken de belanghebbende aanbieden met diens toestemming zijn woning binnen te treden.
-3. Indien de belanghebbende niet desgevraagd aantoont dat hij een belanghebbende is als bedoeld in artikel 20, eerste lid, aanhef en onder a, of artikel 20, tweede lid, aanhef en onder a, of artikel 21, aanhef en onder a of b, of artikel 22, aanhef en onder a of b:
a. kent het college, onverminderd de toepassing van artikel 27, de uitkering toe respectievelijk herziet het de uitkering naar de helft van de norm, bedoeld in artikel 20, eerste lid, onderdeel b, onderscheidenlijk artikel 20, tweede lid, onderdeel b, onderscheidenlijk artikel 21, onderdeel c, onderscheidenlijk artikel 22, onderdeel c;
b. wordt de belanghebbende voor de toepassing van de artikelen 9, vierde lid, en 9a niet als alleenstaande ouder aangemerkt;
c. zijn de artikelen 25 en 30, tweede lid, in die gevallen niet van toepassing.
-4. Indien de belanghebbende niet desgevraagd de woonsituatie, bedoeld in het tweede lid, onderdeel b, aantoont op de wijze, bedoeld in de laatste zin van dat lid, schort het college de betaling van de bijstand op, niet dan nadat het college aan belanghebbende gelegenheid heeft gegeven op andere wijze aan te tonen dat het feitelijke woonadres overeenkomt met het verstrekte adres, indien daartoe niet eerder aan belanghebbende gelegenheid is geboden.
-5. Het college doet schriftelijke mededeling van de opschorting aan de belanghebbende en stelt hem daarbij in de gelegenheid om aan te tonen dat het feitelijke woonadres overeenstemt met het verstrekte adres. Artikel 40, vierde lid, aanhef en onder c, en zesde lid, tweede zin, zijn van overeenkomstige toepassing.
-6. Indien de belanghebbende niet desgevraagd zijn situatie als bedoeld in het tweede lid, onderdeel c, aantoont, zijn de artikelen 25 en 30, tweede lid, niet van toepassing en wordt de norm overeenkomstig artikel 26 verlaagd.
-7. Het college is bevoegd onderzoek in te stellen naar de juistheid en volledigheid van de verstrekte gegevens en zo nodig naar andere gegevens die noodzakelijk zijn voor de verlening dan wel de voortzetting van bijstand. Indien het onderzoek daartoe aanleiding geeft, kan het college besluiten tot herziening of intrekking van de bijstand.
-8. De voordracht voor een krachtens het eerste lid, derde zin, vast te stellen algemene maatregel van bestuur wordt niet eerder gedaan dan twee weken nadat het ontwerp aan beide kamers der Staten-Generaal is overgelegd.

1. Ingevolge artikel 78g, eerste lid, treedt artikel 53a, voor zover het betreft zelfstandigen als bedoeld in artikel 78f, in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip; ingevolge artikel 2, eerste lid, van het Besluit van 23 december 2010, Stb. 2010, 839, treedt artikel 53a, voor zover het betreft zelfstandigen als bedoeld in artikel 78f, in werking met ingang van 1 juli 2011, red.

 

Art. 54. Onjuiste gegevens en onvoldoende medewerking  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2008, 600Stb. 2013, 236]      [JurisprudentieLJN AA3555AA3567AA3687AA3771AA4808AA5738AA6711AA6725AA6936AA7084AA8239AA8691AA9382AB0237AB0596AB1261AB1792AB1797AB2256AC1903AD3773AD3845AR7248AD5912AE0154AE0165AE1085AE1887AE3713AE3721AE3802AE4236AE4247AE6057AE6820AE6822AE7159AE7242AE7599AE9538AF0896AT0206AT0233AT0237]
-1. Indien de belanghebbende de voor de verlening van bijstand van belang zijnde gegevens of de gevorderde bewijsstukken niet, niet tijdig of onvolledig heeft verstrekt en hem dit te verwijten valt, dan wel indien de belanghebbende anderszins onvoldoende medewerking verleent, kan het college het recht op bijstand voor de duur van ten hoogste acht weken opschorten:
a. vanaf de eerste dag van de periode waarop het verzuim betrekking heeft; of
b. vanaf de dag van het verzuim indien niet kan worden bepaald op welke periode dit verzuim betrekking heeft.
-2. Het college doet mededeling van de opschorting aan de belanghebbende en nodigt hem uit binnen een door hen ¹ te stellen termijn het verzuim te herstellen.
-3. Het college herziet een besluit tot toekenning van bijstand, dan wel trekt een besluit tot toekenning van bijstand in, indien het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting, bedoeld in artikel 17, eerste lid, of artikel 30c, tweede en derde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, heeft geleid tot het ten onrechte of tot een te hoog bedrag verlenen van bijstand. Onverminderd het elders in deze wet bepaalde ter zake van herziening of intrekking van een besluit tot toekenning van bijstand kan het college een besluit tot toekenning van bijstand herzien of intrekken indien anderszins de bijstand ten onrechte of tot een te hoog bedrag is verleend.
-4. Als de belanghebbende in het geval, bedoeld in het eerste lid, het verzuim niet herstelt binnen de daarvoor gestelde termijn, kan het college na het verstrijken van deze termijn het besluit tot toekenning van bijstand intrekken met ingang van de eerste dag waarover het recht op bijstand is opgeschort.

1. Volgens de redactie dient "hen" te worden vervangen door: het college.

 

 

§ 6.3.  Aanvullende verplichtingen

 

Art. 55. Nadere verplichtingen  [KamerstukkenVvWMvTNvWgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]      [JurisprudentieLJN AA3968AA8961AB2483AD7718AE4985AF0888AF1186]
Naast de verplichtingen die ingevolge hoofdstuk 2 in elk geval aan de bijstand verbonden zijn, dan wel daaraan door het college verbonden worden, kan het college vanaf de dag van melding als bedoeld in artikel 44, tweede lid, verplichtingen opleggen die strekken tot arbeidsinschakeling, dan wel die verband houden met aard en doel van een bepaalde vorm van bijstand of die strekken tot zijn vermindering of beëindiging. Een verplichting kan, op advies van een arts, inhouden het zich onderwerpen aan een noodzakelijke behandeling van medische aard.

 

Art. 56.¹ Kinderalimentatie  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]
-1. Het instellen van een verzoek tot toekenning van een uitkering tot levensonderhoud voor kinderen verschuldigd krachtens Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek kan door het college als verplichting aan de bijstand worden verbonden, indien de belanghebbende hierop aanspraak heeft.
-2. Indien het college de in het eerste lid genoemde verplichting oplegt, dient de belanghebbende zelf een verzoek ter zake in bij een bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen instelling.

1. Ingevolge artikel 1, aanhef en onder b, van het Besluit van 10 oktober 2003, Stb. 2003, 386, treedt artikel 56 in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip. Volgens de redactie laat de intrekking met ingang van 1 januari 2009 van het Besluit van 10 oktober 2003, Stb. 2003, 386, ingevolge artikel VIIIa van de Intrekkingswet IWwb, dit onverlet (zie ook bovengenoemde kamerstukken bij artikel 56).

 

Art. 57. Noodzakelijke betalingen en bijstand in natura  [KamerstukkenVvWMvTVAAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]      [JurisprudentieLJN AD3773]
Indien en zolang er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat de belanghebbende zonder hulp niet in staat is tot een verantwoorde besteding van zijn bestaansmiddelen, kan het college:
a. aan de bijstand de verplichting verbinden dat de belanghebbende eraan meewerkt dat het college in naam van de belanghebbende noodzakelijke betalingen uit de toegekende bijstand verricht;
b. de bijstand in natura verstrekken.

 

 

§ 6.4.  Terugvordering

 

Art. 58. Terugvordering  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVNvW + bisANvVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2003, 544Stb. 2005, 525Stb. 2009, 265Stb. 2011, 288Stb. 2012, 462 Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AA3543AA3546AA3687AA3977AA4021AA4072AA4129AA4808AA5668AA5738AA6711AA6725AA6936AA7084AA8239AA8349AA8506AA8511AA8811AA9382AA9549AA9587AB0237AB0596AB1261AB1792AB1797AB2256AR7248AB2260AB2488AB3076AB3331AC1903AD3845AD4029AD5912AD6630AD8171AD9031AE1085AE1887AE2699AE3713AE3721AE4236AE4247AE4494AE6166AE6817AE6820AE6822AE7159AE7242AE7599AE8643AE9538AF0896AF1408AT0206AT0233AT0237]
-1. Het college van de gemeente die de bijstand heeft verleend, vordert de kosten van bijstand terug voor zover de bijstand ten onrechte of tot een te hoog bedrag is ontvangen als gevolg van het niet of niet behoorlijk nakomen van de verplichting, bedoeld in artikel 17, eerste lid, of de verplichtingen, bedoeld in artikel 30c, tweede en derde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen.
-2. Het college van de gemeente die de bijstand heeft verleend, kan kosten van bijstand terugvorderen, voor zover de bijstand:
a. anders dan in het eerste lid, ten onrechte of tot een te hoog bedrag is verleend;
b. in de vorm van geldlening is verleend en de uit de geldlening voortvloeiende verplichtingen niet of niet behoorlijk worden nagekomen;
c. voortvloeit uit gestelde borgtocht;
d. ingevolge artikel 52 bij wijze van voorschot is verleend en nadien is vastgesteld dat geen recht op bijstand bestaat;
e. anderszins onverschuldigd is betaald voor zover de belanghebbende dit redelijkerwijs had kunnen begrijpen; of
f. anderszins onverschuldigd is betaald, waaronder begrepen dat:
1º. de belanghebbende naderhand met betrekking tot de periode waarover bijstand is verleend over in aanmerking te nemen middelen als bedoeld in paragraaf 3.4 beschikt of kan beschikken;
2º. bijstand is verleend met een bepaalde bestemming en naderhand door de belanghebbende vergoedingen of tegemoetkomingen worden ontvangen met het oog op die bestemming.
-3. Indien een gemeente ingevolge artikel 42, derde lid, gehouden is kosten van bijstand over een bepaalde periode aan een andere gemeente te vergoeden, geschiedt de terugvordering over die periode, voor zover zij nog niet heeft plaatsgehad, door het college van eerstgenoemde gemeente.
-4. Het college is bevoegd tot verrekening van in de voorafgaande drie maanden ontvangen middelen met de algemene bijstand.
-5. Bij gebreke van tijdige betaling kan de vordering worden verhoogd met de op de terugvordering betrekking hebbende kosten. Loonbelasting en de premies volksverzekeringen waarvoor de gemeente die de bijstand verstrekt krachtens de Wet op de loonbelasting 1964 inhoudingsplichtige is, kunnen worden teruggevorderd voor zover deze belasting en premies niet verrekend kunnen worden met de door het college af te dragen loonbelasting en premies volksverzekeringen.
-6. Terugvordering als bedoeld in het tweede lid, onderdeel e, vindt niet plaats indien de betreffende kosten zijn gemaakt meer dan twee jaar vóór de datum van verzending van het besluit tot terugvordering.
-7. In afwijking van het eerste lid kan het college besluiten van terugvordering of van verdere terugvordering als bedoeld in het eerste lid af te zien indien de persoon van wie de kosten van bijstand worden teruggevorderd:
a. gedurende tien jaar volledig aan zijn betalingsverplichtingen heeft voldaan;
b. gedurende tien jaar niet volledig aan zijn betalingsverplichtingen heeft voldaan, maar het achterstallige bedrag over die periode, vermeerderd met de daarover verschuldigde wettelijke rente en de op de invordering betrekking hebbende kosten, alsnog heeft betaald;
c. gedurende tien jaar geen betalingen heeft verricht en niet aannemelijk is dat hij deze op enig moment zal gaan verrichten; of
d. een bedrag overeenkomend met ten minste 50% van de restsom in één keer aflost.
-8. Indien daarvoor dringende redenen aanwezig zijn, kan het college besluiten geheel of gedeeltelijk van terugvordering af te zien.

