blz. 1  

Kamerstukken II 1999-2000, 27 269

Wijziging van de Werkloosheidswet en de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten in verband met de invoering van een regeling inzake de financiering van kinderopvang voor uitkeringsgerechtigden

 

 

Nr.r3 MEMORIE  VAN  TOELICHTING

 

Inhoudsopgave

xAlgemeen
1 Inleiding
2 Het doel van het wetsvoorstel
3 Inhoud van het wetsvoorstel
4 Financiële aspecten
xArtikelsgewijs
xx Artikelen I t/m III
 

 

 

Algemeen

 

1. Inleiding


     Met het Actieplan Emancipatietaakstellingen Departementen (Kamerstukken II 1998-1999, 26 206, nr. 11) is invulling gegeven aan de afspraak in het regeerakkoord dat ieder departement voor de regeerperiode 1998-2002 ten minste drie concrete taakstellingen op het gebied van emancipatie zou vaststellen en uitvoeren.
     Eén van de emancipatietaakstellingen van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid is om voor reïntegrerende werkzoekenden met een uitkering op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) of de Werkloosheidswet (WW) meer mogelijkheden te bieden voor kinderopvang. Gedachte hierachter is dat, omdat een werkgever die kinderopvang zou kunnen financieren ontbreekt, een aantal reïntegrerende werkzoekenden met een WAO- of WW-uitkering onnodig lang afhankelijk blijft van een uitkering. Met het wetsvoorstel wordt zowel in de WW als in de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten (Wet Rea) een regeling getroffen waarin wordt voorzien in financiering van kinderopvang door het Landelijk instituut sociale verzekeringen (Lisv).


Kabinetsbeleid kinderopvang

     Het kabinet hecht veel waarde aan een individuele keuzevrijheid voor mannen en vrouwen met betrekking tot de wijze waarop zij arbeid en zorg willen combineren. Mensen moeten hun wensen ten aanzien van de combinatie arbeid en zorg zoveel mogelijk kunnen realiseren. Het kabinet wil dit proces ondersteunen en waar nodig belemmeringen wegnemen. Daarbij gaat het onder meer om het uitbreiden van het aanbod van kinderopvang.
     In de Beleidsnota Kinderopvang van 8 juni 1999 (Kamerstukken II 1998-1999, 26 587, nr. 2) hebben de Staatssecretarissen van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en van Financiën het kinderopvangbeleid tot en met 2002 uiteengezet. Kinderopvang is een tripartiete verantwoordelijkheid van overheid, werkgevers en werknemers. De overheid levert niet alleen een bijdrage in de uitbreiding van het aantal kinderopvangplaatsen, maar voorziet ook in fiscale maatregelen die  blz. 2  kinderopvang

 

 

 


De volledige, bijgewerkte pagina is alleen voor abonnees beschikbaar.
Voor meer informatie klik hier.