 

Art. 59. Terugvordering gezinsleden  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVNvW + bisgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2008, 600Stb. 2010, 228Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322 Stb. 2014, 269]      [JurisprudentieLJN AA6362AA7084AB0237AB0596AB1019AB1792AB2488AB3075AB3331AD5366AE1085AE1887AE6090]
-1. Onverminderd artikel 58 kunnen kosten van bijstand, indien de bijstand aan een gezin wordt verleend, van alle gezinsleden worden teruggevorderd.
-2. Indien de bijstand als gezinsbijstand aan gehuwden had moeten worden verleend, maar zulks achterwege is gebleven omdat de belanghebbende de verplichtingen, bedoeld in artikel 17 of artikel 30c, tweede en derde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, niet of niet behoorlijk is nagekomen, kunnen de kosten van bijstand mede worden teruggevorderd van de persoon met wiens middelen als bedoeld in paragraaf 3.4, bij de verlening van bijstand rekening had moeten worden gehouden.
-3. De in het eerste en tweede lid bedoelde personen zijn hoofdelijk aansprakelijk voor de terugbetaling van kosten van bijstand die worden teruggevorderd.

 

Art. 60. Besluit tot terugvordering en betaling bestuurlijke boete  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2009, 265Stb. 2009, 318Stb. 2010, 228Stb. 2010, 838Stb. 2011, 645Stb. 2011, 650Stb. 2012, 462]      [JurisprudentieLJN AA7322AD7523AE3268AF1533AF1552]
-1. De persoon van wie kosten van bijstand worden teruggevorderd, is verplicht desgevraagd aan het college de inlichtingen te verstrekken die voor terugvordering op grond van deze paragraaf van belang zijn.
-2. Het college kan de kosten van de bijstand, bedoeld in de artikelen 58 en 59 invorderen bij dwangbevel.
-3. Indien de persoon van wie kosten van bijstand als bedoeld in de artikelen 58, met uitzondering van het eerste lid, en 59 worden teruggevorderd algemene bijstand of een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen ontvangt, is het college bevoegd tot verrekening van die kosten met die algemene bijstand of uitkering.
-4. Indien de persoon van wie kosten van bijstand als bedoeld in artikel 58, eerste lid, worden teruggevorderd dan wel verplicht is tot betaling van een bestuurlijke boete algemene bijstand of een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen ontvangt, verrekent het college die kosten en bestuurlijke boete met die algemene bijstand of uitkering.
-5. De in artikel 479g van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering aan de raad voor de kinderbescherming toegekende bevoegdheid komt gelijkelijk toe aan het college. Indien het college gebruik maakt van deze bevoegdheid, geschiedt de bekendmaking van het dwangbevel, in afwijking van artikel 4:123, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, door middel van toezending per post aan degene van wie kosten van bijstand worden teruggevorderd.
-6. Zolang de belanghebbende de verplichtingen, bedoeld in het eerste lid en de artikelen 18a, achtste lid, en 47g, achtste lid, niet of niet behoorlijk nakomt:
a. is het college, in afwijking van artikel 4:93, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht, bevoegd tot verrekening voor zover beslag op de vordering van de schuldeiser nietig zou zijn;
b. geldt de beslagvrije voet, bedoeld in de artikelen 475c tot en met 475e van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, in afwijking van artikel 4:116 van de Algemene wet bestuursrecht, niet bij invordering van kosten van bijstand en de bestuurlijke boete bij dwangbevel.
-7. Terugvordering van kosten van bijstand als bedoeld in de artikelen 58 en 59 is bevoorrecht en volgt onmiddellijk na de vorderingen in artikel 288 van Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek omschreven.

 

Art. 60a. Verrekening  [GeschiedenisStb. 2010, 838Stb. 2011, 645Stb. 2011, 650Stb. 2012, 462Stb. 2013, 236]
-1. Indien degene van wie de kosten van bijstand worden teruggevorderd dan wel die verplicht is tot betaling van een bestuurlijke boete algemene bijstand of een uitkering op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werklozen werknemers of de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen ontvangt van het college van een andere gemeente dan het college dat de kosten van bijstand terugvordert of de bestuurlijke boete heeft opgelegd, betaalt het college van die andere gemeente, zonder dat daarvoor een machtiging nodig is van de belanghebbende, het bedrag van de terugvordering of de bestuurlijke boete uit de algemene bijstand of de uitkering op verzoek aan het college dat de kosten van bijstand terugvordert of de bestuurlijke boete heeft opgelegd.
-2. Indien degene van wie de kosten van bijstand worden teruggevorderd dan wel die verplicht is tot betaling van een bestuurlijke boete een uitkering ontvangt op grond van de Werkloosheidswet, de Wet inkomensvoorziening oudere werklozen, de Ziektewet, de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen, de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening militairen, de Wet arbeid en zorg of de Toeslagenwet of inkomensondersteuning ontvangt op grond van de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten, betaalt het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, zonder dat daarvoor een machtiging nodig is van belanghebbende, het bedrag van de terugvordering of de bestuurlijke boete uit de uitkering of de inkomensondersteuning op verzoek aan het college dat de kosten van bijstand terugvordert of de bestuurlijke boete heeft opgelegd.
-3. Indien degene van wie de kosten van bijstand worden teruggevorderd dan wel die verplicht is tot betaling van een bestuurlijke boete een uitkering ontvangt op grond van de Algemene Ouderdomswet of de Algemene nabestaandenwet, betaalt de Sociale verzekeringsbank, zonder dat daarvoor een machtiging nodig is van belanghebbende, het bedrag van de terugvordering of de bestuurlijke boete uit de uitkering op verzoek aan het college dat de kosten van bijstand terugvordert of de bestuurlijke boete heeft opgelegd.
-4. Onverminderd artikel 60, derde lid, en het eerste, tweede en derde lid kan het college een vordering die een belanghebbende op hem heeft, verrekenen met een vordering als bedoeld in artikel 58 en 59.
-5. Indien de kosten van bijstand worden teruggevorderd door de Sociale verzekeringsbank is het eerste tot en met het vierde lid van overeenkomstige toepassing.

 

Art. 60b. Verrekening bestuurlijke boete bij recidive  [GeschiedenisStb. 2012, 462]
-1. Bij de verrekening, bedoeld in artikel 60, vierde lid, kan de bestuurlijke boete, bedoeld in de artikelen 18a, vijfde lid, en 47g, vijfde lid, door het college onderscheidenlijk de Sociale verzekeringsbank, in afwijking van artikel 4:93, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht, verrekend worden gedurende een tijdvak van ten hoogste drie maanden vanaf het moment van de dagtekening waarop de bestuurlijke boete is opgelegd.
-2. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing bij de betaling, bedoeld in artikel 60a, eerste lid, van de bestuurlijke boete, bedoeld in de artikelen 18a, vijfde lid, en 47g, vijfde lid, met dien verstande dat het college van die andere gemeente, bedoeld in artikel 60a, eerste lid, onderscheidenlijk de Sociale verzekeringsbank de bevoegdheid heeft op verzoek van de belanghebbende bij de verrekening de beslagvrije voet, bedoeld in de artikelen 475c tot en met 475e van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, toe te passen.
-3. Artikel 60, vierde lid, en het eerste en tweede lid zijn van overeenkomstige toepassing op de verrekening van de bestuurlijke boete, bedoeld in de artikelen 18a, eerste lid, en 47g, eerste lid, indien en voor zover op het moment van verrekening, bedoeld in het eerste lid, de bestuurlijke boete door de overtreder niet is betaald.
-4. De voorgaande leden laten de verrekening van de bestuurlijke boete op grond van de artikelen 60, vierde lid, en 60a, eerste lid, na het tijdvak, bedoeld in het eerste lid, onverlet.

 

Art. 60c. Geen schuldregeling bij overtreding informatieverplichtingen  [GeschiedenisStb. 2012, 462]
Door het college wordt geen medewerking verleend aan een schuldregeling indien een vordering is ontstaan door het niet of niet behoorlijke nakomen door de belanghebbende van de verplichting, bedoeld in artikel 17, eerste lid, of de verplichtingen, bedoeld in artikel 30c, tweede en derde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, en hiervoor een bestuurlijke boete is opgelegd, dan wel met betrekking tot het niet of niet behoorlijk nakomen van die verplichtingen aangifte is gedaan op grond van het Wetboek van Strafrecht.

 

 

§ 6.5.  Verhaal

 

Art. 61. Algemeen  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2008, 586]      [JurisprudentieLJN AD4937AD9031AE3551AE4038]
Kosten van bijstand kunnen door het college worden verhaald in de gevallen en naar de regels aangegeven in deze paragraaf.

 

Art. 62. Onderhoudsplicht  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2008, 586]
Kosten van bijstand kunnen tot de grens van de onderhoudsplicht, bedoeld in Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek, worden verhaald:
a. op degene die bij het ontbreken van gezinsverband zijn onderhoudsplicht jegens zijn echtgenoot of minderjarig kind niet of niet behoorlijk nakomt en op het minderjarige kind dat zijn onderhoudsplicht jegens zijn ouders niet of niet behoorlijk nakomt;
b. op degene die zijn onderhoudsplicht na echtscheiding of ontbinding van het huwelijk na scheiding van tafel en bed niet of niet behoorlijk nakomt;
c. op degene die zijn onderhoudsplicht op grond van artikel 395a van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek niet of niet behoorlijk nakomt jegens zijn meerderjarig kind aan wie bijzondere bijstand is verleend.

 

Art. 62a. Uitkering tot levensonderhoud  [GeschiedenisStb. 2008, 586]
Bij de beoordeling van het bestaan van het verhaalsrecht, bedoeld in artikel 159a van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek of artikel 62, en de omvang van het te verhalen bedrag wordt rekening gehouden met de maatstaven die gelden en de omstandigheden die van belang zijn in het geval dat de rechter dient te beslissen over de vraag of, en zo ja, tot welk bedrag een uitkering tot levensonderhoud na echtscheiding, scheiding van tafel en bed of ontbinding van het huwelijk na scheiding van tafel en bed zou moeten worden toegekend.

 

Art. 62b. Verhaal volgens rechterlijke uitspraak  [GeschiedenisStb. 2008, 586 + bis]
-1. Indien een rechterlijke uitspraak betreffende levensonderhoud verschuldigd op grond van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek die uitvoerbaar is niet wordt nagekomen, wordt verhaald in overeenstemming met deze uitspraak.
-2. De betaling van het verschuldigde geschiedt binnen 30 dagen na bekendmaking van het besluit tot verhaal overeenkomstig het eerste lid.
-3. Degene op wie wordt verhaald, kan binnen de termijn waarbinnen betaling moet plaatsvinden tegen het besluit tot verhaal in verzet komen door een verzoekschrift aan de rechtbank. Het verzet kan niet gegrond zijn op de bewering dat de uitkering tot onderhoud ten onrechte is opgelegd of onjuist is vastgesteld. Indien tijdig verzet is gedaan, wordt de invordering pas voortgezet zodra het verzet is ingetrokken of ongegrond verklaard.
-4. Het college is bevoegd, met uitsluiting van degene die de bijstand ontvangt, het verschuldigde bij dwangbevel in te vorderen.

 

Art. 62c. Bevoegd college  [GeschiedenisStb. 2008, 586]
-1. Indien degene die bijstand ontvangt of heeft ontvangen en ten aanzien van wie door de rechter een verhaalsbedrag verschuldigd op grond van artikel 159a van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek of artikel 62 is vastgesteld zijn woonplaats verplaatst naar een andere gemeente en aldaar bijstand ontvangt of heeft ontvangen, gaat de bevoegdheid tot tenuitvoerlegging van de rechterlijke uitspraak op het college van de andere gemeente over.
-2. Het college van de vertrekgemeente blijft bevoegd tot tenuitvoerlegging voor zover het gaat om betalingsachterstanden ter zake van verhaal van bijstand die door dat college is verleend.

 

Art. 62d. Indexering  [GeschiedenisStb. 2008, 586]
-1. Het door de rechter vastgestelde verhaalsbedrag verschuldigd op grond van artikel 159a van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek of artikel 62 wordt jaarlijks met ingang van 1 januari van rechtswege gewijzigd met het op grond van artikel 402a van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek vast te stellen percentage.
-2. De toepassing van het eerste lid blijft achterwege indien de wijziging van rechtswege bij rechterlijke uitspraak is uitgesloten.

 

Art. 62e. Gewijzigde omstandigheden  [GeschiedenisStb. 2008, 586]
-1. Het door de rechter vastgestelde verhaalsbedrag kan op verzoek van het college of van degene op wie verhaal wordt uitgeoefend door de rechter worden gewijzigd op grond van gewijzigde omstandigheden.
-2. Het college kan aan de rechter verzoeken het verhaalsbedrag in afwijking van een rechterlijke uitspraak betreffende levensonderhoud verschuldigd krachtens Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek vast te stellen, indien de rechter:
a. deze uitspraak zou kunnen wijzigen op de gronden, genoemd in de artikelen 157 en 401 van dat boek;
b. geen rekening heeft kunnen houden met alle voor de betrokken beslissing in aanmerking komende gegevens en omstandigheden betreffende beide partijen.

 

Art. 62f. Verhaal bij schenking en nalatenschap  [GeschiedenisStb. 2008, 586]
Kosten van bijstand kunnen door het college worden verhaald op:
a. degene aan wie de persoon die bijstand ontvangt of heeft ontvangen een schenking heeft gedaan voor zover bij het besluit op de bijstandsaanvraag met de geschonken middelen rekening zou zijn gehouden indien de schenking niet had plaatsgevonden, tenzij gelet op alle omstandigheden aannemelijk is dat de schenker ten tijde van de schenking de noodzaak van bijstandverlening redelijkerwijs niet heeft kunnen voorzien;
b. de nalatenschap van de persoon, indien:
1º. aan die persoon ten onrechte bijstand is verleend en voor zover vóór het overlijden nog geen terugvordering heeft plaatsgevonden;
2º. bijstand is verleend in de vorm van geldlening of als gevolg van borgtocht.

 

Art. 62g. Mededeling verhaalsbesluit  [GeschiedenisStb. 2008, 586 + bis]
-1. Het besluit tot verhaal op grond van deze paragraaf, anders dan met toepassing van artikel 62b, wordt door het college aan degene op wie verhaal wordt gezocht, medegedeeld. Bij verhaal op de nalatenschap kan de mededeling worden gericht tot de langstlevende echtgenoot of één der erfgenamen die geacht kan worden bij de afwikkeling van de nalatenschap te zijn betrokken.
-2. Indien de belanghebbende niet uit eigen beweging bereid is de verlangde gelden aan het college te betalen dan wel niet of niet tijdig tot betaling daarvan overgaat, kan het college overgaan tot verhaal in rechte.

 

Art. 62h. Verzoekschrift tot verhaal  [GeschiedenisStb. 2008, 586]
-1. Verzoekschriften met betrekking tot verhaal in rechte op grond van deze paragraaf, alsmede verzoeken tot wijziging van een rechterlijke verhaalsuitspraak, worden ingediend bij de rechtbank.
-2. Op de indiening en behandeling van het verzoekschrift, alsmede op de procedure in hoger beroep, zijn de artikelen 799, tweede lid, en 801 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering van overeenkomstige toepassing.
-3. Het college kan op grond van deze paragraaf in rechte optreden zonder procureur.

 

Art. 62i. Schakelbepaling  [GeschiedenisStb. 2008, 586 + bisStb. 2009, 318Stb. 2012, 462Stb. 2013, 236]
De artikelen 58, vijfde lid, en 60, eerste en vijfde tot en met zevende lid, zijn met betrekking tot het verhaal van kosten van bijstand van overeenkomstige toepassing, met dien verstande dat artikel 479e, tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering van toepassing is.

 

 

§ 6.6.  Gegevensuitwisseling

 

Art. 63. Inlichtingenverplichting werkgever  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2007, 555Stb. 2009, 596]
-1. Een ieder is verplicht desgevraagd en bevoegd uit eigen beweging aan het college kosteloos opgaven en inlichtingen te verstrekken omtrent feiten en omstandigheden die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van deze wet door het college ten opzichte van een persoon te wiens behoeve bijstand is gevraagd of wordt verleend en die in zijn dienst dan wel voor hem arbeid verricht, heeft verricht of zou kunnen gaan verrichten. De verplichting strekt zich mede uit tot de inkomsten van een persoon van wie kosten van bijstand ingevolge paragraaf 4 ¹ worden of kunnen worden teruggevorderd of op wie kosten van bijstand ingevolge paragraaf 5 ¹ worden of kunnen worden verhaald.
-2. De opgaven en inlichtingen worden desgevraagd schriftelijk, of in een andere vorm die redelijkerwijs kan worden verlangd, binnen een door het college schriftelijk te stellen termijn verstrekt.

1. Volgens de redactie dient "paragraaf 4" te worden vervangen door "paragraaf 6.4" en "paragraaf 5" door: paragraaf 6.5.

 

Art. 64. Inlichtingenverplichting instanties  [KamerstukkenVvWMvTNvVNvV(H)gVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2004, 717Stb. 2005, 345Stb. 2005, 525Stb. 2005, 691Stb. 2006, 415Stb. 2006, 625Stb. 2007, 153Stb. 2007, 555Stb. 2008, 87Stb. 2008, 197Stb. 2008, 586Stb. 2008, 600Stb. 2009, 108Stb. 2009, 318Stb. 2009, 492Stb. 2009, 596Stb. 2010, 838Stb. 2011, 618Stb. 2013, 316Stb. 2013, 405Stb. 2013, 507Stb. 2013, 578]
-1. De hieronder vermelde instanties zijn verplicht desgevraagd aan het college of, indien het college aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen mandaat heeft verleend tot het nemen van besluiten inzake de verlening van bijstand, aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen kosteloos opgaven en inlichtingen te verstrekken die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van deze wet door het college:
a. het college van andere gemeenten;
b. het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen en de Sociale verzekeringsbank;
c. de Belastingdienst;
d. het Zorginstituut Nederland, genoemd in artikel 58, eerste lid, van de Zorgverzekeringswet, de Nederlandse Zorgautoriteit, bedoeld in de Wet marktordening gezondheidszorg, en de zorgverzekeraars in de zin van de artikelen 1, onderdeel b, van de Zorgverzekeringswet of van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten;
e. de bedrijfstakpensioenfondsen, ondernemingspensioenfondsen, risicofondsen, stichtingen tot uitvoering van een regeling inzake vervroegd uittreden en andere organen belast met het doen van uitkeringen of verstrekkingen die bij of krachtens artikel 8 van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers als inkomen worden aangemerkt;
f. de Kamer van Koophandel, met dien verstande dat dit, in afwijking van de aanhef van dit lid, geschiedt tegen betaling van de daarvoor op grond van de Handelsregisterwet 2007 vastgestelde vergoeding;
g. de korpschef en de bevelhebber van de Koninklijke marechaussee in de zin van de Vreemdelingenwet 2000;
h. de Belastingdienst/Toeslagen betreffende de toekenning van tegemoetkomingen met toepassing van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen en Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties betreffende de toepassing van de Wet bevordering eigenwoningbezit;
i. Onze Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, dan wel, voor zover het betreft het onderwijs of onderzoek op het gebied van de landbouw en de natuurlijke omgeving, Onze Minister van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie, betreffende de toepassing van de Wet studiefinanciering 2000, de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten en de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek;
j. Onze Minister van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie betreffende de omvang van de productiebeperkende maatregelen voor het bedrijf van de ondernemer in de agrarische sector;
k. Onze Minister van Veiligheid en Justitie voor zover het betreft de persoon die rechtens zijn vrijheid is ontnomen of de persoon die zich onttrekt aan de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel;
l. de instanties en personen die woonruimte verhuren;
m. de instanties die in het kader van de openbare nutsvoorziening energie en water leveren;
n. derden die in het kader van de uitoefening van beroep of bedrijf de arbeidsinschakeling van personen bevorderen;
o. de geneesheer-directeur, bedoeld in de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen;
p. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties betreffende de toepassing van de Wet inburgering;
q. Onze Minister en de colleges van burgemeester en wethouders voor zover het gegevens betreft die verwerkt worden in de registers kinderopvang en peuterspeelzaalwerk, bedoeld in de Wet kinderopvang en kwaliteitseisen peuterspeelzalen.
-2. De geneesheer-directeur, bedoeld in het eerste lid, onderdeel o, verstrekt slechts gegevens en inlichtingen, indien:
a. deze noodzakelijk zijn voor de uitvoering van artikel 13, derde lid, laatste zin; en
b. deze betrekking hebben op:
1º. de opneming;
2º. het ontslag;
3º. het verleende verlof; of
4º. het ingetrokken verlof.
-3. Het vragen door het college en het verstrekken door de in het eerste lid bedoelde instanties van de in het eerste lid bedoelde gegevens en inlichtingen kan geschieden door tussenkomst van het Inlichtingenbureau. [BIg]
-4. Griffiers van colleges, geheel of ten dele met rechtspraak belast, zijn verplicht desgevraagd aan het college of, indien het college aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen mandaat heeft verleend tot het nemen van besluiten inzake de verlening van bijstand, aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen kosteloos alle gegevens en uittreksels of afschriften van uitspraken, registers en andere stukken te verstrekken die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van deze wet.
-5. De in het eerste en het vierde lid bedoelde verplichtingen strekken zich mede uit tot degene:
a. van wie kosten van bijstand worden of kunnen worden teruggevorderd ingevolge paragraaf 4 ¹ of op wie deze worden of kunnen worden verhaald ingevolge paragraaf 5 ¹;
b. die hun hoofdverblijf hebben in dezelfde woning, of ten aanzien van wie dat redelijkerwijs kan worden vermoed, als degene:
1º. te wiens behoeve bijstand is gevraagd of wordt verleend;
2º. van wie kosten van bijstand worden of kunnen worden teruggevorderd ingevolge paragraaf 4 ¹ of op wie deze worden of kunnen worden verhaald ingevolge paragraaf 5 ¹.
-6. De in het eerste lid en het vierde lid bedoelde gegevens en inlichtingen worden desgevraagd schriftelijk, of in een andere vorm die redelijkerwijs kan worden verlangd, en zo spoedig mogelijk, doch in elk geval binnen vier weken na ontvangst van het verzoek hiertoe, verstrekt.
-7. De in het eerste lid, onderdeel a tot en met k, genoemde instanties treffen desgevraagd met het college en met het Inlichtingenbureau een regeling met betrekking tot de mededeling van wijzigingen in de eerder aan hen gevraagde gegevens en inlichtingen.
-8. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld omtrent het derde lid en de inhoud en vormgeving van de in het zevende lid bedoelde regelingen. [BIg] [BS]
-9. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen één of meer van de in het eerste lid bedoelde instanties worden aangewezen die ten behoeve van aan het college te verstrekken gegevens en inlichtingen, de door het Inlichtingenbureau aan deze instanties verstrekte gegevens van aldaar op dat moment nog onbekende personen opslaan. Het derde lid is van overeenkomstige toepassing. Bij toepassing van de eerste volzin wordt bij of krachtens algemene maatregel van bestuur bepaald op welke wijze en gedurende welke termijn deze gegevens worden opgeslagen. [BIg] [BS]
-10. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen andere instanties en personen dan genoemd in het eerste en het vierde lid worden aangewezen voor wie de verplichtingen, bedoeld in het eerste tot en met achtste lid, eveneens gelden, voor zover het betreft de verstrekking van nader bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen inlichtingen en gegevens. [BS]
-11. Bij de algemene maatregel van bestuur, bedoeld in het tiende lid, kan tevens worden bepaald dat de daar bedoelde verplichting alleen geldt jegens ambtenaren met opsporingsbevoegdheid.
-12. Onze Minister van Veiligheid en Justitie verstrekt ten aanzien van de persoon die rechtens zijn vrijheid is ontnomen of de persoon die zich onttrekt aan de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel onverwijld en kosteloos de gegevens en alle overige opgaven en inlichtingen waarover deze beschikt en die noodzakelijk zijn voor ² het recht op bijstand, aan het college, of, indien het college aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen mandaat heeft verleend tot het nemen van besluiten inzake de verlening van bijstand, aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, door tussenkomst van het Inlichtingenbureau, waarbij hij gebruik kan maken van het burgerservicenummer.
-13. Onze Minister van Buitenlandse Zaken verstrekt ten aanzien van de Nederlander die in het buitenland rechtens zijn vrijheid is ontnomen, onverwijld en kosteloos, gegevens en inlichtingen waarover hij beschikt en die noodzakelijk zijn voor het recht op bijstand, aan het college, of indien het college aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen mandaat heeft verleend tot het nemen van besluiten inzake de verlening van bijstand, aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, door tussenkomst van het Inlichtingenbureau, waarbij hij gebruik kan maken van het burgerservicenummer. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld over de uitvoering van dit lid.
-14. De Belastingdienst verstrekt aan het college, of indien het college aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen mandaat heeft verleend tot het nemen van besluiten inzake de verlening van bijstand, aan het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, zonder dat daaraan een verzoek ten grondslag ligt gegevens als bedoeld in het eerste lid over samenloop van een uitkering met inkomen uit of in verband met arbeid of bedrijf of over vermogen, die bij de uitvoering van een belastingwet of bij de invordering van enige rijksbelasting bekend zijn geworden, voor zover die gegevens noodzakelijk zijn voor de uitvoering van deze wet.

1. Volgens de redactie dient "paragraaf 4" te worden vervangen door "paragraaf 6.4" en "paragraaf 5" door: paragraaf 6.5.
2. Volgens de redactie dient na "voor" te worden ingevoegd: de vaststelling van.

 

Art. 65. Geheimhoudingsplicht  [KamerstukkenVvWMvT2eNvWgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]
-1. Het is een ieder verboden hetgeen hem uit of in verband met enige werkzaamheid bij de uitvoering van deze wet over de persoon of zaken van een ander blijkt of wordt meegedeeld verder bekend te maken dan voor de uitvoering van deze wet noodzakelijk is dan wel op grond van deze wet is voorgeschreven of toegestaan.
-2. Het in het eerste lid vervatte verbod is niet van toepassing, indien:
a. enig wettelijk voorschrift tot bekendmaking verplicht;
b. degene op wie de gegevens betrekking hebben schriftelijk heeft verklaard tegen de verstrekking van deze gegevens geen bezwaar te hebben;
c. de gegevens niet herleidbaar zijn tot individuele natuurlijke personen.
-3. Ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek of statistiek kunnen desgevraagd gegevens aan derden worden verstrekt voor zover de persoonlijke levenssfeer van de betrokkenen daardoor niet onevenredig wordt geschaad.
-4. Degene die op grond van de artikelen 63 tot en met 68 gegevens verstrekt, dient na te gaan of degene aan wie de gegevens worden verstrekt redelijkerwijs bevoegd is te achten om die gegevens te verkrijgen.

 

Art. 66. Vermoeden misdrijf  [KamerstukkenVvWMvT2eNvWgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]
Het college is verplicht indien het bij de uitvoering van deze wet het gegronde vermoeden krijgt van een misdrijf dat is gepleegd ten nadele van een Nederlands of buitenlands uitvoeringsorgaan van de socialeverzekeringswetten of van een Nederlands of buitenlands overheidsorgaan, voor zover dit is belast met het verrichten van uitkeringen, het doen van verstrekkingen dan wel het heffen van bijdragen, het betrokken orgaan hiervan in kennis te stellen.

 

Art. 67. Inlichtingenverplichting gemeenten  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2004, 717Stb. 2005, 525Stb. 2005, 691Stb. 2006, 415Stb. 2006, 625Stb. 2007, 555Stb. 2008, 600Stb. 2009, 492Stb. 2010, 350Stb. 2010, 840Stb. 2010, 838Stb. 2011, 618Stb. 2011, 645Stb. 2011, 650Stb. 2013, 578]
-1. Het college is bevoegd uit eigen beweging en verplicht desgevraagd, onverminderd artikel 107 van de Vreemdelingenwet 2000, uit de administratie ter zake van de uitvoering van deze wet aan de hieronder vermelde instanties kosteloos de gegevens te verstrekken:
a. het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen en de Sociale verzekeringsbank voor de uitvoering van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen of de wettelijke regelingen, bedoeld in de artikelen 30, eerste lid, onderdeel a, en 34, eerste lid, onderdeel a, van die wet;
b. de Belastingdienst voor de heffing of invordering van enige rijksbelasting, de premies voor de sociale verzekeringen, bedoeld in artikel 2, onderdeel a en c, van de Wet financiering sociale verzekeringen, of inkomensafhankelijke bijdragen als bedoeld in artikel 41 van de Zorgverzekeringswet en de Belastingdienst/Toeslagen voor de uitvoering van inkomensafhankelijke regelingen als bedoeld in de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen;
c. het college van andere gemeenten voor de uitvoering van deze wet, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
d. het Zorginstituut Nederland, genoemd in artikel 58, eerste lid, van de Zorgverzekeringswet, de Nederlandse Zorgautoriteit, bedoeld in de Wet marktordening gezondheidszorg, en de zorgverzekeraars in de zin van artikelen 1, onderdeel b, van de Zorgverzekeringswet of van de Algemene Wet Bijzondere ziektekosten voor de uitvoering van de Zorgverzekeringswet of de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten;
e. derden die in het kader van de uitoefening van beroep of bedrijf de arbeidsinschakeling van personen bevorderen;
f. buitenlandse organen voor de vervulling van een taak van zwaarwegend algemeen belang;
g. bestuursorganen van Aruba, Curaçao en Sint Maarten voor de vervulling van een taak van zwaarwegend algemeen belang;
h. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties voor de uitvoering van de Wet inburgering;
i. Onze Minister van Veiligheid en Justitie in verband met de tenuitvoerlegging van vrijheidsstraffen en vrijheidsbenemende maatregelen.
-2. Het verstrekken door het college aan de in het eerste lid bedoelde instanties van de in het eerste lid bedoelde gegevens kan geschieden door tussenkomst van het Inlichtingenbureau.
-3. De in het eerste lid bedoelde gegevensverstrekking vindt niet plaats indien de persoonlijke levenssfeer van de betrokkenen daardoor onevenredig wordt geschaad.
-4. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld omtrent de gevallen waarin en de wijze waarop in ieder geval gegevens dienen te worden verstrekt. [BS]
-5. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen andere instanties dan genoemd in het eerste lid worden aangewezen ten behoeve waarvan de verplichtingen, bedoeld in het eerste lid, eveneens gelden.

 

Art. 68. Burgerservicenummer  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2009, 108Stb. 2013, 316]
-1. Bij de verstrekking van gegevens door het college, het Inlichtingenbureau en de in de artikelen 64 en 67 bedoelde instanties wordt, indien daartoe bevoegd, gebruik gemaakt van het burgerservicenummer.
-2. Derden die in het kader van de uitoefening van beroep of bedrijf de arbeidsinschakeling van personen bevorderen, gebruiken het burgerservicenummer slechts voor zover dat noodzakelijk is voor het verrichten van werkzaamheden die in het kader van de voorzieningen, bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, en zevende lid, worden uitgevoerd.

 

 

HOOFDSTUK  7

Financiering, toezicht en informatie

 

§ 7.1.  Financiering

 

Art. 69. Uitkering en verdeling onder de gemeenten  [KamerstukkenVvWMvTANvW + bisgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2005, 525Stb. 2007, 289Stb. 2008, 588Stb. 2008, 592Stb. 2009, 282Stb. 2009, 592Stb. 2010, 838Stb. 2011, 288Stb. 2011, 442Stb. 2011, 618Stb. 2011, 645 + bisStb. 2011, 650Stb. 2013, 236]
-1. Onze Minister verstrekt jaarlijks ten laste van ’s Rijks kas aan het college een uitkering om het college van middelen te voorzien met het oog op het toekennen van:
a. algemene bijstand;
b. uitkeringen als bedoeld in de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen;
en voor de daarbij verschuldigde loonbelasting, premies volksverzekeringen en de inkomensafhankelijke bijdrage, bedoeld in artikel 42 van de Zorgverzekeringswet.
-2. Bij wet wordt het totale bedrag dat beschikbaar is voor de uitkering, bedoeld in het eerste lid, vastgesteld, waarbij uitgangspunt is dat dit bedrag voor het desbetreffende kalenderjaar toereikend is voor de geraamde kosten van alle gemeenten in verband met uitgaven als bedoeld in het eerste lid.
-3. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld voor de verdeling van de uitkering, bedoeld in het eerste lid, onder de gemeenten en het verzamelen van gegevens noodzakelijk voor het vaststellen van deze verdeling. [BW] [BW07]
-4. De uitkering aan het college wordt ten minste drie maanden voorafgaand aan het kalenderjaar waarop zij betrekking heeft door Onze Minister bekendgemaakt.
-5. Mede ten behoeve van de kosten van de voorzieningen, bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, niet zijnde uitvoeringskosten ontvangt het college een uitkering op grond van de Wet participatiebudget.

 

Art. 70. Vervallen[KamerstukkenVvWMvTANvW + bisAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2008, 312Stb. 2008, 588]

 

Art. 71. Aanpassing uitkering  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2004, 733Stb. 2008, 588Stb. 2011, 442]
-1. Het totale bedrag, bedoeld in artikel 69, tweede lid, voor de uitkering, bedoeld in artikel 69, eerste lid, wordt in het jaar waarop het bedrag betrekking heeft bij of krachtens de wet aangepast op basis van nieuwe ramingsgegevens.
-2. Indien het totale bedrag wordt herzien, wordt het bedrag waarmee de uitkering, bedoeld in artikel 69, eerste lid, wordt aangepast binnen een periode van vier weken na de herziening door Onze Minister vastgesteld.

 

Art. 72. Vervallen[KamerstukkenVvWMvTNvV(H)VNnavhVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2008, 588Stb. 2011, 442Stb. 2011, 618]

 

Art. 73. Toetsingscommissie Wet werk en bijstand  [KamerstukkenVvWMvTAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2011, 442]
-1. Er is een toetsingscommissie Wet werk en bijstand, die tot taak heeft Onze Minister te adviseren over een te nemen besluit naar aanleiding van een verzoek als bedoeld in artikel 74, eerste lid.
-2. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld met betrekking tot de samenstelling, de taakuitoefening en oordeelsvorming door de toetsingscommissie Wet werk en bijstand. [BW] [BW07]

 

Art. 74. Incidentele of meerjarige aanvulling op uitkering  [KamerstukkenVvWMvTAAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2004, 733Stb. 2008, 588Stb. 2009, 318Stb. 2011, 442Stb. 2011, 618 + bisStb. 2011, 650]
-1. Indien de verstrekte uitkering op grond van artikel 69 onvoldoende dekking biedt voor de nettolasten van het toekennen van algemene bijstand of uitkeringen als bedoeld in artikel 69, eerste lid, kan door Onze Minister op verzoek van het college een incidentele of meerjarige aanvullende uitkering worden verleend.
-2. Jaarlijks wordt bij wet het bedrag dat besteed kan worden aan aanvullende uitkeringen als bedoeld in het eerste lid vastgesteld, dat geen deel uitmaakt van het bedrag, bedoeld in artikel 69, tweede lid.
-3. Een verzoek als bedoeld in het eerste lid wordt door het college ingediend bij de toetsingscommissie Wet werk en bijstand.
-4. Onze Minister kan voorwaarden verbinden aan het besluit tot verlening van een meerjarige aanvullende uitkering.
-5. Onze Minister kan:
a. bepalen dat een meerjarige aanvullende uitkering wordt verminderd indien hij het college een aanwijzing heeft gegeven als bedoeld in artikel 76, eerste lid;
b. een verleende meerjarige aanvullende uitkering verminderen of intrekken indien het college in strijd handelt met een wettelijk voorschrift dat betrekking heeft op de meerjarige aanvullende uitkering, of met een voorwaarde die aan het besluit tot verlening van een meerjarige aanvullende uitkering is verbonden dan wel indien hij het college een aanwijzing heeft gegeven als bedoeld in artikel 76, eerste lid.
-6. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld voor: [BW] [BW07] [RWII]
a. de gronden voor verlening van de aanvullende uitkering;
b. de berekening van de hoogte van de uitkering;
c. de voorwaarden die aan het verzoek worden gesteld;
d. de wijze van beoordeling van het verzoek door de toetsingscommissie Wet werk en bijstand;
e. de toepassing van het vijfde lid.
-7. Bij ministeriële regeling worden regels gesteld voor de termijn waarbinnen een verzoek kan worden ingediend en de termijn waarbinnen op dat verzoek wordt beslist

 

Art. 74a. Vervallen[GeschiedenisStb. 2009, 318Stb. 2011, 442]

 

Art. 75. Betaling uitkeringen, aanpassing uitkering en aanvullende uitkering  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2008, 588Stb. 2009, 318]
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld inzake de betaling van: [RWII]
a. de uitkering, bedoeld in artikel 69, eerste lid;
b. het bedrag waarmee de uitkering op grond van artikel 71 wordt aangepast;
c. de incidentele aanvullende uitkering en de meerjarige aanvullende uitkering, bedoeld in artikel 74.

 

 

§ 7.2.  Aanwijzingsbevoegdheid en gemeentelijke toezichthouders

 

Art. 76. Aanwijzing en voorzieningen  [KamerstukkenVvWMvTVNnavhVAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2007, 551Stb. 2011, 442Stb. 2011, 618Stb. 2011, 645Stb. 2011, 650]
-1. Onze Minister kan, indien hij met betrekking tot de rechtmatige uitvoering van deze wet ernstige tekortkomingen vaststelt, aan het college, nadat het college gedurende acht weken in de gelegenheid is gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen, een aanwijzing geven. Hij treedt daarbij niet in de besluitvorming inzake individuele gevallen.
-2. In de aanwijzing wordt een termijn opgenomen waarbinnen het college de uitvoering in overeenstemming heeft gebracht met de aanwijzing.
-3. Onze Minister schort de betaling van de uitkering, bedoeld in artikel 69, eerste lid, gedurende ten minste drie maanden op indien Onze Minister met betrekking tot de rechtmatige uitvoering van deze wet ernstige tekortkomingen heeft vastgesteld als bedoeld in het eerste lid, in artikel 52 van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en in artikel 52 van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, totdat:
a. hij heeft vastgesteld aan de hand van de zienswijze van het college dat de ernstige tekortkomingen zijn opgeheven;
b. hij heeft vastgesteld dat het college aan de in de aanwijzing opgenomen verplichtingen heeft voldaan;
c. hij heeft geoordeeld dat het college na afloop van de termijn, bedoeld in het tweede lid, geen of onvoldoende gevolg heeft gegeven aan de aanwijzing.
-4. Onze Minister stelt, indien hij van oordeel is dat het college na afloop van de termijn, bedoeld in het tweede lid, geen of onvoldoende gevolg heeft gegeven aan de aanwijzing, bedoeld in het eerste lid, in artikel 52 van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of in artikel 52 van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, de uitkering, bedoeld in artikel 69, eerste lid, voor het jaar volgend op het jaar waarin de termijn afloopt 1 procent lager vast.
-5. Onze Minister stelt, indien hij van oordeel is dat het college twaalf maanden na afloop van de termijn, bedoeld in het tweede lid, nog geen of onvoldoende gevolg heeft gegeven aan de aanwijzing, bedoeld in het derde lid, de uitkering, bedoeld in artikel 69, eerste lid, voor het tweede jaar volgend op het jaar waarin de termijn afloopt en de daaropvolgende jaren telkens ten hoogste 3 procent lager vast.

 

Art. 76a. Toezicht door gemeenten  [KamerstukkenStb. 2007, 551]
Met het toezicht op de naleving van deze wet zijn belast de bij besluit van het college aangewezen ambtenaren.

 

 

§ 7.3.  Informatie

 

Art. 77. Informatie ten behoeve van uitkering en uitvoeringsbeeld  [KamerstukkenVvWMvTVNvW + bisAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2008, 312Stb. 2011, 442Stb. 2011, 618Stb. 2013, 236]
-1. Het college legt verantwoording af aan Onze Minister over de uitvoering van deze wet, op de wijze, bedoeld in artikel 17a van de Financiële-verhoudingswet.
-2. Het college dient jaarlijks bij Onze Minister een beeld van de uitvoering in.
-3. Bij ministeriële regeling worden regels gesteld inzake het beeld van de uitvoering. [RWII]

 

Art. 78. Informatie  [KamerstukkenVvWMvTNvW + bisAgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2008, 312Stb. 2011, 442]
-1. Het college verstrekt desgevraagd aan Onze Minister gegevens en inlichtingen die hij voor de statistiek, informatievoorziening en beleidsvorming met betrekking tot deze wet nodig heeft.
-2. De gegevens en inlichtingen, bedoeld in het eerste lid, en het beeld van de uitvoering, bedoeld in artikel 77, worden kosteloos verstrekt.
-3. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld met betrekking tot de soort informatie die het college verstrekt en de wijze waarop het college de gegevens en inlichtingen verzamelt en verstrekt, waarbij kan worden bepaald dat categorieën van gemeenten bepaalde inlichtingen niet hoeven te verzamelen en te verstrekken. [RsWII] [RsWII13] [RsWIIW] [RWII]

 

 

HOOFDSTUK  7A

Overgangsrecht

 

Art. 78a. Toeslagenverordening  [GeschiedenisStb. 2008, 586Stb. 2014, 269]
De verordening, bedoeld in artikel 38 van de Algemene bijstandswet, geldt als de verordening, bedoeld in artikel 8, eerste lid, onderdeel c.

 

Art. 78b. Omzetting besluiten  [GeschiedenisStb. 2008, 586]
-1. Door het college op grond van de Algemene bijstandswet, de Wet inschakeling werkzoekenden of het Besluit in- en doorstroombanen genomen besluiten gelden als door hem genomen besluiten op grond van deze wet.
-2. In afwijking van het eerste lid gelden door het college op grond van de Wet inschakeling werkzoekenden of het Besluit in- en doorstroombanen ten aanzien van personen die een uitkering ontvangen op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen of de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers genomen besluiten als door hem genomen besluiten op grond van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen onderscheidenlijk de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers.
-3. Door het college of Onze Minister op grond van de Invoeringswet Wet werk en bijstand genomen besluiten gelden met ingang van de dag van inwerkingtreding van de Wet van 29 december 2008 tot intrekking van de Invoeringswet Wet werk en bijstand (Stb. 2008, 586) als door het college of Onze Minister genomen besluiten op grond van deze wet.

 

Art. 78c. Krediethypotheek  [GeschiedenisStb. 2008, 586]
Artikel 20 van de Algemene bijstandswet en artikel 4, vierde lid, laatste zin, van de Invoeringswet herinrichting Algemene Bijstandswet, zoals die luidde op 31 december 2003, blijven van toepassing op bijstand die op 31 december 2003 werd verleend met toepassing van die artikelen.

 

Art. 78d. Gesubsidieerde arbeid  [GeschiedenisStb. 2008, 586]
-1. Een dienstbetrekking als bedoeld in artikel 4 van de Wet inschakeling werkzoekenden, een arbeidsovereenkomst als bedoeld in artikel 5, eerste lid, van die wet en een dienstbetrekking als bedoeld in artikel 6 van het Besluit in- en doorstroombanen gelden als een voorziening als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a.
-2. Op dienstbetrekkingen als bedoeld in de Wet inschakeling werkzoekenden blijft titel 10 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek alsmede de artikelen 4, tweede, zesde en zevende lid, en 11, aanhef en onder a, van de Wet inschakeling werkzoekenden van toepassing. Op deze dienstbetrekkingen is artikel 134, tweede lid, van de Ambtenarenwet niet van toepassing.

 

Art. 78e. Bezwaar- en beroepschriften  [GeschiedenisStb. 2008, 586]
-1. Op een bezwaar- of beroepschrift dat:
a. vóór of op 31 december 2003 is ingediend tegen een door het college op grond van de Algemene bijstandswet, de Wet inschakeling werkzoekenden of het Besluit in- en doorstroombanen genomen besluit en waarop op die datum nog niet onherroepelijk is beslist;
b. na 31 december 2003 is ingediend tegen een op grond van de in het eerste lid bedoelde wetten of het Besluit in- en doorstroombanen met toepassing van artikel 2, tweede lid, van de Invoeringswet Wet werk en bijstand, na 31 december 2003 genomen besluit en waarop nog niet onherroepelijk is beslist op het tijdstip dat de bepaling vervalt op grond waarvan het besluit is genomen;
c. na 31 december 2003 is ingediend en betrekking heeft op bijstandverlening waarop op grond van artikel 12, eerste lid, van de Invoeringswet Wet werk en bijstand de Algemene bijstandswet van toepassing is;
wordt beslist met toepassing van onderscheidenlijk de Algemene bijstandswet, de Wet inschakeling werkzoekenden of het Besluit in- en doorstroombanen.
-2. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing op verzoeken als bedoeld in artikel 140 van de Algemene bijstandswet en verzoeken om een voorlopige voorziening als bedoeld in artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht.
-3. Op een bezwaar- of beroepschrift dat vóór of op de dag van inwerkingtreding van de Wet van 29 december 2008 tot intrekking van de Invoeringswet Wet werk en bijstand (Stb. 2008, 586) is ingediend tegen een door het college of Onze Minister op grond van de Invoeringswet Wet werk en bijstand genomen besluit en waarop op die datum nog niet onherroepelijk is beslist, wordt beslist met toepassing van deze wet.

 

Art. 78f. Grondslag Bbz 2004 [Bbz04]  [GeschiedenisStb. 2008, 586Stb. 2009, 282Stb. 2010, 228Stb. 2011, 442Stb. 2011, 650]
Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld met betrekking tot de verlening van bijstand en bijstand ter voorziening in de behoefte aan bedrijfskapitaal op grond van deze wet aan zelfstandigen en aan personen die algemene bijstand ontvangen en voornemens zijn een bedrijf of zelfstandig beroep te beginnen en zich in verband hiermee niet beschikbaar stellen voor arbeid in dienstbetrekking gedurende de voorbereidingsperiode van ten hoogste twaalf maanden, waarbij kan worden afgeweken van de artikelen 9, 10, 11, 32, 34, 40, 41, 45, 58, 69, 77 en de paragrafen 4.2, 6.1 en 7.1.

 

Art. 78g. Zelfstandigen  [GeschiedenisStb. 2008, 586]
-1. De artikelen 18, tweede en derde lid, en 53a treden, voor zover het betreft zelfstandigen als bedoeld in artikel 78f, in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip.
-2. De artikelen 14 tot en met 14f, 66 en 142a van de Algemene bijstandswet, voor zover het betreft zelfstandigen als bedoeld in artikel 78f, vervallen op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip.
-3. Waar in artikel 14, eerste lid, van de Algemene bijstandswet wordt verwezen naar de artikelen 8, zesde lid, onderdeel b, en 112 van die wet, wordt in plaats van die artikelen gelezen: artikel 2, derde lid, onderdeel b, onderscheidenlijk artikel 38 van het Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004.

 

Art. 78h. Bijstand buitenland  [GeschiedenisStb. 2008, 586]
-1. De Sociale verzekeringsbank kan de verlening van bijstand aan een Nederlander die zich in het buitenland bevindt, voortzetten ten aanzien van:
a. degene die in december 1995 bijstand ontving op grond van artikel 82 of artikel 95 van de Algemene bijstandswet, welke bijstand niet is geëindigd;
b. degene die op enig moment in de periode van 26 weken onmiddellijk voorafgaand aan 31 december 1995 bijstand ontving op grond van artikel 82 van de Algemene bijstandswet, welke bijstand in die periode is geëindigd, indien belanghebbende binnen 26 weken na die datum opnieuw bijstand aanvraagt.
-2. De in het eerste lid bedoelde bijstand wordt afgestemd op de omstandigheden, mogelijkheden en middelen van de belanghebbende, rekening houdend met het niveau van de noodzakelijke kosten van het bestaan ter plaatse.
-3. De artikelen van deze wet zijn niet van toepassing voor zover de omstandigheden het toelaten, met uitzondering van hoofdstuk 2 en de paragrafen 6.1 tot en met 6.5, met dien verstande dat de Sociale verzekeringsbank in de plaats treedt van het college.
-4. Zodra ten minste 26 weken zijn verstreken nadat de bijstand die werd verleend op grond van het eerste lid werd beëindigd, is dat lid ten aanzien van het desbetreffende geval niet langer van toepassing.
-5. In de middelen tot dekking van de uitgaven verbonden aan de uitvoering van dit artikel wordt voorzien door een rijksbijdrage aan de Sociale verzekeringsbank.
-6. Op de uitgaven, bedoeld in het vijfde lid, komen in mindering de bedragen die door de Sociale verzekeringsbank op grond van deze wet zijn ontvangen door terugvordering.
-7. Een nog niet afgehandeld en tot Onze Minister gericht verzoek om op grond van artikel 6 van de Invoeringswet Wet werk en bijstand een besluit te nemen, wordt vanaf 1 januari 2009 beschouwd als te zijn gericht tot de Sociale verzekeringsbank.
-8. Bezwaren en beroepen die zijn of worden ingesteld tegen een besluit genomen op grond van artikel 6 van de Invoeringswet Wet werk en bijstand gelden vanaf 1 januari 2009 als bezwaren en beroepen gericht tot de Sociale verzekeringsbank.

 

Art. 78i. Overgang besluiten in verband met uitvoering Sociale verzekeringsbank  [GeschiedenisStb. 2009, 596]
-1. Een besluit van het college tot verlening van algemene bijstand aan een persoon als bedoeld in artikel 47a, eerste lid, dat is genomen vóór de datum van inwerkingtreding van paragraaf 5.4 geldt met ingang van die datum als genomen door de Sociale verzekeringsbank op grond van paragraaf 5.4.
-2. De toepassing van paragraaf 5.4 in relatie tot besluiten als bedoeld in het eerste lid gaat na de datum van inwerkingtreding van paragraaf 5.4 over op de Sociale verzekeringsbank.
-3. Een tot het college gericht verzoek door een persoon als bedoeld in artikel 47a, eerste lid, om een besluit te nemen, waarop op de datum van inwerkingtreding van paragraaf 5.4 nog niet is beslist, geldt met ingang van die datum als te zijn gericht tot de Sociale verzekeringsbank.

 

Art. 78j. Overgangsrecht vorderingen in verband met uitvoering Sociale verzekeringsbank  [GeschiedenisStb. 2009, 596]
-1. Het college dat vóór de datum van inwerkingtreding van paragraaf 5.4 ten aanzien van een persoon als bedoeld in artikel 47a, eerste lid, een vordering heeft in verband met terugvordering of verhaal van kosten van bijstand anders dan in verband met het recht op algemene bijstand, waarop artikel 78i van toepassing is, blijft, indien die vordering nog niet geheel is voldaan, bevoegd die vordering te innen.
-2. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing ten aanzien van een vóór de datum van inwerkingtreding van paragraaf 5.4 verstrekte geldlening of borgtocht op grond van artikel 48, 50 en 78c aan een persoon als bedoeld in artikel 47a, eerste lid.

 

Art. 78k. Overgang krediethypotheek in verband met uitvoering Sociale verzekeringsbank  [GeschiedenisStb. 2009, 596]
-1. Rechten en verplichtingen die voortvloeien uit een door het college vóór de datum van inwerkingtreding van paragraaf 5.4 verstrekte geldlening of borgtocht op grond van artikel 48, 50 en 78c aan een persoon als bedoeld in artikel 47a, eerste lid, die na die datum wordt voortgezet, gaan over op de Sociale verzekeringsbank.
-2. Vermogensbestanddelen die voortvloeien uit een geldlening als bedoeld in het eerste lid gaan met ingang van de datum van inwerkingtreding van paragraaf 5.4 over op de Sociale verzekeringsbank, zonder dat daarvoor een akte of betekening nodig is.
-3. Met betrekking tot de ingevolge het tweede lid overgaande vermogensbestanddelen die in openbare registers te boek zijn gesteld, zal verandering van de tenaamstelling in die registers plaatsvinden door de bewaarders van die registers. De daartoe benodigde opgaven worden door de zorg van Onze Minister aan de bewaarders van de desbetreffende registers gedaan.
-4. Ter zake van de in het tweede lid bedoelde overgang van vermogensbestanddelen blijft heffing van overdrachtsbelasting achterwege.

 

Art. 78l. Overgangsrecht bezwaar en beroep in verband met uitvoering Sociale verzekeringsbank  [GeschiedenisStb. 2009, 596]
-1. Het college dat vóór de inwerkingtreding van paragraaf 5.4 ten aanzien van een persoon als bedoeld in artikel 47a, eerste lid, een besluit in verband met de verlening van algemene bijstand heeft genomen waartegen een bezwaarschrift is ingediend dan wel nog kan worden ingediend, blijft bevoegd op het bezwaar te beslissen.
-2. In een geding in beroep en hoger beroep gericht tegen een besluit ten aanzien van een persoon als bedoeld in artikel 47a, eerste lid, genomen vóór de inwerkingtreding van paragraaf 5.4 of gericht tegen een besluit als bedoeld in het eerste lid, blijft het college partij en voor het college staat hoger beroep in verband met deze besluiten open.
-3. Onverminderd het eerste en tweede lid kan de Sociale verzekeringsbank in een bestuursrechtelijk geding tussen het college en een persoon, bedoeld in artikel 47a, eerste lid, in de plaats van het college treden, zonder dat daarvoor een betekening nodig is en met overneming van procureurstelling onderscheidenlijk aanwijzing van een gemachtigde, indien de Sociale verzekeringsbank vóór de inwerkingtreding van paragraaf 5.4 mandaat is verleend door het college ten aanzien van besluiten over de verlening van algemene bijstand aan personen als bedoeld in artikel 47a, eerste lid.

 

Art. 78m. Overgangsrecht gelijkstelling voormalige pleeg- en stiefkinderen aan eigen kinderen  [GeschiedenisStb. 2009, 596Stb. 2011, 650Stb. 2012, 322]
De artikelen 3, zevende en achtste lid, en 4, tweede lid, zijn niet van toepassing indien vóór 1 januari 2010 op grond van artikel 11 recht bestaat op bijstand voor gehuwden, omdat de ongehuwde bijstandsgerechtigde wegens een gezamenlijke huishouding met een meerderjarig aangehuwd kind of een meerderjarig voormalig pleegkind is aangemerkt als gehuwd, voor zolang dit recht op bijstand bestaat, tenzij toepassing van de genoemde artikelleden leidt tot een hogere bijstandsuitkering.

 

Art. 78n. Overgangsrecht verrekening in verband met uitvoering Sociale verzekeringsbank  [GeschiedenisStb. 2009, 596]
Indien het college vóór de datum van inwerkingtreding van paragraaf 5.4 ten aanzien van een persoon als bedoeld in artikel 47a, eerste lid, een vordering heeft waarop artikel 78j van toepassing is en die persoon een uitkering op grond van die paragraaf ontvangt, betaalt de Sociale verzekeringsbank, zonder dat daarvoor machtiging nodig is van de belanghebbende, op verzoek van het college ter verrekening van die vordering aan dat college.

 

Art. 78o. Vervallen[GeschiedenisStb. 2010, 838]

 

Art. 78p. Vervallen[GeschiedenisStb. 2011, 650]

 

Art. 78q. Vervallen[GeschiedenisStb. 2011, 650]

 

Art. 78r. Vervallen[GeschiedenisStb. 2011, 650]

 

Art. 78s. Vervallen[GeschiedenisStb. 2011, 650]

 

Art. 78t. Overgangsrecht intrekking Wet investeren in jongeren  [GeschiedenisStb. 2011, 650]
-1. Door het college op grond van de Wet investeren in jongeren genomen besluiten gelden als door hem genomen besluiten op grond van deze wet.
-2. Onverminderd artikel 78s brengt het college de in het eerste lid bedoelde besluiten binnen zes maanden na de inwerkingtreding van de Wet van 22 december 2011 tot wijziging van de Wet werk en bijstand en samenvoeging van die wet met de Wet investeren in jongeren gericht op bevordering van deelname aan de arbeidsmarkt en vergroting van de eigen verantwoordelijkheid van uitkeringsgerechtigden (Stb. 2011, 650) in overeenstemming met deze wet, voor zover die besluiten afwijken van deze wet.
-3. In afwijking van het tweede lid blijft het besluit inhoudende dat een jongere een werkleeraanbod wordt gedaan, gelden voor de duur van het werkleeraanbod, doch niet langer dan zes maanden na de inwerkingtreding van de Wet van 22 december 2011 tot wijziging van de Wet werk en bijstand en samenvoeging van die wet met de Wet investeren in jongeren gericht op bevordering van deelname aan de arbeidsmarkt en vergroting van de eigen verantwoordelijkheid van uitkeringsgerechtigden (Stb. 2011, 650).
-4. Op een aanvraag voor een werkleeraanbod of een inkomensvoorziening waarop niet is beslist vóór de datum van inwerkingtreding van de Wet van 22 december 2011 tot wijziging van de Wet werk en bijstand en samenvoeging van die wet met de Wet investeren in jongeren gericht op bevordering van deelname aan de arbeidsmarkt en vergroting van de eigen verantwoordelijkheid van uitkeringsgerechtigden (Stb. 2011, 650) wordt beslist met toepassing van deze wet, waarbij artikel 41, vierde tot en met negende lid, en artikel 43, vierde lid, buiten toepassing blijven.
-5. Op een bezwaar- of beroepschrift dat vóór of op de datum van inwerkingtreding van de Wet van 22 december 2011 tot wijziging van de Wet werk en bijstand en samenvoeging van die wet met de Wet investeren in jongeren gericht op bevordering van deelname aan de arbeidsmarkt en vergroting van de eigen verantwoordelijkheid van uitkeringsgerechtigden (Stb. 2011, 650) is ingediend tegen een door het college op grond van de Wet investeren in jongeren genomen besluit en waarop op die datum nog niet onherroepelijk is beslist, wordt beslist met toepassing van de Wet investeren in jongeren.

 

Art. 78u. Vervallen[GeschiedenisStb. 2011, 650]

 

Art. 78v. Verordening betreffende bijzondere bijstand  [GeschiedenisStb. 2011, 650Stb. 2014, 269]
Artikel 8, eerste lid, onderdeel g, en tweede lid, onderdeel d, vervallen op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip.

 

Art. 78w. Vervallen[GeschiedenisStb. 2012, 322]

 

Art. 78x. Recht op bijstand vóór datum melding  [GeschiedenisStb. 2012, 322]
-1. Aan een persoon:
a. die zich tussen 26 april 2012 en twee maanden na publicatie van de Wet afschaffing huishoudinkomenstoets in het Staatsblad heeft gemeld om bijstand aan te vragen; en
b. van wie het college heeft vastgesteld dat hij als gevolg van de inwerkingtreding van de Wet afschaffing huishoudinkomenstoets recht heeft op bijstand;
wordt die bijstand toegekend vanaf de dag waarop dit recht is ontstaan en kan deze dag, in afwijking van artikel 44, eerste lid, liggen vóór de dag waarop belanghebbende zich heeft gemeld, doch niet vóór 1 januari 2012.
-2. Op de persoon, bedoeld in het eerste lid, is artikel 41, vierde lid, niet van toepassing.

 

Art. 78y. Uitbetaling door Sociale verzekeringsbank aan het college  [GeschiedenisStb. 2012, 322]
Indien als gevolg van inwerkingtreding van de Wet afschaffing huishoudinkomenstoets het college ten aanzien van belanghebbende over een periode een vordering heeft met betrekking tot kosten van algemene bijstand en als gevolg van inwerkingtreding van die wet die belanghebbende over diezelfde periode recht op algemene bijstand heeft jegens de Sociale verzekeringsbank, betaalt de Sociale Verzekeringsbank, zonder dat daarvoor machtiging nodig is van de belanghebbende, op verzoek van het college uit die bijstand het bedrag van die vordering uit aan het college.

 

 

HOOFDSTUK  8

Slotbepalingen

 

Art. 79. Begrip besluit  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003Stb. 2013, 226]      [JurisprudentieLJN AA3687AB3333AF1533AF1552]
Voor de toepassing van artikel 8:1 van de Algemene wet bestuursrecht wordt met een besluit gelijkgesteld het nalaten van een handeling die strekt tot uitvoering van het besluit inzake de verlening of terugvordering van bijstand of het verrichten van een handeling die afwijkt van dat besluit.

 

Art. 80. Cassatie  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]
-1. Tegen uitspraken van de Centrale Raad van Beroep kan ieder der partijen beroep in cassatie instellen ter zake van schending of verkeerde toepassing van artikel 3, tweede tot en met vijfde lid, en de daarop berustende bepalingen.
-2. Op dit beroep zijn de voorschriften betreffende het beroep in cassatie tegen de uitspraken van de gerechtshoven inzake beroepen in belastingzaken van overeenkomstige toepassing, waarbij de Centrale Raad van Beroep de plaats inneemt van een gerechtshof.

 

Art. 81. Onverwijlde bijstand  [KamerstukkenVvWMvTgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]
-1. Ingeval het college geen of ontoereikend toepassing heeft gegeven aan artikel 52, kan de voorzitter van gedeputeerde staten, indien naar zijn oordeel de noodzaak tot onverwijlde bijstand aanwezig is, op verzoek van de belanghebbende besluiten dat het college algemene bijstand verleent.
-2. De beslissing van de voorzitter van gedeputeerde staten vervalt zodra de beslissing van het college inzake de verlening van algemene bijstand onherroepelijk is geworden dan wel de rechtbank op het beroep heeft beslist. De beslissing vervalt eveneens met ingang van de datum waarop een door de voorzieningenrechter van de rechtbank getroffen voorlopige voorziening in werking treedt.
-3. De in het eerste lid bedoelde bijstand wordt bij wijze van voorschot verleend in de vorm van een renteloze geldlening.

 

Art. 82. Goede uitvoering  [KamerstukkenVvWMvTNvVNvV(H)VNnavhVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]
-1. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen, indien de spoed dat vereist, regels worden gesteld die noodzakelijk zijn in verband met de goede uitvoering van de wet.
-2. De voordracht voor een krachtens het eerste lid vast te stellen algemene maatregel van bestuur wordt niet eerder gedaan dan vier weken nadat het ontwerp aan beide kamers der Staten-Generaal is overgelegd.
-3. Na de plaatsing in het Staatsblad van een krachtens het eerste lid vastgestelde algemene maatregel van bestuur wordt een voorstel van wet tot regeling van het betrokken onderwerp zo spoedig mogelijk bij de Staten-Generaal ingediend. Indien het voorstel wordt ingetrokken of indien één van beide kamers der Staten-Generaal besluit het voorstel niet aan te nemen, wordt de algemene maatregel van bestuur onverwijld ingetrokken. Wordt het voorstel tot wet verheven, dan wordt de algemene maatregel van bestuur ingetrokken op het tijdstip van inwerkingtreding van die wet.

 

Art. 83. Innovatie [TbbaaoW]  [KamerstukkenVvWMvTVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]
-1. Bij algemene maatregel van bestuur kan bij wijze van experiment, met het oog op het onderzoeken van mogelijkheden om deze wet met betrekking tot de arbeidsinschakeling en de financiering doeltreffender uit te voeren, worden afgeweken van het bepaalde bij of krachtens de artikelen 6 tot en met 10, 31, tweede lid, en paragraaf 7.1. Bij toepassing van de eerste volzin wordt bij algemene maatregel van bestuur geregeld op welke wijze en gedurende welke periode van welke artikelen van de wet wordt afgeweken.
-2. Een experiment als bedoeld in het eerste lid duurt ten hoogste drie jaar. Indien, vóór een experiment is afgelopen, een voorstel van wet is ingediend bij de Staten-Generaal om het experiment om te zetten in een structurele wettelijke regeling, kan het experiment worden verlengd tot het tijdstip waarop het voorstel van wet in werking treedt. De tweede volzin van het eerste lid is van overeenkomstige toepassing.
-3. Onze Minister kan op hun verzoek gemeenten aanwijzen die deelnemen aan een experiment. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld met betrekking tot de toepassing van deze bevoegdheid.
-4. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld met betrekking tot de uitvoering van een experiment en voorzieningen worden getroffen voor zich gedurende een experiment voordoende onvoorziene gevallen.
-5. Onze Minister zendt uiterlijk drie maanden vóór het einde van een experiment aan de Staten-Generaal een verslag over de doeltreffendheid en de effecten van het experiment in de praktijk alsmede een standpunt inzake de voortzetting ervan anders dan als experiment. Indien een experiment eerder wordt beëindigd dan oorspronkelijk beoogd, zendt Onze Minister, in afwijking van de eerste volzin, uiterlijk twee maanden na de beëindiging van dat experiment een verslag als bedoeld in de eerste volzin aan de Staten-Generaal.
-6. De voordracht voor krachtens dit artikel vast te stellen algemene maatregelen van bestuur wordt niet eerder gedaan dan vier weken nadat het ontwerp aan beide kamers der Staten-Generaal is overgelegd.

 

Art. 84. Evaluatie  [KamerstukkenVvWVgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]
Onze Minister zendt binnen vier jaar na de inwerkingtreding van deze wet aan de Staten-Generaal een verslag over de doeltreffendheid en de effecten van deze wet in de praktijk.

 

Art. 85. Inwerkingtreding  [KamerstukkenVvWVNnavhVNvW + bisgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]
Deze wet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip, dat voor de verschillende artikelen of onderdelen daarvan verschillend kan worden gesteld.¹ In het koninklijk besluit wordt zo nodig toepassing gegeven aan artikel 16 van de Tijdelijke referendumwet.²

1. Bij Besluit van 10 oktober 2003, Stb. 2003, 386, is het tijdstip van inwerkingtreding bepaald op 1 januari 2004, met dien verstande dat:
a. de artikelen 8, eerste lid, onderdeel a en b, en tweede lid, 8a, 9, 10, 17, 47 en 55 en, voor zover het niet betreft zelfstandigen als bedoeld in artikel 7 van de Invoeringswet Wet werk en bijstand, artikel 18, tweede en derde lid, in werking treden met ingang van 1 januari 2005;
b. de artikelen 56, 61 en 62 en, voor zover het betreft zelfstandigen als bedoeld in artikel 7 van de Invoeringswet Wet werk en bijstand, de artikelen 18, tweede en derde lid, en 53a in werking treden op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip, red.
2. Ingevolge van artikel 171, eerste lid, van de Tijdelijke referendumwet (Stb. 2001, 388) is die wet met ingang van 1 januari 2005 komen te vervallen, red.

 

Art. 86. Citeertitel  [KamerstukkenVvWgVvW  |  Geschiedenisversie 9 oktober 2003]
Deze wet wordt aangehaald ¹: Wet werk en bijstand.

1. Volgens de redactie dient na "aangehaald" te worden ingevoegd: als.

 

 

     Lasten en bevelen dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst en dat alle ministeries, autoriteiten, colleges en ambtenaren die zulks aangaat, aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.

 

Gegeven te ’s-Gravenhage, 9 oktober 2003

 

BEATRIX

 

De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
M. Rutte

 

Uitgegeven de tiende oktober 2003
De Minister van Justitie,
J.P.H. Donner

 

 

MEMORIE VAN TOELICHTING en overige kamerstukken